እቲ “ስለዚ” ዝብል ቃል ናብቶም ኣብ ምዕራፍ 11 ዘለዉ “ጀጋኑ እምነት” ዘራኽበና ድልድል እዩ። ብእምነት ዝጸንዑ ሰባትን ኣንስትን ስሞም ተዘርዚሩ ኣሎ! ፍጹማት ኣይነበሩን፣ ግን ጸናዕቲ ነበሩ! ንዕኦም ነቲ ዝገጥሞም ዝነበረ ዕንቅፋታት እናሃለወ ክቕጽሉ ዘገደዶም እንታይ እዩ? እቲ ኣብ ቅድሚኦም ዝነበረ ዕላማ እዩ! እቲ ዕላማ እምነቶም ካብ ዝኾነ ይኹን ዕንቅፋት ዝዓበየ ነይሩ! ኣምልኾ ይኹን፣ ምስ ኣምላኽ ምምልላስ ይኹን፣ ንኣምላኽ ምግልጋል ይኹን፣ ወይ ንቓሉ ምእዛዝ ይኹን፣ እቲ ንቕድሚት ንምኻድ ዘድሊ ጽንዓትን ሓይልን ኣብቲ እንስዕቦ ዕላማ ይርከብ።
ብዘይ እምነት ንኣምላኽ ከም ዘይንሕጕስ ተነጊርና ስለ ዘሎና (እብ. 11:6) ፣ ሽዑ “እምነት እንታይ እያ?” ኢልና ክንሓትት ንኽእል ኢና። እምነት እንታይ ከም እትገብር ተነጊርና ኣሎና፦ “እምነት ከኣ ንዝተስፋ ዝገበርናዮ ነገር መረጋገጺኡ፣ ንዘይርኤ ነገር ድማ መረጋገጺኡ እያ” (እብ. 11:1 jnd ) ። እዚ እምነት እንታይ ከም እትገብር ዝገልጽ እዩ እምበር እንታይ ከም ዝኾነት ኣይኮነን። እምነት ብዘይ ምጥርጣር ንቓል ኣምላኽ ምእዛዝ እያ፣ ኩነታትና ብዘየገድስ። ኣብ ኣምላኽ ምዕራፍ፣ ኩሉ ክብደትና ኣብኡ ምግባር እያ!
ክርስቶስ መሰረት እምነትና እዩ። ነቲ “መረጋገጺ” ዝብል ቃል ንመልከት። ንሱ ዕላማ ልብና ምስ ዝኸውን፣ ሽዑ ቓሉ ከም ዝሕሉ መረጋገጺ ንምዕብል! እዚ ኩሉ ኣብኡ ከም ዕላማ ልብናን ነፍስናን ዝተሰረተን ዝዓረፈን እዩ። እቶም ኣብ ምዕራፍ 11 ዝተዘርዘሩ ከም መሰኻኽር ኮይኖም፣ ንነፍሲ ወከፍና “ንሕና ኣሚንናዮ፣ ንስኻትኩም እውን ክትኣምኑ ትኽእሉ ኢኹም!” ይብሉና። ንሳቶም ኩሉ ነገር ከም ዝገደፉ፣ ንስኻን ኣነን ኩሉ ክብደትን ሓጢኣትን ጥርጣረን ፍርሃትን ገዲፍና፣ ኣዒንትና ናብቲ ኣብ ቀራንዮ ንዓና ዝሃበና ንሱ ገርና ክንቕጽል ንኽእል ኢና!
