ሓሳባት ዳዊት ብዛዕባ ኣምላኽ ብንጹር ተገሊጾም እዮም። ንዳዊት ካብ ኣምላኹ ዝበለጸ ጸኒዑ ወይ እሙን ዝኾነ የለን። ኣምላኽ ካብ ብዙሓት ኣኻውሕ ሓደ ኣይኮነን፣ ወይ ድማ ኣብ ዝለዓለ ሓሙሽተ ዝርዝር መከላኸሊታቱ ኣይኮነን። ዳዊት “ንሱ በይኑ ኸውሔ እዩ”፣ ከምኡ’ውን “ንሱ መዕቆቢየይ እዩ” ክብል ይኽእል ነይሩ። ብዙሕ ግዜ ንኣምላኽ ንውከል፣ ግና ንገለ ነገራት ጥራይ፣ ኣብ ገለ ኩነታት ናብ ኣምላኽ ንምለስ፣ ግና ኣብ ኩሉ ኣይኮነን። እምነትና ኣብ ካልእ ወይ ኣብ ካልእ ሰብ እንተ ሃልዩና፣ “ኣይናወጽን እየ” ብትኽክልን ብእምነትን ክንብል ኣይንኽእልን ኢና። ብሓቂ እሙን ዝኾነ ኣምላኽ ጥራይ እዩ።
ዳዊት ሕቶታት ምስ ዝህልዎ ናብ ኣምላኽ ዝውከል በይኑ ኣይነበረን። ዮሃንስ መጥምቕ ንመገዲ እግዚኣብሔር ከዳልው ፍሉይ ክብሪ ተዋሂብዎ ነይሩ፣ ብቕንኣትን ብእምነትን ድማ ገይርዎ፣ ግና ኣብ ቤት ማእሰርቲ ምስ ኣተወ፣ ንሱ እውን ገለ ጥርጣሬታት ንምህዳእ ደቀ መዛሙርቱ ናብ ጐይታ የሱስ ልኢኹ ሕቶታት ክሓትት ኣድልይዎ ነይሩ (ማቴ. 11:3)። የሱስ ንሕቶታት ዮሃንስ ምስ መለሰ፣ ብዛዕባ ዮሃንስ ንብዙሓት ሰባት ከምዚ ክብል ጀመረ፦ “እንታይ ክትርእዩ ኢኹም ናብ በረኻ ዝኸድኩም? ብንፋስ ዝንቀጥቀጥ ሸምበቆ?” (ማቴ. 11:7)።
እዚ ባርያ ኣምላኽ እዚ ዘይናወጽን ጸኒዑ ዝቖመን ዝና ነበሮ፣ ግና ብሓጎስ እምነቱ ኣብ ነፍሱ ኣይነበረን፣ የግዳስ ኣብቲ ዘገልግሎ ዝነበረ ኣምላኽ እዩ ነይሩ፣ ስለዚ ሕቶታት ምስ ተላዕለ፣ ናብ ውሽጡ ኣይረኣየን፣ የግዳስ ንመልስታት ናብ ወዲ ኣምላኽ ተመሊሱ።
ብርግጽ፣ ኣምላኽ ብምሕላፍ ግዜ ዝያዳ እሙን ኣይኸውንን—ንሱ ከምኡ እዩ ዝጸንሕ—ግና ብዛዕባ መንነቱ፣ ከምኡ’ውን ብዛዕባ ጸጋዊ መገዱ እናተማሃርና ብእኡ ዘሎና እምነት ይዓቢ።
“ንእግዚኣብሔር ኩሉ ሳዕ ኣብ ቅድመይ ገይረዮ ኣሎኹ፣ ኣብ የማነይ ስለ ዝኾነ ኣይናወጽን እየ” (መዝ. 16:8)።
