ኩሉ ሰብ፡ ክርስትያን ዜጋ ብመንግስቲ ናይቲ ዝርከበሉ ሃገር ክግደስ ከም ዘለዎ፡ ከምኡ’ውን ጽቡቓት ሰባት ናብ ስልጣን ንምምጻእ ክሕግዝ ድምጺ ክህብ ከም ዘለዎ ይብል። ኣምላኽ ግን ብፍላይ ይብል፤ ኣብ ብዙሕ ቦታታትን መገድታትን፡ ከም ውሉዱ፡ ዜጋ ናይ ዝኾነ ሃገር ወይ ኣባል ናይ ዝኾነ ማሕበር ከም ዘይኮንኩ ይነግረኒ፤ ዜግነተይ ኣብ ሰማይ እዩ፡ ካብ ሕጂ ድማ ምስ ሰማያዊ ነገራት እዩ ዝምድናይ፤ መስቀል ክርስቶስ ንዓለም ንዓይ፡ ንዓይ ድማ ንዓለም ሰቒሉኒ፤ ንእዚ ምድራዊ ነገራት ኣእምሮይን ልበይን እንተሃብኩ፡ ጸላኢ መስቀል ክርስቶስ ክኸውን እየ።
ሽዑ ንመንግስታት እንታይ ክንገብር ኢና? ኣምላኽ ስለ ዝኣዘዞም፡ ንሳቶም ክንገብሮም ኣሎና፤ ግብሪ ምስ ደረቑ ድማ ንኽፈል፤ ንነገስታትን ንኹሎም ኣብ ስልጣን ዘለዉን ድማ ንኣምላኽ ምሕረት ንግበር። ኩሉ እቲ ክርስትያን ምስ ፖለቲካ ዘለዎ ዝምድና፡ ነቶም ኣብ ልዕሊኡ እተሰርዑ ስልጣናት ምግዛእ እዩ። ብክርስቶስ ወራሲ ኩሉ ነገራት ምዃኑ ሓቂ እዩ፡ ነታ ዓለማዊ ስርዓት ሕጂ እትሰርሓላ ምድሪ እውን ሓዊሱ፡ ገና (ከም ኣብርሃም ኣብ ከነኣን) ኣምላኽ ንሱ እግሩ ከንብርላ ዝኸውን እኳ ኣይሃቦን።
ሽዑ፡ እቲ ናይ ሓቂ ውሉድ ኣምላኽ ድምጺ ንምሃብ እንተኣበየ፡ ድምጺ ምሃብ ባዕሉ ጌጋ እዩ ኢሉ ስለ ዝሓስብ ኣይኮነን፡ የግዳስ ድምጹን ግድነቱን ነቲ ኣብ ሰማይ ዘሎ ሰብ፡ ኣምላኽ ከም ንጉስ ነገስታትን ጐይታ ጐይቶትን ዘዕበዮ፡ ሂቡ እዩ። ብሰንኪ ዝረኸቦ ካብኡ ዝበለጸ ነገር፡ ኣብዚ ነገራት እዚ ግድነቱ ስኢኑ እዩ። ዓለም ብፍላይ ዘይኣምላኻዊት ምዃና ይርኢ፡ እቲ እተወድሰ ምምሕያሻን ምምሕያሻን ኩሉ ንኣምላኽ ካብ ልቢ ሰብ ንምውጻእ እዩ ዝዓለመ። ንሓቅን ንኣምላኽን፡ ከምኡ’ውን ንዝመጽእ ፍርዲ፡ ክርስቶስ ክመጽእ ከሎ ሰባት ብሰላምን ድሕንነትን ንርእሶም ክምስግኑ ከለዉ፡ ምስክር ኮይኑ ደው ክብል ይደሊ። ካልኦት ድማ ነቲ ሰይጣን ንሰብ ዘዕጽወሉ መፈንጠራ ከም ዝሃድሙ ይደሊ።
