ወንጌል ማርቆስ ንጐይታ የሱስ ከም ባርያን ነብይን ኣምላኽ ይገልጾ። ንሱ ድማ ደቀ መዛሙርቲ ኺስዕብዎን ንሱ ናብ ሰማይ ምስ ከደ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ኺውክልዎን ዝጸውዐ እዩ ተባሂሉ ይቐርብ። እዞም ኣብ ላዕሊ ዘለዉ ጥቕስታት ንዕብየቱ የጕልሑ፣ እኳ ደኣ ኵሉ ግዜ ትሑት ባርያ እንተ ነበረ።
ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት፣ እምባ ምስ ግዝኣትን ሓይልን ይተሓሓዝ። ስልጣን ክርስቶስ ብሉዓላዊ ጸዋዕታኡ ይግለጽ፣ እዚ ኸኣ እቶም ዝጸውዖም ብቕጽበት ናብኡ፣ ናብቲ ዓብዪ ማእከል ስሕበት፣ ክመጹ ዝኸኣሉሉ ሓያል እዩ። ልዕልናኡ ድማ ንዓሰርተው ክልተ ምሳኡ ኺህልዉ፣ ካብኡ ኺመሃሩ፣ ኺሰልጥኑ፣ ድሕሪኡ ድማ ብእኡ ኺስደዱ ምምዳቡ ይረአ። ኣብ ወንጌላትን ኣብ ግብሪ ሃዋርያትን ተገሊጹ ዘሎ ናብ ዝተፈላለየ ዕማማት ሰደዶም። እቶም ቀዳሞት ተኣምራት፣ «ግብሪ ሓይሊ እቲ ኺመጽእ ዘሎ ዘመን» (እብ. 6:5)፣ ንሓጺር ግዜ እዮም ነይሮም፣ ግናኸ ሎሚ እቲ ሓደ ጐይታ ኻብ ክብሪ ገና ይዓዪ ኣሎ። ብ«ቅዱስ ጸዋዕታ» (2 ጢሞ. 1:9) እተጸዋዕናሉ ኣብ ቅድሚኡ ምህላው ክንደይ ዓብዪ ፍሉይ መሰል እዩ።
ክርስቶስ ኣብ ሰማይ ንመንፈሱ ሂቡና እዩ፣ ምእንቲ ንሕና—ሎሚ ዘለና ምእመናን—ምሳኡ ኽንከውንን ብእኡ ኽንልኣኽን። እቲ ልዑል ጐይታ ንነፍሲ ወከፍ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዝነብር ምእመን ዕማም ኣለዎ። ንሱ ቀልጢፉ ይመጽእ ኣሎ፣ ንእኡ እናተጸበና ኸኣ ከም ፍቑራት ኣቕሓኡ ኸነገልግሎ ንኽእል ኢና። እዚ ኸኣ ሓሳባቱ ብቓሉ ምግላጽ ወይስ ንኻልኦት፣ ዝደሓኑ ወይ ዘይደሓኑ፣ ንጥቕሚ ዝኸውን ዕዮታት ምፍጻም ይኸውን።
ከም ንጐይታ ዝኸውን ኣቕሓ፣ ብእኡ ንኽንጥቀመሉ ፍቑራትን ድሉዋትን ዲና? ኣብዛ ብ«ገዛኢ እዛ ዓለም» ዝግዛእ ዓለም ንዕኡ ንምውካል ኢና ኣብዚ ንነብር ዘሎና፣ ንሱ ድማ «ኣምላኽ እዛ ዘመን» እዩ። ጐይታና ንዛ ዓለም ስዒርዋ እዩ፣ ንሱ ድማ ንዕኡ እናገልገልና ሰዓርቲ ክንከውን ይደልየና።
