ፍቕሪ ኣምላኽ ዝርአሉ ፍጥረት
ካብ ፍጥረት ክሳብ ማይ ኣይሂ – ክፋል 1 ንጸገም እከይ ዝኸውን መልሲ
ሰለስተ ቍራጽ ጥራይ ዘለዎ ጂግሶ እንርኢ ክንከውን ኢና። እዚ ንምፍታሕ ቀሊል ይመስል። እቶም ሰለስተ ቍራጻት ናይቲ ጂግሶ እዚኦም እዮም፦ ኣምላኽ ኩሉ ፈጢሩ፤ ኣብ ዓለም እከይ ኣሎ፤ ግናኸ ፍጥረት ኣዝዩ ጽቡቕ እዩ። እዞም ቍራጻት እዚኦም ከመይ ገይሮም ከም ዝሰማምዑ ንርአ።
1. ኣምላኽ ኩሉ ፈጢሩ
እቲ ቐዳማይ ቍራጽ ናይቲ ጂግሶ “ኣምላኽ ኩሉ ፈጢሩ” ዝብል ቃል እዩ፣ እዚ ኸኣ ካብቲ ቐዳማይ ፍቕዲ መጽሓፍ ቅዱስ ዝመጸ እዩ፦ “ኣብ መጀመርታ ኣምላኽ ሰማይን ምድርን ፈጠረ” (ዘፍጥረት 1:1 NIV)። ንሱ እቲ ዓብዪ ፈጣሪ እዩ። ግናኸ ካብ ፍጥረት ንነጀው እንታይ ገይሩ እዩ?
ገሊኦም ኣምላኽ ንፍጥረት ዓለም ድሕሪ ምፍጣሩ ዕረፍቲ ወሲዱ፣ ንሱ ብዘይብሉ ፍጥረት ርሑቕ ተዓዛቢ ኮይኑ ይኣምኑ። ካልኦት ድማ ተመሳሳሊ ሓሳብ ኣለዎም፣ ግናኸ ሓጢኣት ኣዳም ንኣምላኽ ናብ ስራሕ ከም ዝምለስን ተልእኾ ምድሓን ከም ዝጅምርን ከም ዝገበሮ ይቕበሉ። ኣምላኽ ደው ኢሉ ክዕዘብ ከም ዝደለየ፣ ግናኸ ናብ ዝተወሰነ ተግባር ከም ዝተገደደ ይሓስቡ።
ግናኸ መጽሓፍ ቅዱስ እንታይ ይብል? የሱስ “ኣቦይ ክሳዕ ሕጂ ይገብር ኣሎ፣ ኣነውን እገብር ኣሎኹ” (ዮሃንስ 5:17) በለ። ጳውሎስ ድማ “እቲ ጽቡቕ ግብሪ ኣባኻትኩም ዝጀመረ ኸኣ ክሳዕ መዓልቲ የሱስ ክርስቶስ ከም ዜብጽሖ ርግጽ እዩ” (ፊልጲ 1:6) ኢሉ ጸሓፈ። እዞም ፍቕድታት እዚኦም ኣምላኽ ምስ ዓለሙ ብቐረባ ከም ዝተሓሓዝ ይሕብሩ። ንሱ ርሑቕ ኣይኮነን፤ ኩሉ ብዝርዝር ይፈልጥ። ፍጥረት ኣምላኽ ኣብ ሕጂ ዘሎን ቀጻልን ሓቂ እዩ፣ ኣብ ዝሓለፈ ጥራይ ዝነበረ ኣይኮነን። ናይ ፍጥረት ስርሑ ገና ኣይተዛዘመን።
እዚ ቀጻሊ ገጽ ናይ ፍጥረት ስራሕ ኣምላኽ ብብዙሕ ስማት ይጽዋዕ፤ ኣብቲ ንቡር ናይ ምሕላው ስርሑ – ከም ንፕላኔታት ካብ ምግጫው ምሕላው፣ ከምኡውን ዝናብን ግዜታትን ምልኣኽ – “ሓላዊ” ተባሂሉ ይጽዋዕ (እብራውያን 1:3)። ኣብቲ ኣብ ውሽጢ ቤተ ክርስቲያን ዘለዎ ስራሕ ድማ “መድሓኒ”፣ “ተቤዛዊ” ከምኡውን “መቕደሲ” ተባሂሉ ይጽዋዕ።
እዚ ናይ ድሕሪ ግዜ ስራሕ ንኣምላኽ ዘይተጸበዮ ኣይነበረን፣ ከመይሲ ሓጢኣት ናብ ዓለም ከም ዝኣቱ ይፈልጥ ነይሩ። ኣምላኽ ካብ ቁጽጽር ወጻኢ ዝኾነ ኩነታት ዳግማይ ክቆጻጸር ኣይተገደደን። ካብ መጀመርታ እንታይ ከም ዝድለ፣ ከምኡውን ንሱ ብዛዕባኡ እንታይ ከም ዝገብር ይፈልጥ ነይሩ (ኢሳይያስ 46:10)። እዚ ድማ ናብቲ ነፍሲ ወከፍ ሰብ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ኩነታት እንታይ ከም ዝገብር ዝርዝራዊ ነገራት ይበጽሕ (ኤፌሶን 2:10)። ኣምላኽ ትልምታቱ ሕልሚ ጥራይ ከም ዘይኮኑ ይእምት። ንሱ ኩሉ ጥራይ ኣይኮነን ዝሓስብ፣ ከም ዝፍጸም ድማ ይእምት (ሮሜ 8:28-30)።
ኣምላኽ ብምሉኡ ይቆጻጸር ኣሎ፣ ኩሉ ግዜ ድማ ከምኡ ነይሩ። ስለዚ እቶም ዝተፈላለዩ ስማቱ ብሓቂ ሓደ ናይ ፍጥረት ስራሕ ዝተፈላለዩ ገጻት ጥራይ እዮም። ፍጥረት ኩሉ ሓደ እዩ – ካብ ዘፍጥረት 1:1፣ “ኣብ መጀመርታ”፣ ክሳብ ናይ መወዳእታ ፍርዲ ራእይ 22:12 – ኣምላኽ ድማ ኣብ ልዕሊ ኩሉ ልዑላዊ እዩ።
2. ኣብ ዓለም እከይ ኣሎ
እቲ ኻልኣይ ቍራጽ ናይቲ ጂግሶ ጽቡቕ ኣይኮነን። “ኣብ ዓለም እከይ ኣሎ” ዝብል ቃል እዩ። ጳውሎስ ኣብ ሮሜ 1:18-32 ብስእላዊ መገዲ ይገልጾ፣ ኣብዛ ዓለም እዚኣ ዘስካሕክሕ እከይ ከም ዘሎ የርኢ። ኣብ ታሕቲ ከም እንርእዮ፣ ኣብ ዓለም ዘሎ እከይን መከራን ንኣምላኽ ዘይተጸበዮ ኣይኮነን። ኣምላኽ ፈጣሪ እከይ እንተ ዘይኮነ እኳ፣ ብእኡ ዝፍለጥ ነይሩ፣ ኣብ መወዳእታ ድማ ዕላማታቱ ከም ዝፍጽም እዩ።
3. ፍጥረት ኣዝዩ ጽቡቕ እዩ
እቲ ሳልሳይ ቍራጽ ናይቲ ጂግሶ “ፍጥረት ኣዝዩ ጽቡቕ እዩ” ዝብል ቃል እዩ። ዘፍጥረት 1:31 ከምዚ ይብል፦ “ኣምላኽ ድማ ዝገበሮ ዘበለ ኹሉ ረአየ፣ እንሆ ኸኣ ኣዝዩ ጽቡቕ ነበረ።” ብባህላዊ መገዲ፣ እዚ ፍቕዲ እዚ ንፍጥረት ቅድሚ ውድቀት ናብ ሓጢኣት ከም ዝምልከት ተተርጒሙ እዩ። ግናኸ ካልእ ዕድል ኣሎ፣ ንኹሉ ኣምላኽ ዝገበሮ፣ ኣብ ኩሉ ግዜን ቦታን ዝተዘርግሐ ከም ዝምልከት። ከመይሲ፣ ኣምላኽ ንመጻእን ንዝሓለፈን ክርኢ ይኽእል እዩ፣ እቲ ፍቕዲ ድማ “ኣምላኽ ኩሉ ረአየ” ይብል። ግናኸ እንታይ ትርጉም ከም እትጥቀም ኣገዳሲ ኣይኮነን፤ ክልቲኡ ሓደ ጸገም ኣለዎም ኣብቲ ቍራጻት ክንሰማምዕ ክንፍትን ከለና።
ስለዚ እዞም ሰለስተ ቍራጻት ጂግሶ እዚኦም እዮም፦ 1. ኣምላኽ ንኹሉ ትርኢት ፈጢሩ፣ ካብቲ መእተዊ ሙዚቃ ክሳብ እቲ ኣብ መወዳእታ ዘሎ ክሬዲት። 2. ብእከይ ምሉእ እዩ። 3. ግናኸ፣ ኣምላኽ “ኣዝዩ ጽቡቕ” እዩ ይብል። ኩሉ ሰብ እዞም ቍራጻት እዚኦም ክሰማምዑ ከም ዘይክእሉ ዝሓስብ ይመስል። ብሓፈሻ “ጸገም እከይ” ተባሂሉ ይጽዋዕ፣ ዘይ-ክርስትያናት ድማ ብሓደ ወይ ብኻልእ መልክዕ የቕርብዎ።
ኩላትና ገለ ስሪት ሰሚዕና ኢና። እቲ ዝበዝሕ ድማ “ፍቕራዊ ኣምላኽ ንንጹሃት ሰባት ክሳቐዩ ከመይ ገይሩ ይፈቅድ?” ዝብል እዩ። ንሳቶም ድማ ወይ ኣምላኽ የለን፣ ወይ ንምሕጋዝ ብቑዕ ኣይኮነን፣ ወይ ንምሕጋዝ ፍቕራዊ ኣይኮነን ኢሎም ይደምድሙ። ኣምላኽ ብኸመይ እዩ ገበነኛ፦ ብዘይምህላው፣ ብዘይምኽኣል፣ ወይ ብዘይምጥንቃቕ?
እቲ ዝበዝሕ መልሲ ብኽልተ ቐሊል ስጉምቲ ይመጽእ። እቲ ቐዳማይ “ኩሉ ብሓጢኣት ኣዳም እዩ ዝጀመረ፣ ስለዚ ንእኡ ወቐስ!” ዝብል እዩ። እዚ ሓቂ እዩ፣ ግናኸ ንኹሉ ሓቂ ኣይሽፍንን። ከመይሲ፣ ኣምላኽ ኣዳም ከም ዝሓጥእ ይፈልጥ ነይሩ፣ ግናኸ ፈጢርዎ። ተመሳሳሊ ንሰይጣን እውን ይምልከት። እዚ መልሲ እዚ ንሕቶ ይስወር፣ ንኣምላኽ ድማ ንኻልእ ሰብ ከም ዝወቕስ ዝፍትን ይመስል። እቲ ኻልኣይ ድማ “ኣብ መወዳእታ ኩሉ ጽቡቕ ክኸውን እዩ። ሓደ መዓልቲ ኣምላኽ ንኹሉ ንብዓት ክድምስስ እዩ!” ዝብል እዩ። ግናኸ ንኹሉ ንብዓት ክድምስስ እንተኾይኑ፣ ስለምንታይ ደኣ ንሰባት ኣብ መጀመርታ ክበኽዩ ፈቐደ? እዚ ፍጥረት “ኣዝዩ ጽቡቕ” ከም ዘይኮነ ዝገልጽ ካልእ መገዲ እዩ፣ ስለዚ ንጂግሶ ኣይፈትሖን። እዚ መልሲ እዚ ብቑዕ ኣይኮነን።
ስለምንታይ ፍጥረት ኣዝዩ ጽቡቕ እዩ?
እዞም መልስታት እዚኦም ብቑዓት ኣይኮኑን ምኽንያቱ ንሓጢኣት ሕቶ ንምልስ ኣሎና። ምናልባት እቲ ሕቶ “ስለምንታይ ኣብ ዓለም እከይ ኣሎ?” ዘይኮነስ፣ “ስለምንታይ ኣምላኽ ‘ኣዝዩ ጽቡቕ እዩ’ ይብል?” ዝብል እዩ። ምናልባት ነቲ ሳልሳይ ቍራጽ ጂግሶ ብዝያዳ ብቐረባ ክንርእዮ የድልየና ይኸውን። ሓደ ነገር ጽቡቕ እዩ ምባል እንታይ ማለት እዩ? ንሓደ ጽቡቕ ምግብን ሓደ ጽቡቕ ዓርክን ሓደ ጽቡቕ ንግብረ-ግብሪ ምትኳስን ንጥቀመሉ። ሓደ ነገር “ጽቡቕ” ንምዃን፣ ንዝተሓስበ ዕላማኡ ክሰማማዕ፣ ንዝተሓስበ ስርሑ ክገብር፣ ከምኡውን ንዝድለ ውጽኢት ከምጽእ ኣለዎ።
ስለምንታይ ገሊኦም ሰባት ፍጥረት ኣይኮነን “ኣዝዩ ጽቡቕ” ይብሉ? ንሳቶም ፍጥረት ንዝደልይዎ ከም ዘይገብርዶ ኣይኮኑን ዝብሉ ዘለዉ? ሓደ ነገር ንዕላማኦም ዘይሰማማዕ እንተኾይኑ፣ ንዝደልይዎ ዘይገብር እንተኾይኑ፣ “ጽቡቕ ኣይኮነን” ዝብል ግምትዶ ኣይኮኑን ዝገብሩ ዘለዉ? ኩሉ ዝተፈጥረ ዓለም ኣብ ቅድሚኦም ኣሎ፣ ግናኸ ገለ ንእሽቶ ቍራጽ ንጥ요ቕኦም ስለ ዘይሰማማዕ ጽቡቕ ኣይኮነን ይብሉ። ሕጂ እዚ ገለ ትዕቢትዶ ኣይኮነን?
ምናልባት ፍጥረት ንጥዮቕ ናይ ካልእ ሰብ ተሰሪዑ ይኸውን። ምናልባት እዚ ሰብ እዚ ብኸምኡ መገዲ ሰሪዕዎ ይኸውን ምኽንያቱ እዚ ሰብ እዚ ዝያዳ ሓያልን ጥበበኛን እዩ። ምናልባት ኣምላኽ ንዕላማታቱ ክሰማማዕ ሰሪዕዎ ይኸውን!
ስለዚ ኣምላኽ ንዝተዛዘመ ፍጥረቱ “ኣዝዩ ጽቡቕ” ክብሎ ከሎ፣ ንሱ ንዝሓስቦ ከም ዝገብር ማለት እዩ፣ ንሕና ሓጥኣን ፍጡራት ምስኡ እንሰማማዕ እንተኾይንና ወይ ዘይኮንና። ክፈጥር ከሎ፣ ንዓና ንምሕጓስ ጥራይዶ ነይሩ? ወይስ ኣብ ኣእምሮኡ ዝያዳ ኣገዳሲ ነገር ነይሩ? ብዙሓት ክርስትያናት ንሱ ንዓለም ንጥቕምና ከም ዝፈጠራ ይሓስቡ። ከመይሲ፣ ንኣዳምን ሄዋንን “ኣብ ልዕሊ ምድሪ ግዝኣት ግበሩ” ኣይበሎምንዶ? “ንኹሉ እቲ ዘርኢ ዝህብ ኣሕምልትን ንኹሉ እቲ ፍረ ዝህብ ኦምን እህበኩም ኣሎኹ” ድማ ኣይበለንዶ? ምድሪ ንዓና ናይ ኣምላኽ ህያብ እያ።
ኣምላኽ ይፈትወና እዩ፣ ንዓለም ድማ ንዓና ፈጢርዋ እዩ። ግናኸ ስለምንታይ ፈጠረና? ንሕና ክፋል ናይ ፍጥረት ኢና፣ ዕላማኡ ኣይኮናን! ኣብቲ ዓብዪ ድራማ ፍጥረት ማእከል ክንከውን እንተደሊና፣ ኩሉ ንዓና ክሰማማዕ እንተደሊና፣ ድሕሪ ሰይጣን ኣብ መስመር ክንሰርዕ ኣሎና፣ ምኽንያቱ ንሱ ሓደ ዓይነት ትምኒት ነይርዎ – ግናኸ ንሱ ቅድሚኡ ነይሩ።
እቲ ቀንዲ ምኽንያት ፍጥረት ኣምላኽ ካብ ሰባት ዝዓቢ እዩ! ፍጥረት ብ ኣምላኽ፣ ን ኣምላኽን ብዛዕባ ኣምላኽን እዩ። ንሕና ክፋል ናይቲ በዓል ኢና፣ ግናኸ ምኽንያቱ ኣይኮናን። እቲ መሰረታዊ ምኽንያት ፍጥረት ንኽብሪ ኣምላኽ ንምግላጽ እዩ (መዝሙር 19:1፤ 106:7-8፤ ኢሳይያስ 43:7፤ 60:21፤ ህዝቅኤል 36:22፤ ኤፌሶን 1:4-14)። ኣምላኽ ንባህሪኡ ንምርኣይን ንኽብሩ ንምግላጽን ፈጢሩ። ኩሎም ካልኦት ዕላማታት ትሕተ-ዕላማታት እዮም።
ኣብዚ ነጥቢ እዚ፣ ብዙሓት ሰባት ከምዚ ክብሉ እዮም፦ “ፍጥረት ብእከይ ዝመልአ ከመይ ገይሩ ንኽብሪ ኣምላኽ የርኢ? ብዘይ እከይ ዝያዳ ጽቡቕ ኣይኮነንዶ ዝገብር? ትርጉም የብሉን።” ድሕሪኡ ድማ ፍጥረት ጽቡቕ ኣይኮነን ኢሎም ይደምድሙ። ግናኸ ንሳቶም ንፍጥረት ንምቾቶም ከም ዝተሰርሐ ኮይኖም ይርእይዎ ኣለዉ፣ ንኽብሪ ኣምላኽ ዘይኮነስ። ንሳቶም ንፍጥረት ካብ ታሕቲ ይርእይዎ ኣለዉ። ንኣምላኽ ኣረኣእያ ንምርካብ፣ ካብ ላዕሊ ክንርእዮ ኣሎና። ንባህሪ ኣምላኽ፣ ከም ዝተገልጸልና፣ ኣብ ኣእምሮና ክንሕዝ ኣሎና። ካብ ኩሉ ንላዕሊ፣ ኣምላኽ ፍቕሪ እዩ። ንኣምላኽ ንምርዳእ ክንጅምር፣ ካብዚ ክንጅምር ኣሎና፦ ፍቕራዊ ኣምላኽ ንመከራ ሓጢኣትን እከይን ከመይ ገይሩ ይዕገስ?
ሓጢኣትን እከይን እንተ ዘይነበረ፣ ባህሪ ኣምላኽ ገና ፍቕራዊን መስዋእታዊን ምኾነ። ሓደ ነገር ንባህሪ ኣምላኽ ክቕይሮ ኣይክእልን። ግናኸ ኣብ ዝወደቐ ዓለም ጥራይ እዩ ክግለጽ ዝኽእል። ኣብ ዝወደቐ ዓለም ጥራይ እዩ ዝተዋሕጁ ሰባት ክህልዉ ዝኽእሉ፣ ንፍቕሪ መድሓኒኦም ዘመስግኑ። ንሱ ናብ ሓጢኣት ዘይወድቕ ዓለም ክገብር ይኽእል ነይሩ፣ ግናኸ ንሱ ብፍላጥ ንዛ ዓለም እዚኣ ክገብር መረጸ – ወዱ ንዓና ዝሳቐየላን ዝመውተላን ዓለም – ንጥቕምና፣ ንሱ ዘይኮነስ! ንሕና፣ ንሱ ዘድሓነና፣ ንስፍሓት ፍቕሩ ንምፍላጥና ዝያዳ ጽቡቕ ኢና!
እወ፣ ንጹሃት ኣብዛ ዓለም እዚኣ ይሳቐዩ እዮም። ንጹህ ክርስቶስ ንዓና ስቅያት ከመይ ገይሩ ይሳቐይ? ኩሉ ሕማም፣ ሓዘን፣ ከምኡውን ጥፍኣት ዝኾነ ሰብ ዝተሳቐዮ፣ ኣምላኽ እውን ተሳቒዩ እዩ። ክብሪ ኣምላኽ ብልክዕ እዚ ፍቕሪ እዩ – ክርስቶስ ንዝሳቕይዎ ዝሳቐየሉ፣ ንዝቐትልዎ ዝመውተሉ፣ ምኽንያቱ ንዝጸልእዎ ይፈቱ።
እዛ ዓለም እዚኣ፣ ንጹሃት ሰባት ዝሳቐዩላ፣ ንጹህ ኣምላኽ ባዕሉ ዝሳቐየላ ዓለም እውን እያ። ከምኡውን ንሕና ዘይግብኦና ሰባት ፍቕሪ ኣምላኽ ብመገዲ መላእኽቲ እውን ከይተረፉ ክሓስብዎ ብዘይክእሉ መገዲ ክንፈልጥ እንኽእለላ ዓለም እያ።
ኩሉ ምትእኽኻብ
ኣብ መጀመርታ፣ ጸገም እከይ ንቓላት ኣምላኽ “ኣዝዩ ጽቡቕ ነበረ” ብቐጥታ ዝጻረር ይመስል። ግናኸ እዚ ጸገም ዝኸውን እንተዘይኮይኑ ንኣምላኽ ስለምንታይ ንፍጥረቱ ኣብ መጀመርታ ከም ዝገበሮ እንተዘንጊዕና ጥራይ እዩ። ኣምላኽ ንዓና ብዘይኡ ንምሕጓስ ኣብዚ የለን። ንሱ ንኽብሩ ንምርኣይ ኣብዚ ኣሎ። እቲ ዝዓበየ ሓጎስ፣ ባህታ፣ ከምኡውን ምምላእ ዝኾነ ፍጥረት ክፈልጦ ዝኽእል፣ ሓደ ካብቶም ክብሪ ኣምላኽ ዝግለጸሎም መገድታት ምዃን እዩ።
ጳውሎስ እዚ ንዓና ይጽሊ፦ “ኣምላኽ ከኣ ብምብዛሕ ክብሩ፣ ብመንፈሱ ብውሽጣዊ ሰብ ብሓይሊ ኽትብርትዑ፣ ክርስቶስ ብእምነት ኣብ ልብኹም ኪነብር፣ ብፍቕሪ ሱር ሰዲድኩም እተሰረተኩም ከኣ፣ ምስ ኩሎም ቅዱሳን ስፍሓቱን ንውሓቱን ዕምቑን ልዕልናኡን ክትፈልጡ፣ ንፍቕሪ ክርስቶስ ከኣ፣ ንሳ ካብ ፍልጠት እትበልጽ እያ እሞ፣ ክትፈልጥዋ፣ ብምሉእ ምልኣት ኣምላኽ ክትመልኡ፣ ኪህበኩም እጽሊ ኣሎኹ። ሕጂ ኸኣ ነቲ ኻብቲ ንሕና እንልምኖ ወይ እንሓስቦ ዘበለ ኹሉ ኣዝዩ ዝበዝሕ ኪገብር ዚኽእል፣ በቲ ኣባና ዚዓዪ ሓይሊ፣ ንእኡ ኣብ ቤተ ክርስቲያን ብክርስቶስ የሱስ ንኹሉ ወለዶታት ንዘለኣለም ዓለም ክብርን ምስጋናን ይኹኖ። ኣሜን” (ኤፌሶን 3:16-21 NKJV)። ጳውሎስ ንኽብሪ ኣምላኽ ምስ በረኸትና ከም ዘተሓሓዞ ኣስተብህል። ኣምላኽ ይኸብር፣ ንሕና ድማ ንባረኽ። እቲ ዝዓበየ በረኸትና እቲ ዝዓበየ መግለጺ ባህሪ ኣምላኽ እውን እዩ።
ርግጽ እዩ፣ ናብ ሓጢኣት ዘይወድቕ ፍጹም ዓለም ኣዝዩ ባህ ዘብል ምኾነ። እዚ እቲ ኣረማውያን እውን ዝናፍቕዎ ዓይነት ነገር እዩ። ግናኸ ካብቲ ክርስቶስ ዝህበና ተስፋ ይጎድል። ካብ ኣረኣእያ ኣምላኽ፣ ንዕምቀት ፍቕሩ ኣይምርኣየን። ካብ ኣረኣእያና ድማ፣ ንብርቱዕ ፍቕርን ስፍሓት ናይቲ ፍቕርን ፈጺምና ኣይምፈልጥናን።
ኣየናይ ምትመርጽ? ንመከራ ክርስቶስን ንትንሳኤ ህይወቱን ምምቕቓስ፣ ወይስ ዘይምምቕቓስ? ጳውሎስ ምርጫኡ ብንጹር ይገልጽ፦ “እቲ ናይዚ ሕጂ ዘመን መከራ ምስቲ ኣባና ኺግለጽ ዘለዎ ኽብሪ ኺወዳደር ከም ዘይበቅዕ እሓስብ ኣሎኹ” (ሮሜ 8:18)። ንሱ እቲ ክብሪ “ን” ኣባና ከም ዝግለጽ ዘይኮነስ፣ “ኣባና” ከም ዝግለጽ ከም ዝበለ ኣስተብህል። ክብሪ ኣምላኽን በረኸትናን ሓደ እዮም።
ኣብ ዓለም ኣምላኽ ምንባር
ቐዳማይ፣ ብፍቕርን ጥበብን ጐይታና ንተኣማመን። ዘይ-ክርስትያናት ንሕቶ “ጸገም እከይ” ናባና ክድርብዩ ከለዉ – ንኣምላኽ ፍቕራዊ ወይ ዘይብቑዕ እዩ ኢሎም ክኸስሱ ከለዉ – ብናይ ገዛእ ርእሶም ክርክር ከም ዝፍረዱ ዘክር። ኩሉ ኣብ ዓለም ዘሎ መከራ ብወዲ ኣምላኽ ተሳቒዩ እዩ – ንናይ ገዛእ ርእሱ ጥቕሚ ዘይኮነስ፣ ንፍቕሩ ንዓና ንምግላጽ። ከሳስና እዚ እንተሰሚዖም፣ ናብ ክርስቶስ ክንመርሖም ንኽእል፤ ግናኸ እንተዘይኮይኑ፣ እዚ ሓሶት ክሲ እዚ ኣብ ነዊሕ ታሪኽ ናይ ሓሶት ክስታት ኣብ ልዕሊ ጐይታና ዝተገብረ ሓደ ካልእ ምዃኑ ዘክር።
ካልኣይ፣ ብትሕትና ንበርትዕ – ክልተ ገጽ ዘለዎ ሓይሊ። ትሕትና ንርእስና ዋጋ ዘይብልና ምሕሳብ ኣይኮነን፣ ግናኸ ንርእስና ብሓቂ ምግምጋም እዩ። ብሓደ ወገን፣ ንሕና ማእከል ፍጥረት ከም ዘይኮና ክንቕበል ኣሎና – ኣምላኽ እዩ። ንእኡ ንምግልጋል ተፈጢርና ኢና፣ ንሱ ንዓና ንምግልጋል ዘይኮነስ። ብኻልእ ወገን፣ እዚ ወዲ ኩሉ ዝኽእል ኣምላኽ፣ ጐይታ ሰራዊትን ንጉስ ነገስታትን፣ ብመልክዕ ገባር መጺኡ፣ ንዓና ንምሟት – ከምቲ ንኹሎም ኣሕዋትን ኣሓትን ኣብ ስድራቤቱ ዝገበሮ። ንሱ ኣምላኽ ብስጋ እዩ፣ ንሕና ድማ ትልሚ ጥራይ ኢና (እዮብ 25:6)። ግናኸ ኣምላኽ ንትልሚ ይፈቱ፣ ንዓና ድማ ኣወዳቱን ኣዋልዱን ይገብረና!
ሳልሳይ ድማ፣ ንዝተፈጠርናሉ ንግበር – ንጐይታ ብምሉእ ልብና፣ ብምሉእ ኣእምሮና፣ ብምሉእ ነፍስና፣ ከምኡውን ብምሉእ ሓይልና ንውድስ። ንዝተፈጠርናሉ ኩሉ ብምግባር፣ ንዝተፈጠርናሉ ኩሉ ክንከውን ኢና።
