ንስኻ፣ ንስኻ ብቑዕ ኢኻ፣ ጐይታ፣ ንዘይድክም ምስጋና፤ እቲ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል ክውደስ እዩ ንዘለኣለም ዘመናት።
ሰማያዊ ጉምብዝ ብምስጋና ክድምድም እዩ ዝያዳን ዝያዳን ብርቱዕ፤ ሚልዮናት ቅዱሳን ብቑዕነትካ ክዝምሩ እዮም ነፍሲ ወከፍ ልቢ ብኣምልኾ ተደፊኡ።
ብቑዕ! እንደገና፣ እንደገና – መላእኽቲ ምስ ቅዱሳን ይሓብሩ፣ ንሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል የውፍዩ ጥበብን መለኮታዊ ሓይልን።
እቲ ማዕበል ክቕጽል እዩ፣ እቲ ማዕበል ዘይውዳእ ምስጋና፣ ክሳዕ ኩሉ ፍጥረት ናብ ዝፋንካ ድምጹ ብበረኸት የልዕል።
ኦ ጐይታ፣ እቲ ሓድሽ ባህታ ዝመልኦ መዝሙር ኣብዚ እውን ንዝምር እዩ፤ ብእሙን ልብን ባህታ ዝመልኦ ልሳንን ሕጂ ንኣምልኾና ነቕርብ።
«ብቑዕ!» እንደገና ንጭድር፣ «ብቑዕ ንዘለኣለም!» ኣብ እግርኻ ድማ፣ ኦ ሓደ ግዜ ዝተሓርደ ገንሸል፣ ንሰግድ፣ ነምልኽ።
ብካትሪን ሄለን ቮን ፖሰክ (1859-1953)
