ኣስማት ብዙሓት ውልቀ-ሰባት ኣብ ሮሜ 16 ተመዝጊቡልና ኣሎ፣ ገለ ድማ ኣብ ኣባይቶም ዚእከቡ ጉባኤታት ኣለዉ። ኩሎም ብጽቡቕ ይርኣዩ፣ ምኽንያቱ እቲ ምዕራፍ ናይ ክርስቶስ ወንበር ፍርዲ ዜርኢ ጽቡቕ ስእሊ ይህብ፣ እዚ ድማ ምጥላፍ ናብቲ ብሩኽ ህላዌ እግዚኣብሔር ምስ ኣምጽኣና ብኡብኡ ኪኸውን እዩ።
እዚ ምዕራፍ እዚ ብቓላት ይጅምር: «ንሓብትና ፌበ፣ ኣገልጋሊት ማሕበር ኣብ ቄንክሬኣ፣ ኣሕሊፈ እህበኩም» (ሮሜ 16:1)። ሓንቲ ሓብቲ ቅድም ከም ዝተጠቕሰት ኣስተብህል። ባህሪኣን ግብራን ዜመስግን ነበረ። ድሕሪኡ ድማ፣ ጵርስቅላ ቅድሚ ሰብኣያ ኣቂላ ተጠቒሳ ኣላ። እዚ ሰብኣይን ሰበይትን ኣብ ግልጺ ሓላፍነት ዘለዎ ቦታ ኺርኣዩ ከለዉ፣ ኣቂላ ቅድም ይጥቀስ። ክንደይ ግዜ እዩ «እቲ ቐዳማይ ድሕረዋይ ኪኸውን፣ እቲ ድሕረዋይ ድማ ቐዳማይ።» ብተመሳሳሊ፣ ዝያዳ ዘይፍለጡ ቅዱሳን፣ ፍቕሮም ንእግዚኣብሔር ሓቀኛን ፍርያማን ዝነበረ፣ ብዙሕ ግዜ ካብቶም ዓብዪ ህዝባዊ ክእለት ዘለዎም ዝያዳ ምሉእ ዓስቢ ኺረኽቡ እዮም። ጵርስቅላን ኣቂላን ንጳውሎስ ኢሎም ህይወቶም ኣብ ሓደጋ ኣእተዉ። ኣቂላ ካብ እሙን ሰበይቱ ሓይልን ምትብባዕን ከም ዝረኸበ ኣየጠራጥርን እዩ። ማርያም ብዙሕ ከም ዝዓየየት ተጠቒሳ ኣላ (ቁ. 6)። ጥሪፈናን ጥሪፎሳን ብስጋ ኣሓት ኪኾና ይኽእላ እየን፣ ኣብ እግዚኣብሔር ድማ ብሓንሳብ ዓየያ። እታ ፍቕርቲ ጴርሲስ «ኣብ እግዚኣብሔር ብዙሕ ዓየየት» (ቁ. 12)። እዚ ኩሉ ንእግዚኣብሔር ብዘይፍለጥ፣ ብዘይፍለጥ ካብ ካልኦት፣ ንምሕጓስ ጥራይ ዚደልዩ ንዝኾኑ ዓብዪ ምትብባዕ እዩ።
«ስለዚ፣ ፍቑራት ኣሕዋተይ፣ ጽኑዓት ኩኑ፣ ዘይተንቀሳቐሱ፣ ኩሉ ግዜ ኣብ ዕዮ እግዚኣብሔር ምሉኣት ኩኑ፣ ዕዮኹም ኣብ እግዚኣብሔር ከንቱ ከም ዘይኮነ እናፈለጥኩም» (1 ቈረ. 15:58)። «ዝኾነ ትገብርዎ ድማ፣ ብምሉእ ልብኹም ግበርዎ፣ ከም ንእግዚኣብሔር እምበር ንሰብ ከም ዘይኮነ፣ ካብ እግዚኣብሔር ዓስቢ ውርሻ ኸም እትረኽቡ እናፈለጥኩም፤ ንእግዚኣብሔር ክርስቶስ ኢኹም እትዓይዩ» (ቈሎ. 3:23–24)።
