ንሰብ ዝፈርሑ ኣለዉ። እዚ ፍርሂ እዚ ናብ ክርስቶስ ከይመጹ ይዓግቶም። ንህይወቶም፣ ወይ ንጥዕናኦም፣ ወይ ኣብ ቅድሚ ሰባት ምውራዶም ይፈርሑ። ግናኸ ጐይታና የሱስ ኣዝዩ ኣገዳሲ መልእኽቲ ኣለዎም፡ “ንመን ክትፈርሁ ኸም ዘሎኩም ከርእየኩም እየ፡ ነቲ ድሕሪ ምቕታል ናብ ገሃነም ኪድርቢ ስልጣን ዘለዎ ፍርህዎ፡ እወ፡ እብለኩም ኣሎኹ፡ ንእኡ ፍርህዎ!” (ሉቃ. 12:5)።
ድሕሪኡ፣ ካብቶም ንጐይታን መድሓኒ የሱስ ክርስቶስ ዝፈልጡን “ዝበለጸን ዘይሓልፍን ጥሪት” (እብ. 10:34) ዝብል ተስፋ ዘለዎምን፣ ገሊኦም ብጭንቀት ዝቃለሱ ኣለዉ – እዚ ድማ ኣብ ገለ እዋን ንሓደና ክኸውን ይኽእል። እዚ ብዛዕባ ሕጂ፣ ወይ ብዛዕባ መጻኢ፣ ብዛዕባ እንታይ ክንበልዕ ወይ ክንለብስ፣ ወይ ብዛዕባ ዝኾነ ይኹን ካልእ ናይ ህይወት ኣድላይነት ክኸውን ይኽእል። ጐይታ እውን ኣዝዩ ኣገዳሲ መልእኽቲ ኣለዎ፡ “ኣባኻትኩምከ መን እዩ ብምጭናቕ ናብ ቍመቱ ሓንቲ እመት ኪውስኽ ዚኽእል?” (ሉቃ. 12:25)። ሓደና እውን እዚ ክገብር ኣይንኽእልን። እሞ ስለምንታይ ንጭነቕ? “ኣቦኹም እዚ ነገር እዚ ኸም ዜድልየኩም ይፈልጥ እዩ” (ፍ. 30)። እዛ ህይወት እዚኣ ሓላፊት እያ፣ ኣዝያ ሓጻር፣ ንሓንቲ ቅጽበት ጥራይ፣ ኣምላኽናን ኣቦናን ድማ ኣብዛ ሓጻር ቅጽበት እዚኣ ጥራይ ኣይከናኸነናን፣ የግዳስ መንግስቲ ምሃብ እውን ባህጉ እዩ – ኩሉ ነገር ምስ ክርስቶስ ክንወርስ ኢና።
ብሓቂ፣ ሓደ ነገር ጥራይ እዩ ኣእምሮና ክሕዞ ዘለዎ፡ “ብኽብሪ እቲ ጐይታ ዝግባእ ኣነባብራ ክትነብሩ፣ ብኹሉ መገዲ ንእኡ ከተሐጕስዎ፣ ኣብ ኩሉ ጽቡቕ ግብሪ ፍረ ክትፈርዩ፣ ኣብ ፍልጠት ኣምላኽ ድማ ክትዓብዩ” (ቆሎ. 1:10)። እንተ ተጨኒቕና፣ ናብ ጐይታ ክነምጽኦን ኣብ ብቑዕን ክኢላን ኢዱ ክንሓድጎን ኣሎና። ግዜ ሓጺር እዩ እሞ ጐይታ ቀሪቡ ኣሎ። ንምምላሱ ክንጽበ ከሎና፣ ልብና ካብ ዝኾነ ይኹን ጭንቀትን ፍርህን ነጻ ይኹን፣ ንእኡ ምሉእ ብምሉእ ብምሕጓስ ድማ ይሕዝ።
