እቲ “ኣጥፋኢ” ንበዅሪ ዅሉ ቤት ኪቐትል ኣብ ምድሪ ግብጺ ኺሓልፍ ነይሩ። ንሱ ወኪል የሆዋ፡ ብሞት ኬጥፍእ ስልጣን ዝነበሮ መልኣኻዊ ፍጡር ነይሩ። ስለዚ ኸኣ እዚ “ኣጥፋኢ” እዚ፡ “መልኣኽ ሞት” ተባሂሉ ይጽዋዕ። እዚ መልኣኽ ሞት እዚ ብደም ምልክት ዝተገብረለን ኣባይቲ ግብጺ ሓሊፉ። እቲ ደም ኣብታ ቤት ሞት ከም ዝረኸበሉ ስለ ዘመልክተሉ፡ ንሱ ድማ ፍርዲ ከየውረደ ይሓልፍ ነይሩ። እንተኾነ ግና፡ ካብ በጊዕ ሓሊፉ ዝሞተ ሰብ ኣይነበረን! “ሓደ ዓመት ዝገበረ ተባዕታይ” (12:5 jnd)።
በዅሪ ዅሉ ቤት እስራኤል፡ ብዘየገድስ ኩነታቶም ወይ ስምዒቶም፡ ድሕንነት ነበሮም። ኣብታ ለይቲ እቲኣ ኣብ ግብጺ ኽልተ ዝተፈላለዩ ኣባይቲ እስራኤል እሞ ሕሰብ። ኣብ ሓደ፡ እቲ መልኣኽ ምስ ሓለፈ ኺመውት ይኽእል እዩ ኢሉ ዝፈርህ ወዲ ነበረ። ምናልባት እቲ መልኣኽ ነቲ ደም ኣይርእዮን ይኸውን፡ ወይ ድማ ወለዱ ነቲ ደም ብግቡእ ወይ ብቑዕ ኣይቀብኡዎን ይኾኑ። ኣብ ካልእ ቤት ድማ፡ እቲ መልኣኽ ነቲ ደም ርእዩ ኺሓልፍ ምሉእ እምነት ዝነበሮ ወዲ ነበረ። ኣብ ንግሆ፡ ክልቲኦም ኣወዳት ብህይወት ነበሩ። እቲ ኣጥፋኢ ነቲ ኩነታት ልቢ እቶም ኣወዳት ኣብታ ለይቲ እቲኣ ኣይረኣየን፡ ሓደ ብፍርህን ብርርታዕን፡ እቲ ሓደ ድማ ብእምነትን ብሓጎስን። ሓደ ነገር ጥራይ እዩ ርእዩ፡ እቲ ደም። ምድሓንና ብውሽጣዊ ኩነታትና ዘይኮነስ፡ ብክርስቶስ ንሓጢኣትና ምሕረምታ ብምግባሩ እዩ።
በታ ለይቲ እቲኣ እቶም ኣብዘን ኣባይቲ እብራውያን ዝነበሩ ሰባት ካልእ ነገር’ውን ይገብሩ ነበሩ። እተጠበሰ በጊዕ ይበልዑ ነበሩ (12:8)። እዚ ድማ ንቕድሚቶም ንዝነበረ ጉዕዞ ሓይሊ ይህቦም ነበረ። ኣብዛ መዓልቲ እግዚኣብሔር እዚኣ፡ ደጊምና ንደም እቲ በጊዕ ነመስግን፡ ንዝመጽእ ሰሙን ድማ ሓይሊ ኺህበና ብጸጋኡ ንመገብ።
