ኣብዛ መደምደምታ ፍቕዲ ናይዚ ግሩም ትንቢት፡ እቲ ስራሕ ናቱ ጥራይ እኳ እንተነበረ፡ እቲ ዓዋቲ ንምርኮ ዓወቱ ምስ “ዓበይቲ”ን ምስ “ሓያላት”ን ከም ዝካፍል ንርኢ። እዚ ንእቶም ብእኡ ዝኣመኑ ኣብ ኩሉ ዘመናት ዘመልክት እዩ። ኣምላኽ “ምስ ዓበይቲ ግደ ኺህቦ” (jnd)፡ “ምርኮ ኸኣ ምስ ሓያላት ኪካፍል” እዩ። ከም ምእመናን፡ ንሕና “ዓበይቲ” ወይ “ሓያላት” ኰይኑ ኣይስምዓናን፡ ግን እቲ ትንቢት ካብዚ ሕጂ ዘሎናዮ ግዜ ሓሊፉ ናብ ግዜ መንግስቲ እዩ ዝጥምት፡ ሽዑ ንሱ ንምርኮ ዓወቱ ምሳና ኺካፍል እዩ።
ኢሳይያስ ንመስቀል ንመወዳእታ ግዜ ኣብ ምዕራፍ ይጥምት። እቲ መሲሕ “ምርኮ ምስ ሓያላት ኪካፍል” ዝኸኣለሉ ምኽንያት፡ “ነፍሱ ንሞት ስለ ዘፍሰሰ” እዩ። ንሱ “ሓጢኣት ብዙሓት ጾረ”፡ ዋጋ ኸፈለ፡ ንሕና ድማ ዓስቢ ንሓፍስ።
ብሓቂ፡ እዚ ምዕራፍ፡ “ወንጌል ኢሳይያስ” ተባሂሉ ተጸዊዑ እዩ። እቲ መሲሕ “ምስ ገበነኛታት ኪቑጸር” ከም ዝነበረ ተተንቢዩ ነበረ፡ እዚ ኸኣ ብልክዕ እዩ ዝኾነ (ሉቃስ 22:37)። “ሎሚ ምሳይ ኣብ ገነት ክትከውን ኢኻ” ዝብል ቃላቱ ንዝተነሳሕ ሓርማይ፡ ኣብ ጥቓኡ ተሰቒሉ ዝነበረ እዩ። “ኣቦ፡ ይቕረ በለሎም፡ እንታይ ከም ዝገብሩ ኣይፈልጡን እዮም” ዝብል ጸሎቱ ድማ ንስቓይቱ እዩ ነይሩ። እቲ ትንቢት ብድንገት ዝዛዘም እኳ እንተመሰለ፡ ብጸጋ እዩ ብግቡእ ዝዛዘም። ንሱ ገና እቲ ዓቢ ኣማላዲ እዩ። ኣብኡ እምነትኩም ግበሩ።
