ንኣምላኽ ዜሐጕስ፡ ጽቡቕ ብምግባርን “ብሕሊና ናብ ኣምላኽ” ብምግባርን ዚጸወር ስቓይ ብትዕግስቲ ምቕባል እዩ። ብባህሪና ኻብዚ ዚኸብድ የልቦን። ጽቡቕ ምግባርና ጥራይ ጸገም ዜምጽኣልና ኽኸውን ከሎ ኽንደይ ኢና እንቘጥዕ!
ኣብዚ እንታይ ኪሕግዘና እዩ፧ ክልተ ነገራት። ቀዳማይ፡ ኣብነት ክርስቶስ። ካልኣይ፡ መስዋእቲ ምትዕርራቑን ውጽኢታቱን።
ሓደ እኳ ኸም ጐይታ የሱስ ጽቡቕ ኣይገበረን። ሓደ እኳ ኸምኡ ብጌጋ ኣይተፈረደን፡ ኣይተጸረፈን፡ ኣይተሰደደን። ብዘይካዚ፡ ሓጢኣት ኣይገበረን፡ ኣብ ኣፉ ሓሶት ኣይነበረን። ኣብኡ ወይ ኣብ ህይወቱ ንዝነኣሰ ጸርፊ ዜጸድቕ ምንም ነገር ኣይነበረን። ግናኸ ሓደ እኳ ኸምኡ ኣይተሰቐየን፡ ሓደ እኳ ኸምኡ ብገርህነትን ፍጹምነትን ስቓይ ኣይተቐበለን። ንቓል ኢሳይያስ ፈጸመ፡ “ተጨቊኑ ተሰቐየ፡ ግናኸ ኣፉ ኣይከፈተን” (ኢሳ. 53:7)። ኣብዚ ኹሉ ንዓና ኣብነት ነበረ፡ ከመይሲ ናብ መገዱ ኽንጽዋዕን ስጕምትታቱ ኽንክተልን ኢና። ንክርስቶስ ብኹሉ ክብሪ ፍጹምነቱ ምሕሳብ ኣብ ኣተሓሳስባናን መገዲናን ምስኡ ኺሰማማዕ ኣይተረፈን። ኽንሳቐ እንተ ተጸዊዕና፡ ንሕና እውን ንርእስና ናብቲ ብቕንዕና ዚፈርድ ክንውፊ ኢና፡ ኣብ ክንዲ ንርእስና ኽንበቕል እንፍትን።
ይኹን እምበር፡ ንሕና ኸምኡ ኣይኮናን፡ ከመይሲ ንሕና ሓጢኣት ኣሎና፡ ንሱ ግና የብሉን። ስለዚ፡ እቲ ኣብ ፍቕዲ 24 ዚጥቀስ መስዋእቲ ምትዕርራቕ የድልየና ነበረ። እቲ ሓጢኣት ዘይገበረ “ንሓጢኣትና ብስጋኡ ኣብ ዕንጨይቲ ጾሮ።” እዚ ካብ ዓቕምና ወጻኢ እዩ። ኣብዚ ስጕምትታቱ ኽንክተል ኣይንኽእልን።
