ምእመናን ንጸሎት ዘጋጥሞም ልሙድ ዕንቅፋታት ምብዳህ

ብዛዕባ ገለ ዕንቅፋታት ጸሎት ገለ ሓጺርን ቀሊልን ቃላት ብበረኸት እግዚኣብሔር ሓጋዚ ኪኸውን ይኽእል እዩ ኢለ ሓሲበ። ኣብ ቃል ኣምላኽ ዘሎ ናብ ጸሎት ዝጽውዕን ዘተባብዕን ቃል ብዙሕ ስለ ዝኾነ፡ ኣብ ወገን ኣምላኽ ዕንቅፋት ከም ዘየሎ ብምርኣይ ክጅምር ኣየድልየንን እዩ። ስለዚ፡ ንስኻ ኸም መንእሰይ ምእመን መጠን ክትጽሊ እንተ ዘይኪኢልካ፡ እቲ ጌጋ ብምሉኡ ናትካ ምዃኑ ክትቅበል ይግባእ። ገለ ነገር ነዚ መሰል እዚ ኺሰርቀካ ፈቒድካዮ ኣሎኻ።

ድሌት ምጕዳል

ሕጂ ሓደ ኻብቲ መዓልቲ መዓልቲ ብዘይ ጸሎት ወይ ብዘይካ ሓደ ወይ ክልተ ቕልጡፍ ቃል ዝሓልፉ ሰባት ዝርአ ልሙድ መንፈሳዊ ዅነታት፡ ድሌት ምጕዳል እዩ። ኣይጽልዩን እዮም ምኽንያቱ ሓደ ፍሉይ ነገር ክጽልዩሉ ዘለዎም ነገር ከም ዘይብሎም ስለ ዝስምዖም። እዚ ኸቢድ መንፈሳዊ ዅነታት እዩ። ከምቲ ኣብ ሎዶቅያ ዝነበረት ዝወረደት ቤተ ክርስቲያን፡ “ሃብታም እየ፡ ሃብተይ ወሲኹኒ፡ ሓደ እኳ ኣየድልየንን እዩ” ዝበለት እዩ። ሓደ እኳ ዘየድልየካ ምዃኑ ኸኣ ብመንፈሳዊ ትርጉም ሓደ እኳ የብልካን ማለት እዩ። ምኽንያቱ ጸሎት ዘይምግባር ሓይሊ ምጕዳል ማለት እዩ፡ እዚ ኸኣ ብዘይ ክርስቶስ ይውድእ።

ግምባሩ ብብዙሕ እሾኽ ተወጊኡ ነይሩ፡

ፍርቂ ለይትን ኣየር ከረንን ንቕንኣት ጸሎቱ መሰከሩ።

ንሱ ኸምኡ እንተ ጸልዩ፡ ክንደይስ ንሕና ኣዝዩ የድልየና!

ስለዚ፡ ክትጽሊ ዘየድልየካ ዀይኑ ምስ ተሰምዓካ፡ ክትጽሊ ኣዝዩ ከም ዘድልየካ ክትወስዶ ኣሎካ። ምኽንያቱ ሰይጣን ሽዑ ብዛዕባ ምምርኳስካ ኣብ ኣምላኽ ከዕውረካ ይደሊ ኣሎ። ስለዚ፡ ዕሽነትካ ተናዘዝ እሞ ብቐጻሊ ጸሊ። ንክርስቶስ ጠምት፡ ክንደይ ካብ ፍጽምና ከም ዝጐደለካ ርአ፡ እሞ እቲ ዝጐደለካ ንምምላእ ናብ ኣምላኽ ጨድር።

ቀሊል ኣእምሮ ምጕዳል

ገሊኦም ብምጕዳል ቀሊል ኣእምሮ ካብ ምጽላይ ይዕንቀፉ። ብዛዕባ ዅሉ ንእሽቶ ነገር ናብ ኣምላኽ ምምጻእ ከም ንቘልዑ ዝኸውን ነገር ጌሮም ይሓስቡ። ገለ ኻብ ጉዳያቶም ባዕሎም ኪሰርዑ ይኽእሉ እዮም ኢሎም ይሓስቡ። ሓይሊ ኣምላኽ ንኤሪኮ ንምጥፋእ የድሊ ይኸውን፡ ግናኸ፡ ከም ዝሓስብዎ፡ ብዛዕባ እተን ሒደት ኣባይቲ ዓይ ንኣምላኽ ከየጨንቕዎ የብሎምን። ይኹን እምበር፡ ኣብ ኤሪኮ ግርማዊ ዓወት ከም ዘሎ፡ ኣብ ዓይ ግና ምሉእ ምፍራስ ከም ዘሎ፡ ከምኡ’ውን ኣብ ኩሉ እቲ ትዕቢትን ርእሰ-ምትእምማንን ዝሰርሓሉ ቦታ ይረኽቡ።

ኣቱም መንእሰያት ምእመናን፡ ካብ ትዕቢተኛ ሓሳባት ተጠንቀቑ። ንኣምላኽ ፍንፉን እዩ፡ “ትሕትና ልበሱ።” ኣብ ዝነኣሰ ነገራት ሓገዝ ኣምላኽ የድልየኩም፡ ንሱ ኸኣ ካብ ጸሎት እምነት ኣይክኽልክሎን እዩ። ኣብ ቤት ትምህርቲ፡ ኣብ ስራሕ ወይ ኣብ ገዛውቲ ግዴታት፡ ኣብ ኵሉ ጸገማትኩም ካብ ላዕሊ ሓገዝ ድለዩ፡ እሞ ንጸሎተኛ ነፍሲ ኣብ ኣምላኽ ዘሎ ሃብቲ ኽትረኽቡ ኢኹም። እዚ ንስንፍና ኣይተባብዓኩምን፡ ምኽንያቱ ኣምላኽ ንስኻትኩም ባዕልኹም ክትፍጽምዎ ዝሰነፍኩምዎ ነገር ከም ዝገብረልኩም ክትሓስቡ የብልኩምን። ኵሉ ኣብ ኵሉ ዝኽእል ኣምላኽ ዝምርኮስ እንተ መሰለኩም ክትጽልዩ ኸሎኹም፡ ኵሉ ኣብ ባዕልኹም ዝምርኮስ እንተ መሰለኩም ክትሰርሑ’ውን ኣሎኩም።

ሓጢኣተኛ ሓሳባትን ስምዒታትን ምፍቃድ

ሕጂ ናብ ዝኸበደ ዕንቅፋት ጸሎት እመጽእ ኣሎኹ፡ ማለት፡ ሓጢኣተኛ ሓሳባትን ስምዒታትን ኣገባባትን ምፍቃድ። ንርእስኻ ኣዝዩ ኽትቘጥዕ ወይ ክትምርምር ወይ ክትሓርቕ እንተ ፈቒድካያ፡ በዚ ዝኣመሰለ መንፈሳዊ ዅነታት ትጽሊ ዲኻ? ብኣንጻሩ፡ ብዙሕ ግዜ ከይሰገድካ ኸም እትድቅስ ትፈልጥ ኢኻ። ሰይጣን “በዚ ዘለኻዮ ዅነታት ከመይ ጌርካ ትጽሊ? ኣምላኽ ከም ዝሰምዓካ ኽትጽበ ኣይትኽእልን ኢኻ” ኢሉ ይሹሹካ። ንስኻ ኸኣ ብቕጽበት ሓጢኣትካ ተናዚዝካ እሙንን ቅኑዕን ይቕረታ ተቐቢልካ ናብ ባህታ ዝመልኦ ሓድነት ክትምለስ ኣብ ክንዲ እትገብር፡ ንጥበበኛ ሓሳባት ጸላኢ ብምስማዕ ዝያዳ ትስሕት።

ጸላኢኻ ኻብ ዝፋን ጸጋ ኸም ዝኸልክለካ ርግጸኛ ኹን። ግናኸ ንሱ ኸም ዘይትኸይድ ዝህቦ ምኽንያታት ንስኻ ኸም እትቕልጥፍ ክኸውን ኣለዎ። እቲ ንርእስኻን ንዓለምን ንዲያብሎስን እትቃወመሉ ቦታ እቲ ጥራይ እዩ።

ሰይጣን ይንቀጥቀጥ እዩ ኸም ዝርኢ እቲ ዝደኸመ ቅዱስ ኣብ ኣጉልቡ።

ሕፍረት

ሕፍረት ሓድሓደ ግዜ ንጸሎት ዕንቅፋት እዩ። እዚ ብሓደ ፍጻሜ ኸብርሆ እየ፡ ንትኽክሉ ኸኣ ክምስክር ይኽእል እየ። ሓደ መንእሰይ ክርስትያን በይኑ ምድቃስ ልሙድ ዝነበሮ፡ ሓደ ግዜ ምስ ሓደ ዘይተለወጠ ዓርኩ ክፍሊ ክካፈል ነበሮ። ብለይቲ ፈተና መጸ። ኣብ ኣጉልቡ ኺሰግድዶ፡ በዚ ኸኣ ዓርኩ ክርስትያን ምዃኑ ኺፈልጥዶ? ኣየንቀሳቐሰን እሞ ብመፈንጠራ ተታሕዘ። በታ ለይቲ እቲኣን ካልኦት ክልተ ወይ ሰለስተ ለይትን ብዘይ ጸሎት ደቀሰ። ግናኸ ብርእሱ ኣዝዩ ስለ ዝሓፈረ፡ ሽዑ ብህድኣት ብምስጋድ፡ ብርሃን ድሕሪ ምጥፋኡ፡ ዓርኩ ነቲ ንእሽቶ ጥበቡ ኸም ዘይረኽቦ ተስፋ ብምግባር፡ ንነገራት ንምፍታሕ ፈተነ። ይኹን እምበር፡ ተታለለ፡ ምኽንያቱ ነዚ ኒቆዲሞስ እዚ ብጽባሒቱ እቲ ዘይተለወጠ መደቀሲ ዓርኩ እንታይ ከም ዝገብር ከም ዝፈልጥን ብፍርሑን ንጐይታኡ ዘይምእማኑን ከም ዝንዕቆን ተነግሮ።

ሕጂ ኣብዚ ሓደ እኳ ኣይውስኽን እየ፡ እንተ ዘይኮነ ግን ንኤሊ ዝተዋህበ ቃል ኣምላኽ ከዘኻኽር እየ፡