እቲ ንኣምላኽ ዝፈጠሮ መን እዩ? ንዝብል ሕቶ ብሓደ ንኣምላኽ ዝፈልጥ መንእሰይ ዝቐርብ ቀሊል መልሲ፡ ንኣምላኽ ዝፈጠሮ የለን!
ኣምላኽ ዓብዪ እዩ። ዓብይነቱ ንሓሳባትና የደናግሮ። ብዝኸፍአ ኣተሓሳስባና ክንደይ ዓብዪ ምዃኑ ክንርዳእ ኣይንኽእልን። ሓድሓደ ግዜ፡ «ንሱ ኩሉ ሳዕ ነበረ፣ ኩሉ ሳዕ ኣሎ፣ ኩሉ ሳዕ ድማ ክኸውን እዩ» (ራእይ 1:8) ንብል። ግናኸ ብሓቂ፡ ብዛዕባ ኣምላኽ ክንዛረብ ከለና፡ «ንሱ ኣሎ» ክንብል ጥራይ ኣሎና። ንሙሴ፡ «ኣነ ዝነበርኩ እየ» (ዘጸኣት 3:14 NKJV) ኢሉ ገዛእ ርእሱ ኣፋለጦ። ንሱ ንግዜ ስለ ዝፈጠሮ፡ ግዜ ንእኡ ትርጉም የብሉን። ብዛዕባኡ ብዙሕ መጻሕፍቲ ተጻሒፉ እዩ፣ ግናኸ ካብኣቶም ሓደ እኳ ወይ ዝኾነ ሰብኣዊ ኣእምሮ ንዓብይነቱ ብምሉኡ ክገልጾ ኣይክእልን። ቃላት ክገልጽዎ ኣይክእሉን።
ኣምላኽ ኩሉ ሳዕ ነበረ። ንሱ መንፈስ እዩ እሞ ብግርማኡን ክብሩን ክርአ ኣይክእልን። ብዛዕባ ፍጥረትካ ናብ ቅድሚ ገለ ሽሕ ዓመታት ትምለስ እንተኾንካ ወይ ከኣ ብዙሓት ሳይንቲስትታት እቲ ዩኒቨርስ ንቢልዮናት ዓመታት ከም ዝነበረ ይዛረቡ፣ ኣምላኽ ኣብኡ ነበረ! ንሱ ዘለኣለማዊ እዩ። ሰባት ጸሓይና ክትኣርግን ድሕሪ ብዙሕ ቢልዮናት ዓመታት ክትውድእን እያ ኢሎም ይትንብዩ። ኣምላኽ ከቶ ኣይኣርግን ወይ ኣይውድእን። ንሱ ዘይቅየር እዩ።
ኣምላኽ ሓደ እዩ፣ ግናኸ ኣብተን ሰለስተ ፍሉያት ኣካላት ኣምላኽ ኣሎ፡ ኣምላኽ ኣቦ፣ ኣምላኽ ወዲ፣ ከምኡ’ውን ኣምላኽ መንፈስ ቅዱስ። ኣብ ሓደ ነጥቢ ናይ ሰብኣዊ ታሪኽ – መጽሓፍ ቅዱስ ከም «ምልኣት ግዜ» (ገላትያ 4:4) ይገልጾ – ኣምላኽ ኣቦ ንኣምላኽ ወዲ ናብ ዓለምና ለኣኾ እሞ መድሓኒና ኪኸውን። ኣምላኽ ወዲ፡ የሱስ፡ ከም ሕጻን ናብዛ ዓለም እዚኣ ተወልደ – ግናኸ ብድንግል ኣደ ዝተወልደ ሕጻን እዩ እሞ ሰብኣዊ ኣቦ የብሉን። ብመንፈስ ቅዱስ ብተኣምራት ተጸንሰ፣ ከም ዝዓበየ ድማ ኩሉ ዝገበሮ ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስ እዩ ተገይሩ። እቲ ወዲ ንኣምላኽ ኣቦ ብኹሉ ዝርዝር ናይቲ ግሩም ቅዱስ ህይወቱ ኣሐጐሶ። ብሓቂ፡ ኣምላኽ፡ ሰለስተ ክነሱ ሓደ ስለ ዝኾነ፡ ብኹሉ መገድታቱ ፍጹም ሓደ እዩ። ነፍሲ ወከፍ መለኮታዊ ኣካል ናይ ገዛእ ፍቓዱን መገድታቱን ኣለዎ፣ ግናኸ ሓደ እኳ ንኻልእ ኣይጻረርን። ኩሉ ብፍጹም ስምምዕን ሓድነትን እዩ።
መጽሓፍ ቅዱስ ንፍቕሪ ኣምላኽ ንኣና ይገልጽ። እቲ ናይ ኣምላኽ ምስ ሰብ ዝገበሮ ናይ ፈለማ ርክብ፡ ንሱ ዝፈጠሮም ሰባት ከም ዝኾኑ ይነግረና። ባረኾም እሞ መግቢ ኣቕረበሎም (ዘፍጥረት 1:28-29)። እቲ ኣብ ሓድሽ ኪዳን ዝበለጸ ዝፍለጥ ጥቕሲ፡ ከምኡ’ውን ኣብ ኩሉ መጽሓፍ ቅዱስ፡ «ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ፈትዋ እሞ ንሓደ ወዱ ሃበ» (ዮሃንስ 3:16)። ክንደይ ዝገርም ኣምላኽ ኣሎና! ንሱ ንዓና፡ ኣብዛ «ምድሪ» እትበሃል ንእሽቶ ፍጥረቱ ዘንበረና፡ ፍሉይ ተገዳስነት ዘለዎ እሞ ንዓና ፍጹም ንምቕማጥ ዝኸውን ዝገበራ፡ ይፈትወና። ሓጢኣት ኣብዚ ኩሉ ስለ ዘበላሸዎ፡ ንሱ ነዚ ሕጂ ዘሎ ህላወ ምድሪ ብምሉእ ብብርቱዕ ሓዊ ብምንዳድ ከጥፍኦ እዩ እሞ ድሕሪኡ ጽድቂ ዝነብረሉ ሓድሽ ሰማያትን ሓድሽ ምድርን ክገብር እዩ (2 ጴጥሮስ 3:10-13)።
ኣምላኽ ነዚ ኩሉ ምስኡ ንዘለኣለም ክንሕጐሰሉ ዕድል ይህበና፡ እንተ ንሓጢኣትና ተነሲሕና ናብኡ እንተ መጺእና እሞ ንሱ ዝህቦ ምሕረት እንተ ተቐቢልና። ብመድሃኒቱ፡ ብደም ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ኣብ ቀራንዮ ብዙሕ ዓመታት ቅድሚ ሕጂ ዝፈሰሰ፡ ሓጢኣትና ክሕጸብ ይኽእል እዩ እሞ ኣብ ምልኣት ሓጐስ ኣብ ቅድሚኡ ክንኣቱ ኢና፡ ሓጐስ ካብ ዝኸፍአ ሓሳባትና ንላዕሊ እሞ ንዘለኣለም ዘይውዳእ።
መን ንኣምላኽ ፈጠሮ? ሓደ እኳ የለን! ንሱ፡ እቲ ዋና ዲዛይነር፡ ኩሉ ነገር ፈጢሩ እሞ ኩሉ ነገር ብጽቡቕ ገይሩ። ኣምላኽ ንዓና ፈጢሩና፡ ይፈትወና እሞ ንዘለኣለም ብሓጐስ ምስኡ ክንነብር ይደሊ። እባ ነዚ ዝስዕብ ክልተ ነገራት ንምግባር ሓንሳብ ግዜ ውሰድ።
ሕጂ እባ ንሕያው ዕድሉ ተቐበል፡ ቅድሚ ሕጂ እንተ ዘይገበርካዮ!
- ንዓብይነቱን ንጽቡቕነቱን ከምኡ’ውን ንዝሃበካ ግሩም ምድሓን ኣመስግኖ፡ እዚ ሕጂ እትሕጐሰሉ ዘለኻ እሞ ንዘለኣለም ክትገብሮ እትቕጽል!
ኣምላኽ ንሙሴ ካብቲ ቍጥቋጥ ክዛረቦ ከሎ፡ ንሱ ኣምላኽ ኣብርሃም፡ ኣምላኽ ይስሃቅ፡ ከምኡ’ውን ኣምላኽ ያእቆብ ምዃኑ ብምግላጽ ጀመረ እሞ ናብኡ ተመልሰ (ዘጸኣት 3:6,15)። ምስ ሰባት ብዝምድና ዝኾነ ስም ወሰደ፡ እዚ ድማ ዘለኣለማዊ መዘከርታኡ ክኸውን እዩ። ካልእ ስም ኣለዎ፡ እዚ ድማ ብቐሊሉ ዝግለጽ እዩ፡ «ዘይርከብ።»
«ኣነ ዝነበርኩ እየ» (ዘጸኣት 3:14 KJV) ንኣምላኽ ብፍጹምነት ክምርምር ንዝደሊ ሰብ፡ ኣብ ቅድሚኡ ዘሎ መጋረጃ ከም ዝገልጽ ዘይኮነስ፡ ከም ዝእውጅ እዩ (እዮብ 11:7)። ንሱ ኣብ ዘይቅረብ ብርሃን ይነብር፡ «ሓደ እኳ ዘይረኣዮ፡ ክርእዮ’ውን ዘይከኣለ» (1 ጢሞቴዎስ 6:16)። ንሱ ኩሉ ሳዕ ኣሎ፡ እቲ ዘሎ – እዚ ድማ ንኹሉ ካልእ ነገር ሓቂን ትርጉምን ይህብ። —ኤፍ. ደብልዩ. ግራንት (ዝተሰማምዐ)
