1 በታ ቐዳመይቲ መዓልቲ ሰሙን፥ ማርያም መግደላዊት፥ ገና ፀልማት እንተሎ፥ ኣንጊሃ ናብቲ መቓብር መፀት። እቲ እምኒ ኸዓ፥ ካብ ኣፍ መቓብር ተፈንቂሉ ረአየቶ። 2 ስለዙይ ንሳ ጐይያ ናብ ስምኦን ጴጥሮስን፥ ናብቲ ኢየሱስ ዝፈትዎ ደቀ መዝሙርን መፂኣ “ንጐይታና ኻብ መቓብር ወሲዶምዎ፤ ኣበይ ከም ዘንበርዎውን ኣይንፈልጥን” በለቶም። 3 ሽዑ ጴጥሮስን እቲ ኻልእ ደቀ መዝሙርን ወፂኦም፥ ናብቲ መቓብር ከዱ። 4 ክልቲኦም ብሓንሳእ እናጐየዩ እንተለዉ፥ እቲ ኻልእ ደቀ መዝሙር ንጴጥሮስ ቀዲምዎ፥ ኣብቲ መቓብር በፅሐ። 5 ደኒኑ እንተ ጠመተ ኸዓ፥ ኣብኡ ነቲ መግነዝ ረአየ፤ ግና ኣይኣተወን። 6 ሽዑ ስምኦን ጴጥሮስ፥ ደድሕሪኡ መፂኡ ናብቲ መቓብር ኣተወ፤ እቲ መግነዝውን ተቐሚጡ ረአየ። 7 እቲ ኣብ ርእሱ ዝነበረ መጠምጠምያ ኸዓ፥ ንበይኑ ተጠቕሊሉ ነበረ እምበር፥ ምስቲ መግነዝ ኣይነበረን። 8 ሽዑ እቲ ቐዲሙ ናብቲ መቓብር ዝበፅሐ ኻልእ ደቀ መዝሙርውን ኣተወ፤ ሪኡ ድማ ኣመነ። 9 ነቲ “ካብ ሙታን ክትስእ ይግብኦ እዩ” ዝብል ቃል መፅሓፍ ኣየስተውዓልዎን ነበሩ። 10 ድሕሪዙይ እቶም ክልተ ደቀ መዛሙርት፥ ናብ ገዛኦም ተመለሱ።
11 ማርያም ግና፥ ኣብቲ ኣፍ መቓብር ደው ኢላ ትበኪ ነበረት። እናበኸየት ከዓ፥ ናብቲ መቓብር ድንን ኢላ ጠመተት። 12 ኣብቲ ስጋ ኢየሱስ ዝነበሮ፥ ፃዕዳ ኽዳውንቲ ዝተኸደኑ ኽልተ መላእኽቲ፥ ሓደ ብትርኣስ፥ ሓደ ኸዓ ብትርጋፅ ረአየት። 13 ንሳቶም ድማ “ኣቲ ሰበይቲ ንምንታይ ትበኽዪ ኣለኺ?” በልዋ፤ ንሳ ድማ “ንጐይታይ ወሲዶምዎ፤ ኣበይ ከም ዘንበርዎውን ኣይፈልጥን” በለቶም። 14 እዙይ ኢላ ንድሕሪኣ ግልፅ በለት እሞ፥ ንኢየሱስ ደው ኢሉ ረአየቶ። ኢየሱስ ከም ዝኾነ ግና ኣይፈለጠትን። 15 ኢየሱስ ድማ “ኣቲ ሰበይቲ፥ ንምንታይ ትበኽዪ ኣለኺ? ንመንከ ትደልዪ ኣለኺ?” በላ፤ ንሳ ድማ ሓላዊ ኣታኽልቲ መሲልዋ፥ “ጐይታይ፥ ንስኻ ወሲድካዮ እንተ ዄንካስ ኣነ ምእንቲ ኽወስዶ፥ ኣበይ ከም ዘንበርካዮ ንገረኒ” በለቶ። 16 ኢየሱስ ድማ “ማርያም” በላ። ንሳውን ግልፅ ኢላ ብዕብራይስጢ “ረቡኒ!” በለቶ፤ ትርጕሙውን “መምህር” ማለት እዩ። 17 ኢየሱስ ድማ “ገና ናብ ኣቦይ ስለ ዘይዓረግኩ ኣይትንክእኒ፤ ግና ናብ ኣሕዋተይ ኪዲ እሞ ‘ናብ ኣቦይን ናብ ኣቦኻትኩምን፥ ናብ ኣምላኸይን ናብ ኣምላኽኩምን፥ ኣዓርግ ኣለኹ’ በሊዮም” በላ። 18 ማርያም መግደላዊት ድማ፥ ንጐይታ ኸም ዝረአየቶን፥ እዙይውን ከም ዝበላን፥ ከይዳ ነቶም ደቀ መዛሙርቱ ነገረቶም።
ዮሃንስ 20:1–18 · ትመ15
ኣብ ጐይታ እናዓበናን ብእኡ እናተጸመድናን፣ ፍቕርና ንጐይታ የሱስ ይዓቢ። ግናኸ ንራእይና ንዕኡ ኺዓግቱን ኪዓብሱን ዝኽእሉ ብዙሓት ነገራት ኣለዉ። እዚ ትንሳኤ ዝገልጽ ትርኢት ነቶም ራእይ ክርስቶስ ዝተዓገተ ልቢ መፍትሒ ይህብ።
ጐይታ ንማርያም ተራእያ፣ ግናኸ ቅድም መን ምዃኑ ኣይፈለጥቶን። ልባ ብሓዘን ከቢዱ፣ ብጭንቀት ተሰኪሙ፣ ብተስፋ ምቑራጽ እውን ክንብሎ እንኽእል ተዋሪዱ ነይሩ። ተስፋኣ ከም ዝጠፍአ ይረአ፣ ንሳ ድማ ትበኪ ነይራ! ኣብታ እዋን እቲኣ እዩ እቲ ዝተንስአ ጐይታ ተራእይዋ። እዚ ልብኻ ዝትንክፍ ትርኢት ናይ ጐይታና ቀዳማይ ትንሳኤ ምግላጽ እዩ፣ ንማርያም ድማ እዩ፣ ንሳ ኸኣ ከቢድ ልቢ ነይርዋ! ብዙሕ ግዜ፣ ልብና ከቢድ ክኸውን ከሎ፣ ጐይታና ኣብ ግዜ ሽግር ኵሉ ግዜ ዘሎ ሓጋዚ ምዃኑ ክንርኢ ኣይንኽእልን ኢና። ስማ ክሳዕ ዝጸውዓ እዩ ኣዒንታ ንሱ መን ምዃኑ ዝተኸፍታን ልባ ድማ ንዕኡ ኺጠብቕ ዝደለየን! ግናኸ ሓደ ሕቶ ተሓቲቱ ነይሩ፣ እዚ ኸኣ ንነፍሲ ወከፍና ሎሚ ኣገዳሲ ሕቶ እዩ: «መን ኢኻ ትደሊ ዘሎኻ?»
መልሲ ከምዚ ዝኣመሰለ ሕቶ ኣብ ህይወትና ዘሸግሩና ጾራት ኬልዕል ይኽእል እዩ። ንሱ ከምቲ ዝተንስአ መድሓኒ፣ ፈጺሙ ከም ዘይሓድገና ወይ ከም ዘይጥንጥነና ዝተመባጽዐ፣ ሓድሽ ራእይ ምስ ረኸብና፣ ጐይታ ከምቲ ንማርያም ዝገበራ፣ ናብ ሓቂ ናይቲ ምሳኡን ምስ ኣቦናን ዘሎና ዕሙቕ ዝምድና ኬምጽኣና ይኽእል እዩ። ድምጹ ምስማዕ፣ ኣዒንትና ኻብ ኵሉ ነገርን ካብ ኵሉ ሰብን ምውጻእ፣ ኣብ ልብና ሓጐስን ባህታን ኬምጽእ እዩ፣ ኣብ ከቢድ ግዜያት እኳ። ንሱ ስለ ዝነብር፣ ጽባሕ ክንገጥም ንኽእል ኢና!
