ብትንሳኤ፣ ጐይታ ብምሉእ ፍረ ናይ ምሉእ ዓወት ኣብ ልዕሊ ዅሉ ሓይሊ ጸላኢ ይወጽእ። እቲ ዝሓለፈ ግዜ ናይ ሰብ «ሰዓትን ሓይሊ ጸልማትን» (ሉቃ. 22:53)፣ ናይ ሰይጣን ግዜ ንዅሉ ሓይሉ ንምውጻእ ነይሩ። ግናኸ ብትዕቢት ኣብ ዝገበሩሉ፣ ጐይታ ልዕሊኦም ነይሩ (ዘጸ. 18:11)፤ እዚ ኸኣ ምጽንናዕና እዩ፣ ጸላኢ ኣብ ልዕልና ሓይሉን ትዕቢቱን ተራኺቡ እዩ።
ትንሳኤ ጐይታ የሱስ ኣብ ታሪኽ ፍጥረት ካልኣይ ንግሆ ነይሩ። እቲ ናይ ጥንቲ መሰረታት ምስ ተነብረ «ከዋኽብቲ ንግሆ ሓቢሮም ዘመሩ» (እዮብ 38:7)። ግናኸ እቲ ዕዮ ተበላሽዩ። ኣዳም ነቲ ኻብ ኣምላኽ ዝረኸቦ መንግስቲ ኣብ ኢድ ሰይጣን ኣሕሊፉ ሃበ፣ ሞት ድማ ኣተወ። ወዲ ኣምላኽ ግና ኣተወ፤ ከምቲ ንሰብ ሓንሳእ ምሟት እተመደበሉ፣ ክርስቶስ ድማ ሓንሳእ ተሰውኤ (እብ. 9:27–28)። ንሱ ነቲ ቅጽዓት፣ ነቲ ብኣና ዝግብኣና ሞት፣ ኣብ ርእሱ ወሰደ፤ በዚ ኸኣ መቓብር የሱስ ብእምነት ከም መወዳእታ ናይቲ ብሉይ ፍጥረት ይረአ። ግናኸ ትንሳኤኡ ንሓድሽ ዝያዳ ክብሪ ዝመልኦ ንግሆ እዩ፣ ቕዱሳን፣ ደቂ ኣምላኽ ድማ፣ ብመንፈስ፣ ኣብ ልዕሊኡ ይዝምሩ። እዚ ኸኣ ሸክላ ኣብ ኢድ ሸክላ ሰራሒ ንኻልኣይ ግዜ እዩ፣ ፈጺሙ ዘይበላሾ ኣቕሓ ንምውጻእ። እዚ መሰረት ናይ ዘላቒ መንግስቲ እዩ፤ እዛ መንግስቲ እዚኣ ድማ፣ ብትንሳኤ ዝተንስአ የሱስ፣ ካልኣይ ሰብ፣ ከም ኣዳም፣ ኣብ ኢድ ጸላኢ ኣይኪሓልፋን እዩ፤ ግናኸ ብግቡእ ግዜ ብዘይርኽሰት ንኣምላኽ ኬረክባ እዩ (1 ቈረ. 15:24)።
እዚ ክንደይ ብሩኽ እዩ—ክንደይ ዕግበትን ምትብባዕን እዩ፣ በዚ ኸኣ ጐይታ ንዅሉ እቲ ዓብዪ ክፋእ ናይቲ ናይ ቀዳማይ ሰብ ዕልወት ከም ዝፈጸሞ ምርኣይ! እቲ ምሕረትን ሓቅን ከምኡ ዝራኸቡሉ ክብሪ እቲ ስርዓትከ መን ኪነግሮ ይኽእል! ኣብ ከምዚ ዝኣመሰለ ምስጢር ሃብቲ ጥበብን ፍልጠትን ኣምላኽከ መን ኪርድኦ ይኽእል!
