ናይ ሎሚ ፍቕዲ፡ እግዚኣብሔር የሱስ ንምርግጋጹ ዝሞተሉ ብዝሒ ዘለዎ ህይወት ንምምራሕ ዘድልየና ኹሉ ነገር ከም ዝተዋህበና የዘኻኽረና! ብሰሪ ሞቱ፡ ምቕባሩ፡ ትንሳኤኡ፡ ንኣምላኽ ክብሪ ዜምጽእ ክርስቶሳዊ ህይወት ክንነብር ንኽእል ኢና። ንሱ ምንጪ ኹሉ ኣምልኾ እዩ፡ ንህይወት ኣምልኾ ንምምራሕ ዘድልየና ኹሉ ሃብቲ ኸኣ ሂቡና ኣሎ!
እዚ ኣምላኻዊ ህይወት እዚ ንምፍራይ ዘሎና ክእለት ኣብ ሓደ እኳ ካብና ባዕልና ዘይኮነ ኸሎ፡ መንፈስ ኣምላኽ ብጸጋ ኣምላኽ እዚ ኣነባብራ እዚ ኣብ ነፍሲ ወከፍና ኺፍሪ ይኽእል እዩ። እቲ ዕዮ ናቱ እዩ፤ ይኹን እምበር፡ ንእኡ ኺዓዪ ምፍቃድ ሓላፍነትና እዩ። ጴጥሮስ፡ “ኹሉ ትግሃት እናገበርኩም፡ ኣብ እምነትኩም በጎነት፡ ኣብ በጎነት ፍልጠት፡ ኣብ ፍልጠት ርእሰ-ግዛአት፡ ኣብ ርእሰ-ግዛአት ትዕግስቲ፡ ኣብ ትዕግስቲ ኣምልኾ፡ ኣብ ኣምልኾ ፍቕሪ ኣሕዋት፡ ኣብ ፍቕሪ ኣሕዋት ፍቕሪ ወስኹ” (2 ጴጥ. 1:5–7) ይብለና።
እግዚኣብሔር “ቅርጺ ኣምልኾ ዘለዎ ግናኸ ሓይሉ ዚኽሕድ” (2 ጢሞ. 3:5) ኽንከውን ጥራይ ኣይደልየናን። ንሱ ህይወት ኣምልኾ ኸነርኢ ይደሊ፤ ንሱ ኸኣ ምንጪ እዩ፡ ብቓሉን ብሓይሊ መንፈስ ቅዱስን ነዚ ህይወት እዚ ንኽብሩ ንምምራሕ ሃብቲ ይህበና!
ጴጥሮስ ንኣንበብቱ፡ ንዓና ኸኣ፡ ብዛዕባ መደብ ኣምላኽ ንምድሪ፡ ከምኡ ኸኣ ንእኡ ንወዱ ዝነጸጉ፡ “እዚ ኹሉ ነገር ኪፈርስ ስለ ዝኾነ፡ ብቕዱስ ኣካይዳን ኣምልኾን ክንደይ ዓይነት ሰባት ክትኾኑ ይግባእ” (2 ጴጥ. 3:11) ይነግሮም። መወዳእታ ኹሉ ነገር—ናይዛ ሕጂ ዘላ ዓለም—ምርኣይ ንኣምላኻዊ ህይወት ንምምራሕ ምትብባዕ እዩ።
