ሓደ ካብቲ ዝዓበየ በረኸት ንነፍሲ ክህልዋ ዝኽእል፣ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ኣብ ምድሪ ከሎ ዝነበሮ ዕረፍቲ ንምእታው ዘለዋ ሓይሊ እዩ፣ እዚ ድማ ነቲ ኣብ መንጎኡን ኣብ ሞት ዝነበረ ሰራቒን ዝነበረ ፍጻሜ ኣዝዩ ክቡር ዝገብሮ እዩ፦ እዚ ድኻ ሰብ ብዝተኸፍተ ማዕጾ ብርሃን ምርካቡ ጥራይ ዘይኮነስ፣ እቲ ሓሳብ ኣዝዩ ክቡር እዩ—እቲ ነቲ ሰራቒ ዘድሓነ፣ ኣብኡ ሓደ ካብ ፍረታት ጻዕሪ ነፍሱ ረኣየ።
እዚ ምስቶም ኣባላት ስግኡ ዝኾኑን ምስኡ ሓደ መንፈስ ዝኾኑን ኣዝዩ ከቢድ እዩ፣ ዓይኒ ጐይታ ኣብ ውሽጦም ዘሎ ኩሉ ንምምርማር ከም ዝመጽእ፣ ንሱ ድማ ኩሉ ሓሳባትን ምሕላፋትን ልብን ኣእምሮን ከም ዝፈልጥ። ግናኸ እንተ ዘይፈልጥ፣ ንኣና ኩሉ ግዜ ምእንታና ዝልምን ሓደ ሰብ ከም ዘሎ ዝኣመሰለ ብሩኽ ነገር ክንረክብ ኣይንኽእልን። ኣብ ውሽጥና ዘድሊ ነገር ምስ ረኣየ፣ ንኣምላኽ ይልምን፤ ንሱ ጥራይ ዘይኮነስ ዝርእዮ፣ ንሕናውን ከም እንርእዮ ይገብረና። ኩሉ ይግለጸልና። ኩሉ ድኻም፣ ኩሉ ምልክት መንፈሳዊ ሕማም፣ ንሕክምናኡ ምእንቲ ክንፈልጥ ይገብረና፤ ንሱ ድማ ብባህርይና ምስቲ ኣብኡ ዘሎና ቦታ ንምስምማዕ ይገብረና።
ጐይታ ብዛዕባ ርእሱ ከም ህያው ሰብ ዝምህረና መገዲ ኣዝዩ ብሩኽ እዩ፤ ኣብ ምድረ በዳ ዘይበለጸ ህያው ሰብ ዝኾነሉ ቦታ የብልናን። ኩላትና ኣብ ሰማይ ክንርእዮ ንቕበጽ ኣሎና፣ ግናኸ ኣብ ምድረ በዳ እንተ ዘይረኣናዮን እንተ ዘይፈለጥናዮን ሓደ ዓይነት ኣይከውንን። ንሱ እቲ ኣምላኽ ንባህርዩ ዘቕርበሉ ዕላማ እዩ፣ ብህውከት ህይወት ክንሓልፍ ከለና፣ ኣብኡ እንታይ ክሕግዘና ይኽእል፧ ንኣና ዝኾነ ህያው ክርስቶስ እንተ ዘይረኣናዮ እንታይ ክሕግዘና ይኽእል፧ ናብ ብርሃን ምስ ወሰደና፣ ኩሉ ስጋ ሓሰር ምዃኑ ምስ ኣርኣየና፣ እንታይ እዩ ነቲ ልቢ ክድግፍን ከረጋግእን ዝኽእል፣ እቲ ዘይቅየር፣ ብኣና ዝተጸምደ ሓደ ሰብ ዝብል ሓሳብ እንተ ዘይኮይኑ፧
