ልብኻ እንተ ደው ኢሉስ እንታይ ይኸውን?

ልቢ ሰብ ክንደይ እሙን ንእሽቶ ኣካል ኰን እዩ! ኩሉ መዓልቲ፡ ሰንበትን በዓላትን ሓዊሱ፡ እዚ ንእሽቶ ሞተር እዚ ብዘይ ምቁራጽ ይነፍሕ ኣሎ። ኣብ እንድቅሰሉ እዋን’ውን ይቕጽል እዩ።

ልቢ ብዛዕባ ኣየር ፈጺሙ ኣየማርርን፡ ፈጺሙ’ውን ዕረፍቲ ኣይሓትትን። ጽቡቕ ኣብ ዝተሓዝሉ እዋን ኣዝዩ ጽቡቕ ይሰርሕ፡ ግናኸ ናይ ስራሕ ኩነታት ኣሸጋሪ ኣብ ዝዀነሉ እዋን’ውን የገልግል እዩ።

ንልቢ ክንደይ ኣገዳሲ ኰን እዩ! ሓንቲ ዓይኒ ዕውርቲ እንተዀይና፡ ብኻልእ ክንርኢ ንኽእል ኢና። ሓንቲ እዝኒ ጸማም እንተዀይና፡ ብኻልእ ክንሰምዕ ንኽእል ኢና። ሓንቲ እግሪ እንተ ሰኣንና፡ ብምርኩስ ክንመላለስ ንኽእል ኢና። ግናኸ ሓንቲ ልቢ ጥራይ እያ ዘላትና።

ክንነብር ከለና

ናይ “ነፋሒ ማሽንና” ብግምት ብመጠን ሓደ ኢድ እዩ፡ ክብደቱ ኸኣ ካብ ፍርቂ ፓውንድ ንእሽቶ ይበዝሕ። ኣብ ደቒቕ ብግምት 70 ግዜ፡ ኣብ ሰዓት 4,200 ግዜ፡ ኣብ መዓልቲ 100,800 ግዜ፡ ኣብ ዓመት 36,792,000 ግዜ ይወቕዕ። ልቢ ናይ 70 ዓመት ሰብኣይ ልዕሊ 2.5 ቢልዮን ግዜ ወቒዓ እያ።

ልቢ ኣብ 50 ዓመት ንሓንቲ ዓባይ መርከብ ካብ ማይ ንምውጻእ ዝኸውን ሓይሊ ይፈጥር። ኣብ ማእከላይ ዕድመ፡ ን3.3 ዓበይቲ ታንከራት ዝመልእ ደም ይነፍሕ!

ብመሰረት ሓደ ኢንሳይክሎፔድያ፡ ልቢ ደም ብግምት ብ12,000 ማይልስ ናይ ደም ቧንቧታት ኣብ ሰብኣዊ ኣካል ይነፍሕ። እዚ ኸኣ ካብ ሳን ፍራንሲስኮ፡ ካሊፎርኒያ ናብ ናይሮቢ፡ ኬንያ ዘሎ ርሕቀት፡ ወይ ፍርቂ ዙርያ ዓለም እዩ።

እዚ ኣካል እዚ፡ ደምና ብቐጻሊ ዝዘውር፡ ብሕማምን ብግፍዕን ክደክም እንተኽእለ፡ ብሓፈሻ ንብዙሕ ዓመታት ቅድሚ ምቁራጹ ጽቡቕ፡ ዘይተቋርጽ ኣገልግሎት ይህብ።

እዚ ኣብ ዝኸውንሉ እዋን … ንመውት።

ክንመውት ከለና

እዚ ኸኣ ናብ ኣዝዩ ግላዊ ግናኸ ኣገዳሲ ሕቶ የብጽሓና፡ ልብኻ ድሕሪ ሓሙሽተ ደቒቕ እንተ ደው ኢሉስ፡ ናብ ሰማይ ወይ ናብ ሲኦል ዲኻ እትኸይድ?

እዚ ብርግጽ ክትብል ትኽእል ኢኻ ኢለ ተስፋ እገብር፡ “እወ፡ ክመውት ከለኹ ናብ ሰማይ ከም ዝኸይድ እፈልጥ እየ። ብንስሓ ናብ ኣምላኽ ተመሊሰ እየ፡ ንየሱስ ክርስቶስ ከም ግላዊ መድሓኒተይ’ውን ተቐቢለዮ እየ። ንሓጢኣተይ ንምድሓን ኣብቲ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ዝፈሰሰ ኽቡር ደሙ እምነተይ ገይረ እየ። ከምኡ ብምግባር ድማ ነቲ ናይ ኣምላኽ ውህበት፡ ዘለኣለማዊ ህይወት፡ ተቐቢለ እየ። ስለዚ ክመውት ከለኹ ናብ ሰማይ ከም ዝኸይድ እፈልጥ እየ።”

ግናኸ ምናልባት እዚ ጥራይ ኢኻ ክትብል ትኽእል፡ “ኣይፋለይን፡ ልበይ ድሕሪ ምቁራጹ ናበይ ከም ዝኸይድ ኣይፈልጥን እየ፡ ግናኸ ብርግጽ ክፈልጥ ኣዝየ እደሊ እየ።” እዚ እንተዀይኑ፡ ኣንብብ።

መጽሓፍ ቅዱስ “ኩሎም ሓጢኦም ክብሪ ኣምላኽ’ውን ስኢኖም” ይብለና (ሮሜ 3:23)። እታ “ኩሎም” ዝብል ቃል ንዓኻን ንዓይን ትሓዊስ። ብሓቂ፡ ንኹሉ ሰብ ትሓዊስ። ግናኸ መጽሓፍ ቅዱስ’ውን ይብል፡ “ክርስቶስ ንሓጢኣትና ሞተ” – ናትካን ናተይን (1 ቈረንቶስ 15:3)።

እንታይ ክትገብር ኣሎካ

ነቲ ናይ ኣምላኽ ነጻ ውህበት ምድሓን ንምቕባል፡ መጽሓፍ ቅዱስ ንየሱስ ከም ግላዊ መድሓኒትና ክንእምኖ ከም ዘለና ይብል፡

“ንዝተቐበልዎ ኩሎም፡ ንኣምላኽ ደቁ ኪዀኑ መሰል ሃቦም፡ ንእሙናት ብስሙ” (ዮሃንስ 1:12)።

ንየሱስ ክርስቶስ ከም መድሓኒትካ ንምቕባል ከምዚ ግበር፡ ናብ ህይወትካ ክመጽእ፡ ሓጢኣትካ ኼርሕቕ፡ ንእኡ ኸኣ ክትነብር ኪሕግዘካ ሕተቶ።

እዚ ሕጂ ግበር፡ ልብኻ ድሕሪ ሓሙሽተ ደቒቕ እንተ ደው ኢሉ ኸኣ፡ ንዘለኣለማዊ ህይወትካ ናበይ ከም እትሓልፍ ክትፈልጥ ኢኻ – ናብ ሰማይ!

—ፍሬድ ኮዌል