እዚ “ምብራቕ/ምጥፋእ” ጉዳይ ከምዘይኮነ ክንርዳእ ኣሎና። ኣምላኽና ኣብ ዝተፈላለየ ግዜያት ዝተፈላለዩ ነገራት ክንገብር ክመርሓና ይኽእል እዩ፣ ግናኸ “ዝተሓተ ግዜ” ከቶ ኣይክህሉን እዩ። እቲ ኣብ ቁጽሪ 1 ዘሎ “ምቕራብ” ዝብል ቃል ንሓንሳብ ንዘለኣለም ዝጸንዕ ቁርጺ እንተኾይኑ፣ ቁጽሪ 2 ድማ እዚ መዓልታዊ ከመይ ጌርና ከም እንሕልዎ ይነግረና። ዓለም ብፍጹም ዝተፈላለየ ኣጀንዳ ኣለዋ። ኣብ መወዳእታ፣ መሳፍንታታ ንጐይታ የሱስ ሰቐልዎ፣ ምግቡ ድማ “ፍቓድ እቲ ዝለኣኾ ምግባር” ነይሩ (ዮሃ. 4:34)። ይኹን እምበር፣ ናይ ሎሚ ቴክኖሎጂ ብዙሕ ሓሳባትን ክብርታትን ዓለም ንምውሳድ ኣዝዩ ቀሊል ይገብሮ፣ ስለዚ ድማ ሓሳባትን ትርጉማትን ልብና ብእኦም ከም ቅድሚ ሕጂ ዘይተገብረ ክምስረት ሓደገኛን ህሉፍን ሓደጋ ኣሎ። እዚ ክኸውን የብሉን፤ እዚ ንፍቓድ ጐይታ ንምፍላጥ ዝኾነሉ መንገዲ ኣይኮነን።
ኣይፋል፣ ኣእምሮና መዓልታዊ ብምንባብ ቅዱሳት ጽሑፋትን ብጸሎት ኣብ ሓሳባትና ብሓይሊን መሪሕነትን መንፈስ ቅዱስ ክንልውጦ የድልየና። ከምኡ ክንገብር ከሎና፣ ንኣእምሮኣዊ ኣሰራርሓና ክሰርጽ እዩ፣ ህይወትና ድማ ካብ ውሽጢ ናብ ወጻኢ ክልወጥ እዩ፣ ከም ኣባጉንባይ ናብ ቢራቢሮ። ከም ጐይታ የሱስ እናበዝሐ ክንሓስብ፣ ክንዛረብ፣ ክንሰርሕ ድማ ኢና። ንፍቓድ ኣምላኽ ጽቡቕን ቅቡልን ፍጹምን ክንፈልጥ ጥራይ ዘይኮነስ ክንፍጽሞ ድማ ኢና።
ኣብ ቁጽሪ 1 ዘሎ “መስዋእቲ” ዝብል ቃልን ኣብ ቁጽሪ 2 ዘሎ “ኣእምሮ” ዝብል ቃልን ኣብ ነጠላ ምዃኖም ኣስተብህል። እወ፣ ምዕዳን ጳውሎስ ግላዊ ጉዳይ እዩ፣ ግናኸ ንሒደት ሰባት ጥራይ ዝተሓዝ ኣይኮነን። ንፍቓድ ኣምላኽ ምፍላጥን ምግባርን ናይ ኩሎም ምእመናን ዝምዕብል ልምምድ ክኸውን ኣለዎ፣ ስለዚ ድማ ንዓና ዘለዎ ዓብዪ ፍቕሪ ብቑዕን ምሉእን ምላሽ እዩ። ሃዋርያ ኣብ ካልእ ቦታ ከምዚ ይጽሕፍ፣ “ኣምላኽ እዩ ኣብ ውሽጥኹም ንምፍቃድን ንምግባርን ንጽቡቕ ፍቓዱ ዝሰርሕ” (ፊል. 2:13)።
