እስራኤል ኣብ ጭንቀት ነበረት። እንደገና ብጸላእቲ ተጠቒዑ ነበረ፡ እዚ ግዜ እዚ ድማ ብንጉስ ከነኣን ያቢንን ኣዛዚ ሰራዊቱ ሲሰራን እዩ ነይሩ።
ኣምላኽ ንእስራኤል ዓወት ምስ ሃቦም፡ ደቦራ—እታ ነብዪትን ፈራዲትን—ምስ ባራቕ ሓንቲ መዝሙር ዘመሩ። ኣብኣ ድማ እተን ነገዳት እስራኤል ነፍሲ ወከፈን ንጽውዓት ውግእ ከመይ ገይረን ከም ዝመለሳ ገለጹ። ገሊአን ኣብ ውግእ ተሳተፋ፡ ገሊአን ድማ ኣበያ።
ገለኣድ ነዚኣ እያ ገይራ። እዚ ስም ናይ ሓደ ከባቢ ንነገድ ጋድን ንፍርቂ ነገድ ምናሴን የረክብ፡ እዚኣቶም ድማ ምድሪ ከነኣን ምስ ተታሕዘት ኣብ ምብራቕ ዮርዳኖስ ዝተረፉ እዮም። ሽዑ እውን፡ ኣብ ምድሪ ተስፋ ንዘለዎም ውርሻኦም ንምውራስ እኹል ቁርጽን ድሌትን ኣየረኣዩን። ሕጂኸ? ኣብ ማዕዶ ዮርዳኖስ ዕረፍቲ ይገብሩ ነበሩ። እዚ ሰነፍ ዕረፍቲ፡ ውግእ ንምግባር ምእባይ እዩ ነይሩ። ክረበሹ ኣይደለዩን።
ነገድ ዳን ኣብ መርከባት ተረፈ። ምስ ካልኦት ነገዳት ኣብ ምድሪ ከነኣን ተጸንቢሩ ነበረ፡ ግናኸ ኣብ ግዝኣት ነገዱ ንጸላእቲ ኣይሰዓረን። ኣብ ክንዲኡስ፡ ኣሞራውያን ናብ ኣኽራናት ከም ዝሰጕግዎ ፈቒዱ ነበረ (መሳፍንቲ 1:34)። ዳናውያን ንሓይሊ ኣምላኽ ከመይ ገይሮም ከም ዝጥቀሙሉ ኣይፈልጡን ነበሩ፡ ስለዚ ሕጂ እውን ኣብ ክንዲ ዝዋግኡ ናብ መርከባቶም ተመልሱ።
ኣሴር መኖሪኡ ኣብ ባሕሪ ሜድትራንያ ነበሮ፡ ብኣቀማምጣኡ ጽቡቕን ንንግዲ ብመርከብ ምቹእን ነበረ። ከም ድሌቶም ድማ ከምኡ ክኸውን ነበሮ። እዛ ነገድ እዚኣ “ኣብ ወደባታ ተረፈት።”
ኩለን ኣርባዕተን ፍርቂ ነገዳት ንጥቕሚ ኣምላኽን ንጥቕሚ ህዝቡን ዋጋ ኣይነበረንን። ይሁዳ ኣብ መልእኽቱ፡ “ንሓንሳብ ንቕዱሳን እተዋህበ እምነት ብትግሃት ክትዋግኡ” (ይሁዳ 3) ክብለና ከሎ፡ ይቕረታ ኣይህብን። ንጽውዓት ንሰምዕን ንምልስን ዲና፡ ወይስ ንምቾትናን ዕረፍትናን ንመርጽ?
