መስዋእቲ ኣቦታት፡ ኣብርሃም፣ ይስሃቅ፣ ከምኡ’ውን ፍቕሪ ኣምላኽ

ሰላም ንኹሉኹም ኣብ ኩሉ ኩርናዓት ዓለም ዘለኹም ሰባት። ሎሚ ብስም ፍቕሪ ወዲ ኣምላኽ፣ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ፣ ጐይታይን መድሓኒየይን ሰላም ንብለኩም። ንሱ ናትኩም እውን ከምኡ ይኸውን እዩ ተስፋ እገብር።

ሎሚ ንኹሉ ኣቦ ብሩኽ መዓልቲ ኣቦታት ክምነየሉ እፈቱ። ኣቦ ምዃን ክንደይ ዘደንቕ ዕድል እዩ፣ ግናኸ ክንደይ ዘገርም ሓላፍነት እዩ! ንሰብኣይ ህይወቱ ንምግማት ብዙሕ መገዲ ከምዘሎ ትፈልጡ ኢኹም፣ እቲ ዝበለጸ መገዲ ድማ ስድራቤቱ እንታይ ከምዝሓስቡሉ ምግማት እዩ። ሰበይቱ እንታይ ትሓስበሉ? ደቁ እንታይ ይሓስቡሉ? ከም ወርቂ ዝኾነ ስም ኣብ ዓለም እንታይ እዩ? ግናኸ ስድራቤትና ብሓቂ እንታይ ይሓስቡልና? ይፈትዉና ድዮም? የኽብሩና ድዮም? ከም ኣብነት ይርእዩና ድዮም? ነቶም ንኣምላኽ ዝፈርሑ ድማ ብመገዲ ኣምላኽ መሃርናዮም ዲና? ስለዚ እዚ ነገር እዚ ብሓቂ ህይወት እንታይ ምዃና እዩ፡ ንዝመጽእ ወለዶ፣ ንደቅና ፍቕርና ንክርስቶስ ንምሕላፍ፣ ከምኡውን ኣምላኽ ዝደልዮም ሰብኡትን ኣንስትን ንኽኾኑ ንምፍቃድ እዩ።

እምበኣርከስ፣ ህይወት ሰብኣይ ብሓቂ ብደቁ እንታይ ከምዝሓስቡሉ እንተተጠቓለለ፣ ሎሚ ዘፍጥረት ምዕራፍ 22 ትዝክረኒ። ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ካብ ዘፍጥረት 22 ንላዕሊ ፍቕሪ፣ ኣኽብሮት፣ ከምኡውን ምሉእ ምውፋይ ወዲ ንኣቡኡ ዘርኢ ዘደንቕ ስእሊ የለን። ነታ ዛንታ ትፈልጥዋ ኢኹም ርግጸኛ እየ። ኣብርሃም ብኣምላኽ ንወዱ፣ ነቲ ዝፈትዎ ወዲ ክወስድ ተሓቲቱ። ብፍላይ ድማ፣ እዚ ንመጀመርታ ግዜ እዩ ፍቕሪ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ ብዛዕባ ፍቕሪ ኣቦ ንወዱ ዝጥቀስ። ዮሃንስ 3:16 ድማ ንዝክር፣ “ኣምላኽ ንዓለም ክሳዕ ክንድዚ ስለዝፈተዋ፣ ንበይናዊ ወዱ ሃበ።” ስለዚ እዚ ናይ ፍቕሪ ኣምላኽ ስእሊ ንዓኻን ንዓይንን ዝተዘርግሐ እዩ። ኣምላኽ ንዝበለጸ ሰማይ ንዝኸፍአ ምድሪ ሃበ፣ እዚ ድማ ኣነ እየ፣ ንስኻ እውን ከምኡ ኢኻ።

ከምኡ ድማ፣ ኣምላኽ ንኣብርሃም ነቲ ዝፈትዎ ወዱ፣ ይስሃቅ፣ ወዲ ተስፋ፣ ወሲዱ ኣብ ደብረ ሞርያ መስዋእቲ ከቕርቦ ነገሮ። እቲ መስዋእቲ ዝካየደሉ ዝነበረ ቦታ፣ ደብረ ሞርያ፣ ኣብ መጻኢ ቤተ መቕደስ ዝስራሓሉ ቦታ እዩ። ስለዚ ኣብርሃም ንኣምላኽ ታኣዘዘ። ንሱን ይስሃቅን ናብቲ ከረን ሰለስተ መዓልቲ ጉዕዞ ጀመሩ። ድሕሪኡ ይስሃቅ ብኣብርሃም ዕንጨይቲ ተሰኪሙ። ኣብርሃም ካራን ሓውን ወሲዱ ንኣምላኽ ንምምላኽ፣ መስዋእቲ ንምቕራብ ከደ።

ይስሃቅ ንኣቡኡ፣ “ኣቦ፣ ካራ ኣለና፣ ሓዊ ኣለና፣ ዕንጨይቲ ንመስዋእቲ ኣለና፣ ግናኸ በጊዕ ኣበይ ኣሎ?” ኢሉ ሓተቶ። ኣብርሃም ድማ ብርግጽ ብንብዓት ዓይኑ፣ “ኣምላኽ ባዕሉ በጊዕ ንመስዋእቲ ከዳልወልና እዩ” በለ። ድሕሪኡ ድማ ብሓንሳእ ቀጸሉ።

ኣብ ገለ እዋን ናይቲ ጉዕዞ፣ ኣብ ገለ እዋን ናብቲ ቦታ መስዋእቲ ምስበጽሑ፣ ኣብርሃም ንይስሃቅ ክገልጸሉ ነበሮ፣ “ይስሃቅ፣ ወደይ፣ ኣምላኽ ኣብዚ ሕጂ ዝሰራሕናዮ መሰውኢ ክሰግየካ ሓቲቱኒ ኣሎ።” እዚ ድማ ብኣብርሃምን ብይስሃቅን ብፍጹም ዘገርም እዩ። ይስሃቅ ንኣቡኡ ምስ ኣምላኽ ዘለዎ ርክብ ክሳዕ ክንድዚ ይፈትዎ፣ ክሳዕ ክንድዚ የኽብሮ ነበረ። ኣብ ኣቡኡ ክሳዕ ክንድዚ እምነት ነበሮ እሞ ይስሃቅ ንፍቓድ ኣቡኡ ተገዝአ። “ኣቦ፣ እዚ ኣምላኽ ክትገብሮ ዝሓተተካ እንተኾይኑ፣ ኣብ ኣምላኽ ዘለካ ርክብ እኣምን። ኣነ ባዕለይ ኣብ ኣምላኽ እኣምን፣ ንርእሰይ ድማ ንዚ መስዋእቲ እህብ፣ ንርእሰይ እውፍይ። ኣቦ፣ የኽብረካ እየ። ኣቦ፣ እፈትወካ እየ። ኣቦ፣ እውድሰካ እየ፣ ንኣምላኽ ድማ እውድስ፣ ንርእሰይ ድማ ንዚ መስዋእቲ እህብ።”

ኣብርሃም ድማ ንይስሃቅ ኣሲሩ፣ ነታ ካራ ኣልዓለ። ኣምላኽ ድማ ንህይወት ይስሃቅ ከምዘድሓና ንፈልጥ ኢና። ግናኸ ኣብ ሮሜ 8 ንንበብ፣ “ኣምላኽ ንወዱ ኣይሓዘን፣ ግናኸ ንኹላትና ኣብ መስቀል ቀራንዮ ሃቦ።” ወዲ ኣምላኽ ንርእሱ ሃበ፣ ንርእሱ ንመስቀል ክኸይድ ተገዝአ፣ ንኣቡኡ ንምእዛዝ፣ ንኣቡኡ ንምኽባር፣ ንዓኻን ንዓይንን ንምድሓን።

ኣብ ዮሃንስ 14፣ ኣብቲ ናይ መወዳእታ ፍቕዲ፣ ጐይታ የሱስ፣ “ዓለም ንኣቦ ከምዝፈትዎ፣ ከምቲ ዝኣዘዘኒ ድማ ከምኡ እገብር ምእንቲ ክትፈልጥ” በለ። ጐይታ የሱስ፣ ንኣቡኡ ይፈትዎ ነበረ፣ ንኣቡኡ ታኣዘዘ፣ ንኣቡኡ ተገዝአ፣ ንኣቡኡ ተወፈየ። እዚ ድማ ኩሉ ወዲ ንኣቡኡ እንታይ ክኸውን ከምዘለዎ ዘርኢ ስእሊ እዩ።

ግናኸ እዚ ክኸውን ዝኽእል ኣቦታት ንደቅና ኣኽብሮት፣ ፍቕሪ፣ ከምኡውን ምውፋይ ክንረክብ ከለና ጥራይ እዩ። ንነፍሲ ወከፍና ከምኡ ይኹን። ንክርስቶስ ከም ጐይታኻን መድሓኒኻን ተቐቢልካዮ ዘይትፈልጥ እንተኾይንካ፣ ሕጂ ተቐበሎ፣ ምእንቲ ንኣምላኽ ከም ኣቦ ክትፈልጦ፣ ምእንቲ ንፍቕሪ ወዲ ኣምላኽ ከም ጐይታኻን መድሓኒኻን ክትፈልጦ፣ ምእንቲ ኣምላኽ ክትከውን ዝጸውዓካ ዓይነት ኣቦ ክትከውን፣ ምእንቲ ስሙ። ኣሜን።