እቲ ንወዲ ኢየሱስ ኣብ ገዛኡ፡ ኣብኡ ድማ ንኣሽቱ ኣሕዋትን ኣሓትን ዝነበሩዎ፡ ምዕባይ እንታይ ከም ዝኸውን ሕሰብ! ንሱ ፍሉይ፡ ቅዱስ፡ ብፍጹም ሓጢኣት ዘይብሉ፡ ኩሉ ሳዕ ሓጋዚን ታዛዝን ነይሩ። ወዲ ዓሰርተ ክልተ ዓመት ከሎ፡ ኣዲኡ ኣብ ቤተ መቕደስ ስለ ዝተረፈት ምስ ወቐሰቶ፡ ኣይተማረረን ወይ ኣይመለሰን፡ የግዳስ ምስ ዮሴፍን ምስኣን ናብ ናዝሬት ወረደ “ንሳቶም ድማ ተገዚኡሎም” (ሉቃስ 2:48–51)። እቶም ካልኦት ቈልዑ ብዛዕባ እዚ ብዘይጌጋ፡ ብዘይዘይተኣዘዝነት፡ ወይ ብዘይቓልሲ ዝነበረ ወዲ እንታይ ሓሲቦም ይኾኑ?
ዮሴፍ ኢየሱስ ምስ ዓበየ ህያው ኮይኑ ኣይተጠቕሰን። ህዝቢ ናዝሬት ንኢየሱስ ወዲ ጸራቢ ከምኡ’ውን ጸራቢ ይብልዎ ነበሩ። ብምምሃሩ ኣብ ምኩራብ ተገሪሞም፡ ብጥበቡን ብሓያል ግብሩን ድማ ተገሪሞም። ግን ህዝባዊ ኣገልግሎት ምስ ጀመረ፡ ገዛእ ህዝቡ ክዓጽውዎ ደለዩ፡ ካብ ኣእምሮኡ ወጺኡ እዩ እናበሉ። ካብኡ ዝኸፍአ ድማ፡ እቶም ሃይማኖታዊ መራሕቲ፡ ኣጋንንቲ ምውጻኡ ከም ዘይተቐበሉ፡ የግዳስ ነዚ ብሓይሊ ሰይጣን ከም ዝገብሮ ከሰስዎ፡ ከምኡ’ውን ሳምራዊ ኢሎም ጸውዕዎ፡ እዚ ድማ ዘሰንብድ ስድብ እዩ (ዮሃንስ 8:48)። ብሰባት ተጸሊኡን ተነጺጉን፡ ሰብ ሓዘንን ምስ ሓዘን ዝተላመደ እዩ።
ንደቀ መዛሙርቱ (ንዓና ሓዊሱ)፡ ካብ ዓለም ከምኡ ዓይነት ኣተሓሕዛ ክጽበዩ ከም ዝኽእሉ ነገሮም። እታ ንዕኡ ዝጸልኣት ዓለም፡ ንዓና፡ ንሰዓብቱ እውን ክትጸልኣና እያ፡ ከምኡ’ውን ከምቲ ንዕኡ ዝገበሩዎ፡ ክሲ ክትገብረልናን ኩሉ ዓይነት ስያመ ክትህበናን እያ።
