ክርስቶስ ኣብ ዮርዳኖስ ምስ ተጠምቀ፡ መንፈስ ቅዱስ ከም ርግቢ፡ ናይ ንጽህናን ልእመትን ምልክት፡ ከም “ሓዊ” ዘይኮነስ፡ ከም ርግቢ ኸም ዝወረዶ ትዝክር። እታ ርግቢ፡ ከም ዝበሃል፡ ዕረፍቲ ረኺባ ነበረት። ኖህ ነታ ርግቢ ኻብ መርከቡ ምስ ለኣኻ፡ ክልተ ሳዕ ከም ዝለኣኻን ከም ዝተመልሰትን እውን ትዝክር። ስለምንታይ፧ ኣብ ማይ ሬሳ ጥራይ ስለ ዝነበረ፡ ንኣእጋር እታ ርግቢ ኸኣ ዕረፍቲ ኣይነበረን። ኣብ መወዳእታ፡ ኣብ ሳልሰይቲ ግዜ፡ እታ ርግቢ ኣብ ልዕሊ ማይ ዕረፍቲ ረኺባ፡ ኣብ ትንሳኤ ኸኣ ንኣእጋራ መዕረፊ ረኺባ።
መንፈስ ቅዱስ ከኣ ዕረፍቲ ኽሳዕ ዝረክብ ነዊሕ እዋን ኣብ ልዕሊ እዛ ዓለም ይንሳፈፍ ነበረ። ኣብ መወዳእታ ኸኣ ብምስሊ ርግቢ ኣብ የሱስ መጸ። መንፈስ ቅዱስ ንኣርባዕተ ሽሕ ዓመታት ኣብ ልዕሊ እዛ ዓለም ይንሳፈፍ ነበረ፡ እንታይከ ረኣየ፧ ኣብ ኩሉ ቦታ ስነ-ምግባራዊ ሬሳ! ኣስተብህለሉ፡ ክብደቱ ፍረዶ፡ እንተ ደሊኻ ተቓወሞ! ስነ-ምግባራዊ ሬሳ ጥራይ እዩ ርእዩ። ብስነ-ምግባራዊ ሬሳ እንታይ ማለተይ ኢኻ፧ ክትብል ትኽእል ኢኻ። እቲ ዝሞተ፡ ዘሕፍር፡ ንመጥረጊ ጥራይ ዝኸውን። ንሰብ፡ ንነፍሲ ወከፍ ሰብ፡ ኣብ ናይ ሓቂ ሓጢኣቱ ከምቲ ኣምላኽ ዝርእዮ ርእይዎ።
ሓጢኣት ኣብ ኩሉ ቦታ ነበረ፤ ግናኸ ኣብ መወዳእታ ሓደ ሓጢኣት ዘይብሉ፡ ቅዱስ ሰብ ኣብዛ ዓለም ዝቐርበሉ እዋን ይመጽእ፡ መንፈስ ቅዱስ ከኣ ከም ርግቢ ኣብኡ ይወርድ። ኣብ መወዳእታ እታ ሰማያዊት ርግቢ ኣብዛ ዓለም ሓጢኣት ዕረፍቲ ረኺባ። ኣህ፡ እዚ ግሩም እዋን ነበረ። ስለምንታይ ኣብ ካልኦት ኣይዓረፈን፧ ሓጢኣት ኣብ ኩሉ ቦታ ነበረ። ምድሓን ኣይተፈጸመን። ግናኸ ኣብ መወዳእታ ሓደ ኣብኡ ኺዓርፍ ዝኽእል ይመጽእ፡ ብምኽንያት እቲ ንሱ ባዕሉ ዝነበሮ፡ ሓጢኣት ዘይብሉ፡ ቅዱስ ኣምላኽ፡ ኣብኡ ኸኣ መንፈስ ቅዱስ ከም ርግቢ ይወርድ፡ ኣብኡ ኸኣ ይነብር።
