ናይ ክርስቶስ ቀጻሊ መኣዛ ናብ ኣምላኽ ከም ዝዓርግ ምፍላጥ ዘደንቕ ሓቂ እዩ። ሰብነቱን ዕዮኡን፣ ንኣምላኹን ኣቦኡን ዘይውዳእ ሓጐስ ዘምጽእ፣ መሰረት ኩሉ በረኸት እዩ። ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ንቐውም፣ ብፍቑር ወዱ ተቐቢልና። ኣምላኽ ንክርስቶስ ብኽብሪ ክርእዮ ከሎ፣ ንሕና ኣብኡ ንርአ። ንዓና ክርእየና ከሎ፣ ንክርስቶስ ኣብ ውሽጥና ይርኢ።
ምድሓን ምስ ተፈጸመ ጥራይ እዩ ኣምላኽ ኣብ መንጎ እቶም ዝደሓኑ ህዝቡ ብዛዕባ ምቕማጡ ክዛረብ ዝኸኣለ። ኣብ ማእከል ህዝቡ ዘሎ ህልውና እግዚኣብሔር ካብዛ ዓለም እዚኣ ዝፈልዮም ዘውዲ ክብሪ እዩ። ሙሴ ከምዚ በለ፦ “ንስኻ ምሳና እንተ ዘይከድካስ፡ ኣነን ህዝብኻን ኣብ ቅድሜኻ ጸጋ ኸም ዝረኸብና፡ ብኸመይ ኪፍለጥ እዩ፧ ከምኡ ኸኣ ኣነን ህዝብኻን ካብ ኵሎም እቶም ኣብ ገጽ ምድሪ ዘለዉ ህዝብታት ክንፍለ ኢና” (ዘጸ. 33:16)። ስለዚ ድማ ንመገድታትና ምስቲ ኣብኡ ዝነብር ንምስምማዕን ኣዒንትና ኣብኡ ጥራይ ንምጥባቕን ኣዝዩ ኣገዳሲ እዩ። ሽዑ መንፈስ ቅዱስ ንጐይታ የሱስ ኣብ ቅድሜና ንምዕባይ ናጻ ክኸውን እዩ።
ብዙሕ ከይጸናሕና ብኹሉ ውበቱ ክንርእዮ ኢና፣ ሽዑ ድማ ምሳኡ ክንከውንን ከምኡ ክንከውንን ኢና። ክንደይ ዘደንቕ መዓልቲ ክትከውን እያ! እግዚኣብሔር ኣብ ማእከል እቶም ዝደሓኑ ህዝቡ፣ ብሓይልን ብኽብርን ክግለጽ እዩ። በታ መዓልቲ እቲኣ ክብሩ ብፍጹም መገዲ ክንጸባረቕ ኢና። ሽዑ ኩሉ ብርኪ ኣብ ቅድሚኡ ክምብርከኽ እዩ፣ ኩሉ ልሳን ድማ የሱስ ክርስቶስ ጐይታ ምዃኑ ክእመን እዩ። ዓለምለኻዊ ውዳሴን ኣምልኾን ንኣቦን ንወድን ብዘይቑጽር ዘመናት ዘለኣለም ክወሃብ እዩ። ብሓቂ ነታ መዓልቲ እቲኣ ንናፍቓ! “ኣሜን። ጐይታ የሱስ፡ ንዓ!” (ራእ. 22:20)።
