ካብ ምዕራፍ 13 ጀሚሩ ክሳዕ የሱስ ኣብ ገነት ጌተሴማኒ ዝተኣስረሉ እዋን፡ ንደቀ መዛሙርቱ ጥራይ እዩ ተዛሪቡ፡ ንምኻዱ ድማ ኣዳልይዎም። ሓዚኖምን ተጨኒቖምን ከለዉ፡ ንሳቶም ዝቕመጥሉ ቦታ ከዳልው ከም ዝኸይድ፡ ድሕሪኡ ድማ መጺኡ ናብ ኣባኡ ቤት ከም ዝወስዶም ኣረጋጊጹሎም። ንሳቶም ከም ዝፈተዎም ንሓድሕዶም ክፋቐሩ መምርሒ ሂብዎም፡ ምስኦም ዝነብርን ኣብኦም ዝኸውንን መንፈስ ቅዱስ ከም ዝልእከሎም ድማ ተስፋ ሂብዎም። ከምኡ’ውን ፍረ ዘፍርዩሉ መገዲ መሃሮም፡ ንዝመጽእ ስደት ድማ ኣዳልይዎም።
ግናኸ፡ ቅድሚ እዚ ኩሉ፡ ምስ ሓደ ከቢድ ሽግር ክዋሳእ ነይርዎ—ንሳቶም ብዛዕባ ናይ ሓቂ ዓብይነት ዘይተረድእዎ ምዃኖም። ዮሃንስን ያእቆብን ክልተኦም ክልየዩ ደልዮም ነይሮም፡ እቶም ካልኦት ድማ በዚ ተቖጢዖም ነይሮም። እዚ ድማ ኩሎም ሓደ ሽግር ከም ዝነበሮም የርኢ፡ ንሱ ድማ ትዕቢትን ንቕድሚት ምውጻእ ምድላይን እዩ። ስለዚ፡ ቅድሚ እቲ ኣብ ምዕራፋት 14 ክሳዕ 16 ዘሎ ግሩም ትምህርቱ፡ ናይ ሓቂ ዓብይነት ኣብ ትሕትና ከም ዝርከብ ክምህሮም ደልዩ። ቅድሚ ሕጂ ድማ፡ «ኣርዑተይ ጹሩ፡ ካባይ ድማ ተምሃሩ፡ ከመይሲ ኣነ ለዋህን ትሑት ልብን እየ፡ ንነፍስኹም ድማ ዕረፍቲ ክትረኽቡ ኢኹም» (ማቴ. 11:29) ኢሉ ከም ዝበለ ሰሚዖም ነይሮም።
እቲ ንዓና ዝኸበደና ትምህርቲ ናይ ሓቂ ትሕትና ምምሃር እዩ። ስለዚ፡ ንሳቶም ህያው ኣብነት ሂብዎም። ክዳውንቱ ኣውጺኡ፡ ከም ባርያ ድማ ብመሓረብ ተዓጢቑ። ናይ ሓደ ሰብ ኣእጋር ንምሕጻብ፡ ሓደ ሰብ ኣብ መሬት ክምብርከኽ ኣለዎ። ኣብ ወንበር ወይ ኣብ መድረኽ ኮይንካ ናይ ሓው ኣእጋር ክትሓጽብ ኣይትኽእልን፡ ወይ ድማ ገለ ዝተሰበሩ ኣዕጽምቲ ክህልዉ ይኽእሉ። ንጉስ ሰሎሞን ከምዚ ኢሉ፡ «ትዕቢት ቅድሚ ጥፍኣት ይኸይድ፡ ትዕቢተኛ መንፈስ ድማ ቅድሚ ምውዳቕ» (ምሳ. 16:18)።
