ሳምሶን ከይዱ ኣፍራስ ገበል ይሕዝ—ንናዝራዊ ዘይግባእ ነገር እዩ፡ እቲ ኣብ ፍልስጥኤም ዝዘውር ርኹስ እንስሳ፡ እቲ ስጋ በላዒ፡ እቲ ኣዕጽምቲ ምግቡ ዝሓብእ ክሳዕ እንደገና ነቲ ርኹስ ምግቡ ንምምጋብ ድሉው ዝኸውን። እዚ ንስጋ ዘደንቕ ስእሊ እዩ፡ እቲ ስጋ በላዒ፡ እቲ ብርኹስ ዝምገብ። ንሱ ነቲ ብርኹስ ዝምገብ ይወስድ፡ ነዞም ሰለስተ ሚእቲ ኣፍራስ ገበል ይሕዝ፡ ጅራት ምስ ጅራት የኣስሮም፡ ሻምዑ ኣብ ማእከሎም የንብር፡ ድሕሪኡ ድማ የንደዶም።
ንሱ ብዛዕባ ዝገብርዎ ነገር ኣይግደስን እዩ፡ ብምግባሩ ድማ ሓደ ፍልስጥኤማዊ ከም ዝቐተለ ኣይንርእን። ኣእካል ኣንደደ፡ ኣታኽልቲ ወይኒ ኣንደደ፡ ኣግራብ ዘይቲ ኣንደደ፡ ግናኸ ኣብታ ሃገር እዚኦም ንመንፈሳዊ በረኸት ይውክሉ። ኣብታ ሃገር እዚኦም ህዝቢ ኣምላኽ መሰል ዝነበሮም ነገር ይውክሉ። ስለምንታይ ንፍልስጥኤማውያን ኣየባርሮምን ነቲ ኣእካልን ነቲ ዘይትን ነቲ ኣታኽልቲ ወይኒ ኣይጥቀመሉን? ስለምንታይ የንደዶምን ንጸላኢ ይገድፎምን?
ክንደይ ግዜ እዩ ግላዊ ባእሲ፡ ግላዊ ምፍታሕ ሓጢኣት፡ ከምኡውን ኩሉ ከምዚ ዝኣመሰለ ነገር፡ ንጸላኢ ዘይኮነስ፡ ነቲ ክንጥቀመሉ ዝግብኣና መንፈሳዊ ነገራት ጥራይ ዘጥፍእ ዝኸውን። ነፍሲ ወከፍ ንነፍሲ ወከፍ እንተነኸስኩምን እንተበላዕኩምን፡ እቲ ሓደ ነቲ ሓደ ከይበልዓኩም ተጠንቀቑ” (ገላ. 5:15)። ከምኡ ድማ ሳምሶን ኣፍራስ ገበል ምፍታሑ፡ ንኣምላኽ ዝኾነ ዓወት ኣየምጽአን። ብኣፍራስ ገበል ምምካት ንጠንቀቕ፡ ንሓድሕድና ንምምካት ስጋ ንምጥቃም ንጠንቀቕ።
