እቲ ብዛዕባ ኣብርሃም ንገብሩ ንይስሃቅ ሰበይቲ ንምርካብ ዝሰደዶ ዛንታ፡ ኣብ ዘፍጥረት 24 ተመዝጊቡ ዘሎ፡ ብዛዕባ እዚ ጽቡቕን እሙንን ገብረ ብዙሕ ኣገዳሲ ትምህርቲ ይህበና። እቲ ናይ መጀመርታ ኣገዳሲን ተግባራዊን ትምህርቲ እዚ እዩ፡ እቲ ጽቡቕ ገብረ ትእዛዛቱ ካብ ጐይታኡ ክረክብ ኣለዎ። ገብረ ኣብርሃም ብዙሕ ተመክሮ ነበሮ፡ ምኽንያቱ ኣብ ኩሉ ናይ ኣብርሃም ዝነበረ ይገዝእ ነበረ።
እሙን ነበረ፡ ብዘይጥርጥር ድማ ብልህ ሰብ ነበረ፡ ግናኸ ኣብ ናይ ባዕሉ ተመክሮ ኣይተኣመነን፡ ኣብርሃም ድማ፡ “ናይ ባዕልኻ ፍርዲ ተጠቐም” ኣይበሎን። እታ ሰበይቲ ምሳኡ ክትከይድ እንተ ዘይደለየት እንታይ ክገብር ከም ዘለዎ ሕቶ ምስ ነበሮ፡ ንጐይታኡ ብቐጥታ ሓተተ። ምስ መሓዙቱ ኣይተማኸረን። ሓቂ ካብ ምንጪ ሓቂ ደለየ። ንሕና እውን ብቓል ኣምላኽን ብዙፋን ጸጋን ናብ ሓቂ ምብጻሕ ኣሎና። ናብ ኩሉ ሓቂ ዝመርሓና መንፈስ ቅዱስ ኣሎና።
እቲ ውጽኢት ግሩም ነበረ። ኣብርሃም እንታይ ከም ዘይገብርን እንታይ ከም ዝገብርን ብንጹር ነገሮ። እዚ ጥራይ ዘይኮነስ፡ ኣምላኽ ክሳዕ ሕጂ ንዕኡ ብዝገበሮን ብናይ ኣምላኽ ተስፋታቱን መሰረት ካብ ላዕሊ ሓገዝ ከም ዝህቦ ተስፋ ሃቦ፡ “እግዚኣብሔር ኣምላኽ ሰማያት … ንዘርእኻ እዛ ምድሪ እዚኣ ክህበካ እየ ኢሉ ዝመሓለለይ—መልኣኹ ቅድሜኻ ክሰድድ እዩ፡ ካብኡ ድማ ንወደይ ሰበይቲ ክትወስድ ኢኻ” (ፍ. 7)። እቲ እሙን ገብረ ንእሙን ጐይታኡ ኣብርሃም ታኣዘዘ፡ ንሱ ድማ ንእሙን ኣምላኽ ተኣመነ። እቲ ንዓና ዝኸውን ትምህርቲ ኣዝዩ ንጹር እዩ፡ እመን እሞ ታኣዘዝ። እቲ ተስፋ ድማ፡ “ክምህረካን ክምህረካን ብእትኸደሉ መገዲ ክመርሓካን እየ” (መዝ. 32:8)።
