እቲ ወንጌላዊ ሉቃስ ብፍላይ ንሰብኣውነት ጐይታ የሱስ የርእየና። ኣብኡ ከምቲ ጸሎተኛ ሰብኣይ ኣርባዕተ ዓሰርተ ግዜ ተገሊጹ ኣሎ—ምስክርነት ናይ ፍጹም ምትእምማኑ (ሉቃስ 3:21፤ 5:16፤ 6:12፤ 9:16, 18, 28፤ 10:21፤ 11:1፤ 22:17, 32, 41–44፤ 23:34, 46፤ 24:30)። ኣብ ካልእ ወንጌል እዚኣቶም ብዙሕ ግዜ ከም ዝጸለየ ኣይተጠቕሰን።
ምስ ጐይታና ኣብ መንጎ ምምሃርን ተግባርን ፍልልይ ኣይነበረን። ዝመሃሮ ይነብር ነይሩ፣ ንሰባት ዝበሎ ድማ ብልክዕ ነይሩ (ዮሃ. 8:25)። ብቓላት ጥራይ ዘይኮነስ፣ ብግብርን ብሓቅን እውን ይፈቱ ነይሩ (1 ዮሃ. 3:18 ኣወዳድር)። ህይወቱ እውን ንሰብ ኩሉ ግዜ ኺጽሊ እሞ ኸይሰልኪ እንታይ ማለት ምዃኑ ዝበለጸ ኣብነት እዩ (ሉቃ. 18:1)።
ኣብ ምኩራብ ናዝሬት ቃል ኣምላኽ ቅድሚ ምምሃሩ፣ ኣብ በረኻ ብሰይጣን ምስ ተፈተነ ፈለማ ንርእሱ ተጠቒሙሉ ነይሩ። ስለዚ ብስልጣንን ብሓይልን ከም ዝሰብኽ ምምሃርና ዘገርም ኣይኮነን—ብኣንጻሩ ግብዞታት ጸሓፍቲ (ማቴ. 7:28–29 ኣወዳድር)።
ኣምላኽ ኣብ ህይወትና ሓቅን ቅንዕናን ኪርኢ ይደሊ! ንሱ ንዝእምኑዎ ወይ ብዓውታ ዝሰብኩዎ ዝነብሩ ሰባት ይደሊ ኣሎ። ከምቲ ዝበሃል፣ “ግብርታትካ ብዓውታ ይጭድሩ ኣለዉ፣ ንስኻ እንታይ ከም እትብል ክሰምዕ ኣይክእልን እየ!” ህይወትና ንኻልኦት እንነግሮ እንተ ዘይደገፈ፣ ሽዑ ቓላትና ወይ ምስክርነትና ሓይሊ ወይ ስነ-ምግባራዊ ስልጣን ኣይህልዎን። ንኣብነት፣ ንሕና ከም ክርስትያናት ኣብ ምድሪ መጻእተኛታት ምዃንና እንተ ኣሚንና፣ ምኽንያቱ ሓቀኛ ቤትና ኣብ ሰማይ እዩ፣ ኣብዚ ድማ ብተመሳሳሊ ግዜ ንርእስና ብዝከኣለና መጠን ምቾት እንገብር እንተኾይና፣ ምስክርነትና ኣዝዩ እሙን ኣይኮነን።
