ኣምላኽ ንዳዊት ኣብ ዝፋን ክቕመጥ ምስ መረጾ፣ ሓድሽ ነገር ተጀመረ። ዳዊት ብልቢ ኣምላኽ ዝተመሰጠ ሰብ ነበረ። ካብ ንእስነቱ ክሳዕ እርግናኡ፣ ህይወት እምነት ኣርኣየ። እኳ ደኣ ብብዙሕ መጥቃዕታዊ ሓጢኣት እንተ ፈሸለ፣ ምኽንያት ኣይሃበን፣ ግናኸ ብሓቂ ተነሰሓ። ድሕሪ ዘመናት፣ መዓልታት ዳዊት ገና ንህዝቢ ኣምላኽ መወከሲ ነበረ (ነህ. 12:46)።
ሰሎሞን ድሕሪኡ ዝፋን ወሰደ። ንኣምላኽ ምስትውዓል ሓተተ፣ መንግስቱ ድማ ዓበየ። ጥበቡ፣ ሃብቱ፣ ከምኡውን ክብሩ ካብ ኩሉ እቲ ብዛዕባኡ ዝተነግረ ታሪኻት ይበልጽ ነበረ። ይኹን እምበር ድሕሪኡ ልቡ ካብ ጐይታ ፈንጠጠ፣ ብዝምድናታትን ብርእሰ ፍቓድን ተጸልዩ።
ወዱ ሮብዓም ድሕሪኡ ኣብ መንፈሳዊ ኣየር ፍሉይ ለውጢ ኣምጸአ። ብትእዛዝን ብኣዋጅን ብጭካኔ ገዝአ፣ መንግስቲ ድማ ተመቕለት። ንርእሱ ኣበርትዐ፣ ግናኸ ንጐይታ ገደፎ (2 ዜና 12:1)። ኣብ ዘመኑ፣ እቲ ንጉሳዊ ሃብቲ ወርቂ ብነሓስ ዝተሰርሑ ንብረታት ተተክአ—ብብርሃን ዝመሳሰሉ፣ ግናኸ ብዋጋ ዝነኣሱ (1 ነገ. 14:26–28)።
ወዱ ኣብያ (ወይ ኣብያም) ድሕሪኡ ሰዓበ። ንሱ ስም ጐይታ ብምእዋጅ ዓብዪ ዓወት ረኸበ (2 ዜና 13)፣ ግናኸ ውልቃዊ ምፍቃር ኣይነበሮን። ብሓጢኣት ኣቦኡ ተጓዕዘ፣ ከምቲ ናይ ዳዊት ዝነበረ፣ «ልቡ ንጐይታ ኣምላኹ እሙን ኣይነበረን» (1 ነገ. 15:3)። ንጽል ዝኾነ መንፈሳዊ ውድቀት ንምጅማር ኣርባዕተ ወለዶታት ጥራይ ወሲዱ። እቲ ዳዊት ብእምነት ዝተሓጐሰሉ ሓቅታት ንኣብያ ታሪኻዊ ልምዲ ጥራይ ኮይኑ። እዚ ስርዓት እዚ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ደጋጊሙ ይረአ።
ንሕናኸ ኣየናይ ወለዶ ኢና? ንተስፋታት ኣምላኽ ብእምነት ንሕጐሰሉዶ፣ ወይስ ብፍቕርታትና፣ ብርእሰ ምትእምማንና፣ ከምኡውን ብትዕቢት ቦታና ተሳሒብና? እሙናት ዝነበሩ ወለዶታት ናይ ዝሓለፈ ግዜታት እኳ እንተረኣናዮም፣ ከምቲ ኣብ ዘመን ኣብያ ዝነበረ ባዶ ምግላጻት ከይንነብር ንጠንቀቕ።
