ስልጣን ሓይሊ ንምጥቃም ዘሎ መሰል እዩ። ታሪኽ ነቲ ኣብ መበል 18 ክፍለ ዘመን ዝነበረ ብሪጣንያዊ ፖለቲከኛ፣ ሎርድ ኣክተን፣ ዝበሎ ሓቂ ኣረጋጊጽዎ እዩ: «ሓይሊ ናብ ምብልሻው ይገብር፤ ፍጹም ሓይሊ ድማ ብፍጹም ይበላሽው።» እዚ ናይ ነገስታትን ንጉሳውያንን ታሪኽ እዩ ነይሩ። ዝበዝሐ ሓይሊ ክረኽቡ ከለዉ፣ ስነ-ምግባራዊ ስምዒቶም ይንኪ።
የሱስ ከም ንጉስ እስራኤል ናብ የሩሳሌም ኣተወ። ቤተ መቕደስ ብምጽራይ ጀመረ፣ በዚ ኸኣ መሰላት ኣምላኽ ኣረጋገጸ። ግናኸ ጸሓፍትን ፈሪሳውያንን «በየናይ ስልጣን ኢኻ እዚ ትገብር ዘሎኻ? እዚ ስልጣንከ መን ሂቡካ?» (ማቴ. 21:23) ኢሎም ተጋጠምዎ። ቅድሚኡ ድማ «ኣነ ብመንፈስ ኣምላኽ ኣጋንንቲ እንተ ኣውጺአ፣ መንግስቲ ኣምላኽ ናባኻትኩም በጺሓ እያ» (ማቴ. 12:28) ኢሉ ነጊርዎም ነይሩ። ንዕኡ ኣይደለይዎን፣ በዚ ኸኣ መንግስቱ ተናዊሓ። ግናኸ ንሱ ክነግስ ከሎ፣ «ጽድቅን ፍርድን መሰረት ዝፋንካ እዮም፤ ምሕረትን ሓቅን ድማ ኣብ ቅድሜኻ ይኸዱ» (መዝ. 89:14)። ንጉስ ሰሎሞን ብዛዕባኡ ኸምዚ ኢሉ ጸሓፈ፣ «ንህዝብኻ ብጽድቂ ኺፈርድ፣ ንድኻታትካ ድማ ብፍርድ … ንደቂ ድኻታት ኬድሕን፣ ንጨቋኒ ድማ ኺሰብሮ … እወ፣ ኵሎም ነገስታት ኣብ ቅድሚኡ ኺወድቁ፣ ኵሎም ህዝብታት ድማ ኬገልግልዎ እዮም» (መዝ. 72:2, 4, 11)። ንጉስ ሰሎሞን እኳ ብሓይሊ ተበላሽዩ ነይሩ፣ ግናኸ ጐይታ የሱስ ፈጺሙ ኺበላሾ ኣይክእልን። ንሱ ብ«መንፈስ ፍልጠትን ፍርሃት እግዚኣብሔርን … ብርእየቱ ኣይኪፈርድን፣ ብሰሚዑ ድማ ኣይኪውስንን እዩ፤ ግናኸ ንድኻታት ብጽድቂ ኺፈርድ፣ ንትሑታት ምድሪ ድማ ብቕንዕና ኺውስን እዩ» (ኢሳ. 11:2–4)። ብኣዒንቲ ዝስሕብ ወይ ብምምስጋና ኣይኪጽሎን እዩ።
