ዘዳግም 3:18–29 ኣንብብ። ገሊኦም ሰባት ንምሉእ ህይወቶም ኣብ ግዜ ትምህርቶም ትጉሃት ዘይምዃኖም ይሓዝኑ። ወለዲ ኸኣ፡ ኵሉ ግዜ ዘይሰምዕዎም፡ ንደቆም ኣብ ርእሶም ከም ዚውፍዩን ድኻም ትምህርቲ ብድኻም ስራሕ ኪቕጻዕ ዓብዪ ሓደጋ ከም ዘለዎን የጠንቅቕዎም። ምሉእ መጻኢኦም ኣብ ሓደጋ እዩ።
ምስ ክርስትያን ከምኡ ኣይኮነን ድዩ፧ እንተ ዘይኰነ፡ ምሉእ ህይወቱ ኻብ ዓመታት ትምህርቲ እዩ ዝቘመ። ኣብ ምድራዊ ክርስትያናዊ ህይወት ሃካይ ተምሃራይ እንተ ደኣ ዀይኑ፡ ንክርስትያን ዚግባእ ሓደ ጥራይ ዝዀነ ትምኒት ዘይብሉ ፍቑር፡ ኣዝዩ ርሑቕ እንተ ዘይረኣየ፡ ናብ ሰማያዊ ክብሪ ምእታዉ ብሃብቲ ኣይባረኽን፡ ዘለኣለማዊ ክሳራ ኺረክብ እዩ (2 ጴጥሮስ 1:9, 11)። ደቅታት ሮቤልን ጋድን ብዛዕባ እዚ ይምህሩና። ንውርሶም ቀዳሞት ምውሳዶም እቲ ዝበለጸ ክፍሊ ምውሳድ ኣይኮነን። ብኣንጻሩ! ኣብ ማዕዶ ዮርዳኖስ እዩ “እታ ጽብቕቲ ምድሪ”ን “እዘን ባህ ዜብላ ኣኽራን”ን ዘለዋ (ዘዳግም 3:25)።
ሙሴ እዚ ጽቡቕ ገይሩ ይፈልጥ ነበረ። ኣብ መንጎ እቲ ፍቑር መራሒ፡ ልቡ ኣብ ማዕዶ ዮርዳኖስ ዝነበረ ግናኸ ኺኣቱ ዘይተፈቕደሉ፡ ከምኡ ኸኣ እዘን ክልተ ወይ ፍርቂ ነገዳት፡ ናብ ከነኣን ኪኣትዋ ዚኽእላ ዝነበራ ግናኸ ንምግባር ዝነበሮም ንእሽቶ ድሌት እኳ ዘይነበሮም፡ ክንደይ ዝተፈላለየ እዩ! ልብኻኸ ኣበይ እዩ ተሰሪሑ፧ ኣብ ሰማይ ምስ የሱስ ድዩ ወይስ ኣብ ምድሪ ምስቶም ዚሓልፉ ዚርኣዩ ነገራት (ሉቃስ 12:34)፧
