«ከም ኣቦኡ ወዱ» ዝብል ኣበሃህላ ንፈልጦ ኢና። እዚ ግን ብሓቂ ምስ ኣሞን ዝኸይድ ድዩ ነይሩ? ብሓቂ ኣሞን ሓደ ኣገዳሲ ነገር ካብ ኣቦኡ ዝተፈልየ ነይሩ። ምናልባት ኣብ ላዕሊ ዘሎ ፍቕዲ ንግብሩ ክተንብብ ከለኻ ኣቐዲምካ ኣስተውዒልካ ትኸውን፦ «ከምቲ ኣቦኡ ምናሴ ርእሱ ዝኣትዓዓሰ፡ ንሱ ግን ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ርእሱ ኣየተዓዓሰን።»
ኣሞን ንኣቦኡ እንታይ ከም ዝበጽሖን ኣብ ህይወቱ ዝመጸ ለውጥታትን ኣጸቢቑ ይፈልጥ ነይሩ። እንተኾነ ግን እዚ ንኣቦኡ ጽቡቕ ይኸውን እምበር ንዕኡ ግን ኣይኮነን ዝብል ስምዒት ነይርዎ ይመስል። ስለዚ ኣብ ሓደ ነገር ጥራይ ዘይኮነስ ኣብ ኩሉ ንኣቦኡ መሰሎ! ከምቲ ኣቦኡ ዝተቐብረሉ ቦታ «ኣብ ገነት ዑዛ ኣብ መቓብሩ ተቐብረ» (2 ነገ. 21:26)። እንተኾነ ግን ርእሱ ምትዕትዓስ ኣይገበሮን። እዚ ግን ብሓቂ እቲ ሓደ ኣድላዪ ነገር ነይሩ። ከም ኣቦኡ ወዱ፡ ኣብቲ ዝበለጸ ኣገዳሲ ነገር ማለት ንስሓ ጥራይ ዘይኮነስ። ንሱ ድማ ኩሉ ነገር ሰኣነ።
ኣሞን ክልተ ዓመት ጥራይ ገዝአ። ምናልባት ግዜ ኣብ ወገኑ ከም ዘሎ ሓሲቡ ይኸውን። ህይወት ንእሽቶ ምጥዓም፡ ድሕሪኡ ኸኣ ከም ኣቦኡ ንስሓ ምእታው። ኣይንፈልጥን ኢና፡ ሓደ ክንዝክሮ ዘለና ነገር ግን ጽባሕ ናትና ኣይኮነን። ኣሞን ኣብ ጽባሕ ክውከል ኣይከኣለን፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ርእሱ ንምትዕትዓስ ክሳዕ ዝቕጽል ግዜ ክጽበ ኣይከኣለን። ንሕና ድማ «መዓልትታትና ኽንቈጽር ምእንቲ ኽንፈልጥ፡ ልቢ ጥበብ ሃበና» (መዝ. 90:12) ክንመሃር ኣሎና።
«ሕጂ መዓልቲ ምድሓን» (2 ቈረ. 6:2) እንተኾይኑ፡ ንሕና ድማ «ንህያው ሓቀኛ ኣምላኽ» ክንግልግል እንኽእል ሕጂ ኢና፡ ካብ ሰማይ ንምምጻእ ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ክንጽበ (1 ተሰ. 1:9–10)። ትልሚ እንተገበርና፡ «ጐይታ እንተፈቒዱ፡ ክንነብርን እዚ ወይ እቲ ኽንገብርን ኢና» (ያዕ. 4:15) ንበል።
ጽባሕ ናትና ኣይኮነን። ጐይታ ይመጽእ ኣሎ። ሎሚ ንዕኡ ባህ ዘብሉ ነገራት ክንገብር ዘለና መዓልቲ እያ።
