ልቢ ሰብ ምስ ልቢ ኣምላኽ ክራኸብ ከሎስ ክሳዕ ክንደይ ዘደንቕ እዩ! ብጸጋ ናብቲ ሓቀኛ ፍልጠት ክመጽእ ከሎኹ፡ ኣብ ውሽጠይ ጽቡቕ ነገር ከምዘየለ እፈልጥ። ኣብኡ ድማ ፍጹም በረኸት ፍቕሪ ኣምላኽ፡ ኣብ ቅድሚኡ ኣብ ዝነበርኩሉ ቦታ ዝረኸበኒ እረክብ።
ኣብ መስቀል ሓጢኣት ምስ ኣምላኽ ክራኸብ ትርኢ፡ ክርስቶስ ምእንታና ሓጢኣት ኮይኑ፡ ባህርይ ኣምላኽ ድማ ካብቲ ሓጢኣት ምውጋድ ንላዕሊ ይኸብር። እግዚኣብሔር ሓጢኣት ከወግድ ከሎ፡ ንኹሉ ምኽሪ ኣምላኽ ንምፍጻም መገዲ የዳልው። ኣብ መስቀል ሰብ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ሓጢኣት ኮይኑ እረክብ—ኣብኡ ድማ መለኮታዊ ሰብ ኣሎ። ኣብ ሓጢኣተይ ዝረኸበኒ ፍቕሪ ኣሎ፡ ሕጂ ድማ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ጽድቂ ኣሎ፡ ቀዳማይ ዝኸደና ድማ ኣብኡ ኣሎ (እብ. 6:20)። ሓቂ ኣብኡ ኣሎ፡ ፍጹም ፍቕሪ ኣምላኽ ድማ ሓጢኣት ንምውጋድ ኣሎ። ሽዑ ልቢ ብዘይዕንቅፋት ንፍቕሪ ንምእማን ሓራ ይኸውን።
እዚ ዘክርዎ፡ ፍቑራት ኣዕሩኽ፡ ሕጂ ብፍጹም ናተይ ኣይኮንኩን፡ ብፍጹም ናብ ሓድሽ ቦታ መጺአ ኣሎኹ፡ ናብቲ ብፍጹም ፍቕሪ፡ ብመለኮታዊ ጽድቂ፡ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ባዕሉ ዝመጻእኩሉ ቦታ። ሕጂ ሓይሊ ኣሎና፡ ሓይሊ መንፈስ ቅዱስ። ክርስትያን ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዘሎ፡ ክርስቶስ እንታይ ምዃኑ ንምርኣይ እዩ። ንርእስኹም ክርስትያናት እንተበልኩም፡ ንስኹም መልእኽቲ ክርስቶስ ኢኹም፡ ክትኾኑ ኣለኩም ጥራይ ኣይተባህለን፡ ግናኸ ኢኹም። ኣምላኽ እንታይ ምዃኑ ንምምስካር ናብ ዓለም ይልእከኩም። ሕጂ ከም ክርስትያን ሓላፍነት ኣለኩም፡ ከም ሰብ ኣይኮነን።
ኩሉ ሓላፍነት ካብቲ ዘሎናዮ ቦታ ይፍስስ። ሓላፍነት ክርስትያን፡ ከም ውሉድ ኣምላኽ፡ እንተተለኪዑ፡ ንደም ክርስቶስ ዘይሰማማዕ ነገር ንዓኻትኩም ኣይሰማማዕን። ክርስቶስ ናይ ኩሉ እትገብርዎ ነገር ምኽንያት ድዩ፡ እዚ ድማ ኣብ ዕለታዊ ህይወት? ንስኹም ጅግናን ጅግናን ክትኾኑ ኣይኮንኩምን። ክርስቶስ ኩሉን ኣብ ኩሉን ድዩ? “ስለዚ ከም ፍቑራት ውሉድ ንኣምላኽ ምሰሉ”። ከምቲ ክርስቶስ እውን ዝፈተወናን ንርእሱ ምእንታና ዝሃበናን ብፍቕሪ ተመላለሱ (ኤፌ. 5:1–2)። ከም ውሉድ ኣቦ ተመላለሱ።
