ንክርስቶስ ከም እንሰግደሉ፡ ከምኡ ድማ ከም ጐይታ ንጸልዮ። ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት እተመዝገቡ ክልተ ኣገደስቲ ኣብነታት ናይዚ ስርዓት እዚ ኣለዉ። እስጢፋኖስ ብዝተቖጥዑ ኣይሁድ ብእምኒ ምስ ተቐትለ፡ “ንእስጢፋኖስ ድማ፡ ጐይታ የሱስ፡ ንመንፈሰይ ተቐበል፡ እናበለ ንኣምላኽ ኪጽውዕ ከሎ፡ ብእምኒ ወቕዕዎ” (ግብ. 7:59) ተባሂሉ ኣሎ። ጳውሎስ እውን ብዛዕባ እሾኽ ስጋኡ ኺዛረብ ከሎ፡ “ብዛዕባ እዚ ነገር እዚ ኻባይ ምእንቲ ኺርሕቕ፡ ሰለስተ ሳዕ ንጐይታ ለመንክዎ። ንሱ ድማ፡ ጸጋይ ይኣኽለካ እዩ፡ ሓይለይሲ ብድኻም እዩ ዚፍጸም፡ በለኒ” (2 ቈረ. 12:8–9)።
እዞም ኣብነታት እዚኦም ክርስቶስ ብጸሎት ብኸመይ ክጽዋዕ ከም ዘለዎ ኣዝዩ ኣገዳሲ ትምህርቲ ይህቡ። ከም ጐይታ እዩ — ከምቲ ሓድሓደ ግዜ ብዘይሕጉስ ዝስማዕ “የሱስ” ወይ “ክርስቶስ” ኣይኮነን። ሓንቲ ደቒቕ ምሕሳብ ነዚ ብቕዓት እዚ ከርእየና እዩ። ቅድሚኡ ክንሰግድ ከለና ነቲ ስሙ፡ የሱስ፡ ወይ ነቲ ክርስቶስ ዝብል ስም ምጥቃም፡ ከም ለመንቲ ዘሎና ቦታና፡ ከምኡ ድማ ከም ጐይታ ዘለዎ ቦታኡ ምረስዕ እዩ። ንእሽቶ ስምዒት እኳ እንተ ዘይብሉ፡ ናይ ምልምማድ፡ እንተ ዘይኮነ ድማ ናይ ዘይምኽባር ምልክት እዩ። እዚ ከምዚ እኳ እንተኾነ፡ ብልማኖ ናብኡ ክንቀርብ ከለና፡ ንዕብየቱን ክብሩን ክንርስዕ የብልናን። እቲ መንፈሳዊ ባህርያት ናይቲ ወዲ ኣምላኽ፡ በዚ ግዜ እዚ፡ እቲ ናይ ጐይታ ዝብል ስም ፈጺሙ ክተርፍ ከም ዘይብሉ ንምምሃሩ ይኣኽሎ። ንሱ ክቕበሎ፡ ንሕና ድማ ክንህቦ ይግባእ፤ ቢያንስ ብሓደ ትሑት መለክዒ፡ ንናይኡ መሰላትና፡ ከምኡ ድማ ኣብ ቅድሚኡ ዘሎና ቦታና የርኢ።
ስለዚ፡ ቅድሚኡ ንሰግደሉን ጸጋን በረኸትን ንሓትቶን ንዝኾነ ሰብ ዝግባእ ነገር ንምዝካር ኩሉ ግዜ ንጥንቀቕ።
