ኣብ ሰለስተ ዝተፈላለዩን ዘይተዛመዱን ኣጋጣሚታት፡ ሃዋርያ ጴጥሮስ ኣብ ማእከል ዘረባኡ ከሎ ብመለኮታዊ ኣካላት ከም ዝተቋረጸ ንረክብ፡ “ክዛረብ ከሎ”። ብሓቂ ድማ ብኣቦ (ማቴ. 17:5)፤ ብወዲ (ሉቃ. 22:60)፤ ከምኡ እውን ብመንፈስ ቅዱስ (ግብ. 10:44) ተቋሪጹ። ስላሴ ንእኡ ዝብልዎ ነገር ነይርዎም!
ስምኦን ጴጥሮስ ብባህሪኡ ተዛራቢ፡ “ዓይነት ኤ” ባህሪ ዝነበሮ እዩ። እዚ ባህርያት እዚ ንእኡ ንሰብ መራሒ ገይርዎ። ጐይታ ኢየሱስ ንእኡ ሓላቓ እቶም ዓሰርተው ክልተ ክኸውን መሪጽዎ፡ እኳ ደኣ እቲ ተፈጥሮኣዊ መራሒ፡ ስምኦን ድኻም ስጋን “ስጋ ምንም ኣይጠቅምን” (ዮሃ. 6:63) ምዃኑ ክመሃር ነይርዎ።
ኣብ ናይ ሎሚ ጽሑፍና፡ ጴጥሮስ ኣብ ቅዱስ ደብሪ ከሎ ብኣቦ ከም ዝተቋረጸ ንርኢ። ጐይታ ኢየሱስ ኣብ ቅድሚ ጴጥሮስ፡ ያእቆብን ዮሃንስን ተለዊጡ ነይሩ—ቅድመ-ምርኣት ካልኣይ ምጽኣት ክርስቶስን ክብራዊ መንግስቱን (2 ጴጥ. 1:16–18)። ጴጥሮስ ንሙሴን ኤልያስን ምስ ክርስቶስ ክዛረቡ ርእዩ፡ ድሕሪኡ ናብ ደመና ክብሪ ክኣትዉ ርእዩ፡ ድሕሪኡ ድማ “ኣብዚ ሰለስተ ድንኳናት ንግበር፡ ሓደ ንኣኻ፡ ሓደ ንሙሴ፡ ሓደ ድማ ንኤልያስ” ኢሉ ተዛሪቡ። እቲ ዝተዋህበ ምኽንያት ድማ፡ “እንታይ ከም ዝብል ኣይፈለጥን” (ማር. 9:6)። እንታይ ከም እንብል ከይንፈልጥ ከለና፡ ምንም ከይንብል ዝበለጸ እዩ፤ ንተዛራቢ ከም ጴጥሮስ ግን ከቢድ እዩ። ከምቲ ሓደ ገጣሚ ዝጸሓፎ፡
እቶም ኩሉ ግዜ ዝሰትዩ ፈጺሞም ኣይጥዕሙን፡
እቶም ፈጺሞም ዘይሓስቡ ኩሉ ግዜ ይዛረቡ።
ግናኸ “ክዛረብ ከሎ” ጴጥሮስ ብኣቦ ተቋሪጹ። ጌጋ ጴጥሮስ፡ እቶም ኣዝዮም ዝኸበሩ ኣገልገልቲ ኣምላኽ እኳ እንተኾኑ፡ ምስ ፍቑር ወዱ ማዕረ ምግባሩ እዩ ነይሩ። ሙሴ (ሕጊ)ን ኤልያስ (ነብያት)ን ቦታኦም ነይርዎም፤ ግናኸ ነፍሲ ወከፎም ናብ ወዲ እዮም ዝሕብሩ ነይሮም። ስለዚ “ንእኡ ንስማዕ!” ክንብል ኣሎና።
