ዓለም ብሃይማኖታን ብፍቕሪ ሰብኣዊታን ትቕጽል ኣላ። ጽቡቕ ትገብር፣ ኣስፔዛታት ትሰርሕ፣ ንጥሙያት ትምግብ፣ ንዕሩቓት ተኽድን፣ ከምኡ’ውን ካልእ ትገብር፤ ግናኸ ውሽጣዊ ምንጪ ተግባራታ ናይ ክርስቶስ ኣይኮነን። ንክርስቶስ ብምሉኡ ዝመርሖ ዝነበረ ኩሉ ዕላማ ንሰብ ዝመርሖ ኣይኮነን፤ ንዓለም ከም እትቕጽል ዝገብሩ ዕላማታት ድማ ኣብ ክርስቶስ ፈጺሞም ኣይተረኽቡን።
እቲ ዘይኣምን ንሞራላዊ ውበት ክርስቶስ ይቕበል፣ ስስዔ ድማ ብዘይስስዔ ኺሕጎስ ይኽእል እዩ፤ ግናኸ ክርስትያን «ንክርስቶስ ኺለብስ» ኣለዎ። ንሱ ምሉእ መዓልቲ ጽቡቕ እናገበረ ይኸይድ ነበረ፤ ከምቲ ኣገልጋሊ ብጸጋ፣ ንሓጃት ካልኦት ንምምላእ ዘይተዳለወሉ ጊዜ ፈጺሙ ኣይነበረን። እዚ ድማ ዋጋ ከም ዘየኽፈሎ ኣይንገምት። ርእሱ ዜንብር ቦታ ኣይነበሮን፤ ጠመየን ደኸመን፤ ምስ ተቐመጠ ድማ ኣበይ ነበረ? ኣብ ትሕቲ እቲ ሓያል ጸሓይ ኣብ ኣፍ ዒላ፣ ደቀ መዛሙርቱ ድማ እንጌራ ኺዕድጉ ናብ ከተማ ከዱ። ድሕሪኡኸ እንታይ ኮነ? ንዝመጸቶ ድኻን ርኹስ ሓጥእ ድማ ከም ዘይጠመየ፣ ከም ዘይደኸመ፣ ከም ዘይተሓለለ ድማ ቅሩብ ነበረ። ኣብ ኩሉ እቲ ሰብ ዝጻወሮ ፈተናታትን ሽግራትን ነበረ፣ ከመይ ከም ዝኸደ ድማ ተመልከት! ንኻልኦት እንጌራ ገበረ፣ ግናኸ ንርእሱ ናብ እንጌራ ኺቕይሮ ንሓንቲ እምኒ ኣይተንከየን።
ብዛዕባ ሞራላዊ ዕላማታት ነፍሲ፣ እቲ ዓለማዊ ሰብ ምስ ክርስቶስ ሓንቲ መትከል የብሉን። ናብ ሰማይ ዝወስድ መገዲ ፈጺሙ የብሉን፣ ዝወስዶ ኩሉ ስጉምቲ ድማ ካብቲ ዝደለዮ ዕላማ እናረሓቐ ይኸይድ። ሓደ ሰብ ኣብ ጌጋ መገዲ ምስ ዝኸውን፣ ዝኸዶ መጠን ድማ ዝበዝሐ ይስሕት።
