ሕቶ ኣኽሳ፡ ንበረኸት እግዚአብሔር ብድፍረት ምሕታት

በረኸት ኣኽሳ

እዛ ዛንታ እዚኣ ካብቲ ብዙሓትና ሎሚ እንፈልጦ ፍጹም ዝተፈላለየ ባህላዊ ምሕዝነት ኣለዋ። ካሌብ ንጓሉ ንኣኽሳ ንዝኾነ ንኸርያት ሰፈር ዝስዕር ሰብ ንምምርዓው ሃበ። ኣብቲ ዛንታ ኸኣ ዖትኒኤል ወዲ ሓው ካሌብ ዓወት ዝረኸበ ተዋጋኢ ከም ዝነበረ ንፈልጥ። ኣብ መንጎ መስመራት ብምንባብን ብዛዕባ እቲ ኣወንታዊ ባህርዩ ብምፍላጥን፡ ካሌብ ንጓሉ ኣኽሳ ኣዝዩ ይፈትዋ ነይሩ ይመስለኒ። ስማ «ኣንክለት» ማለት እዩ፡ ንሱ ኸኣ ኣዝያ ክብርቲ ነበረትሉ። ንሳ ንኣኣ ዝኸውን ደፋር ሰብኣይ፡ ዝምግበላን ዝከላኸለላን ክህልዋ ደለየ። ከምኡ’ውን ኣብ ደቡብ ምድሪ ከም መርዓዊ ህያብ ሃባ። እዚ ሕያውነት እዩ ነይሩ፡ ግናኸ ፈተና እምነት’ውን ነይሩ። እታ ኣብ ደቡብ ዝነበረት ምድሪ ደረቕን በረኻን ነበረት፡ ንምሕራስ ከኣ መስኖ የድልያ ነይሩ።

ኣኽሳ ብተወሳኺ ፈልፋሊ ማይ ዘለዎ መሮር ምስ ለመነት፡ ስሱዕ ኣይነበረትን። ምስ ድሌት ኣቦኣ ንምባር ዝሰማማዕ ቅኑዕ ድሌት ነበራ። ኣብ ኣምላኽ ዘሎ እምነት ብጸሎት ይግለጽ፦

እምበኣርከስ፡ ብእኡ ዘላትና ትብዓት እዚኣ እያ፡ ሓደ ነገር ብፍቓዱ እንተ ለመንና፡ ይሰምዓና እዩ። ይሰምዓና ኸም ዘሎ እንተ ፈለጥና ኸኣ፡ ዝለመንናዮ ዘበለ ኸም ዝረኸብናዮ ንፈልጥ ኢና (1 ዮሃንስ 5:14-15)።

ኣብዚ ኸኣ ምላሽ ዝረኸበ ጸሎት ከም ዘሎና መረጋገጺ ኣሎና። ግናኸ ነዚ ተስፋ እዚ ክልተ ቅድመ-ኩነታት ከም ዘለዎ ክንዝክር ኣሎና፦

ሕቶታትና ብፍቓዱ ክኸውን ኣለዎ። ኣምላኽ ምላሽ ብግዜኡን ብመንገዱን የካይድ።

ኣኽሳ ብፍቕሪ ኣቦኣ ተኣሚናን ብምሕላዉ ተኣሚናን፡ ብትሕትናን ብተስፋን፡ ንዝሓለፉ በረኸታት ብምምስጋን ቀረበቶ።

ብጸሎትን ብምህልላን ምስ ምስጋና፡ ሕቶታትኩም ንኣምላኽ ይፍለጥ (ፊልጲ 4:6)።

ንሳ ነቲ ናይ ካሌብ ትምኒታዊ እምነት (እያሱ 14:12) ኣንጸባረቐት፡ ንሱ ኸኣ ኣብ ምላሽ ንኣኣ ልዕልን ታሕትን ዝበሉ ፈልፋሊ ማያት ሃባ።

እግዚኣብሔር ኣምላኽካ ናብ ጽብቕቲ ምድሪ፡ ናብ ምድሪ ወሓይዝ ማይ፡ ናብ ምንጪታትን ፈልፋሊ ማያትን፡ ካብ ሸላታትን ኣኽራማትን ዝውሕዝ፡ የብጽሓካ ኣሎ እሞ (ዘዳግም 8:7)።

– ካሌብ ንኣኽሳ ተወሳኺ መሮር ሃባ፡ እዚ ኸኣ ከምቲ ዘዳግም ዝገልጾ ምድሪ ነበረ – ሸላታትን ኣኽራማትን ብምንጪታትን ፈልፋሊ ማያትን ዝውሕዝ።

ኣምላኽና ክባርኸና ይፈቱ፡ «ካብቲ እንልምኖ ወይ እንሓስቦ ዘበለ ዅሉ ኣዝዩ ብዝበለጸ ክገብር ይኽእል እዩ» (ኤፌሶን 3:20)! ንሱ ንኹሉ ድሌትና «ብኽብሪ ብክርስቶስ የሱስ ብሃብቱ» (ፊልጲ 4:19) ኪህበና እዩ። ንሱ ልዕልን ታሕትን ዝበሉ ፈልፋሊ በረኸት – ሰማያዊን ምድራዊን፤ መንፈሳዊን ግዝያዊን – ይህበና። ብኣኽራማትን ሸላታትን፡ ብልዕልን ታሕትን ናይ ህይወት፡ ንሱ ኪምግበና እዩ። ብእምነት፡ ንሸላ ባካ («ሸላ ንብዓት») ፈልፋሊ ማይ ክንገብሮ ንኽእል ኢና (መዝሙር 84:6)። ኣምላኽ ከቶ ከም ዘይሓድገና ተስፋ ሂቡና እዩ፡ ጸጋኡ ኸኣ ኣብ ዝዓበዩ ድሌታትና ኺምግበና ይኽእል እዩ። ብሓቂ፡ ሸላ ንብዓት ፈልፋሊ ማይ ክኸውን እንተ ኽኢሉ፡ ብዛዕባ እቲ ልዕል ዝበለ ፈልፋሊ ሓጎስ ሕሰብ፡ ሽዑ፡ ብዛዕባ ህዝቡ ኣብ ዝመጽእ ዘመን እናተዛረበ፡ «እቲ ኣብ ማእከል ዝፋን ዘሎ ገንሸል ኪጓስዮም እዩ፡ ናብ ምንጪታት ማይ ህይወት ከኣ ኪመርሖም እዩ። ኣምላኽ ከኣ ንኹሉ ንብዓት ካብ ኣዒንቶም ኪድምስስ እዩ» (ራእይ 7:17)። ነዚ በረኸት እዚ ንርእስና’ውን ንጥቀመሉ ኢና!

ከምቲ ቅድሚ ሕጂ ዝተጠቕሰ፡ ካሌብ ንኣኽሳ ኣብ ደቡብ ምድሪ ሃባ፡ እዚ ኸኣ ንምፍራይ መስኖ የድልዮ ነይሩ። ንሳ ብድፍረት ፈልፋሊ ማይ ለመነቶ፡ ንዝሃባ ኸኣ ኣመስገነቶ። እግዚኣብሔር’ውን ከምኡ በረኸቱ ኣብ ልዕሌና የፍስስ።

ንወዱ ዘይሓረመ፡ ንኹላትና ግና ዝሃቦ፡ ከመይ ኢሉኸ ምስኡ ዅሉ ነገር ብነጻ ኣይህበናን እዩ? (ሮሜ 8:32)።

ንሱ ንነፍሲ ወከፍና ህያባትን ዕድላትን ንምግልጋሉ ሂቡና እዩ። ግናኸ ብዘይ ጸጋኡ፡ ብዘይ ህያው ማይ መንፈሱ፡ መሮራት ዕድልና ከምቲ ኣብ ደቡብ ዘሎ ምድሪ በረኻ ኾይኑ ኪተርፍ እዩ።

ኣኽሳ ናብኡ ምስ መጸት፡ ካሌብ «እንታይ ትደልዪ?» ኢሉ ሓተታ። ኣብ 1 ነገስት 3:5፡ ዕድመ እግዚኣብሔር ንሰሎሞን፡ «ለምን! እንታይ ክህበካ?» ነበረ። ኣብቲ ናይ ኤልያስ ምስ ኤልሳዕ ዝነበረ ናይ መወዳእታ ምዝርራብ፡ «ለምን! እንታይ ክገብረልካ እኽእል?» (2 ነገስት 2:9) በለ። ካሌብ ጓሉ ብተወሳኺ ሕቶ ናብኡ ብምምጻኣ ኣይተቖጥዐን። ይፈትዋ ነይሩ፡ ብዝኾነ ይኹን መንገዲ ኸኣ ክሕግዛ ደለየ። ኣቦና ሰማያዊ’ውን ክባርኸና ይደሊ! ብሕቶታትና ናብኡ ክንመጽእ ይፈቱ፡ ንሱ ኸኣ ንኣኡ ፍርያምን ኣፍራይን ክንከውን ዘድልየና ዘበለ ዅሉ ብጸጋ ኪህበና እዩ። ንሱ ይሓትት፡ «እንታይ ትደልዪ? እንታይ ክህበኪ፤ እንታይ ክገብረልኪ እኽእል?»

ከም ኣኽሳ፡ ብድፍረት ናብ ዝፋን ጸጋ (እብራውያን 4:16) ንቕረብ፡ ኣብ ነፍሲ ወከፍ ክፋል ህይወትና በረኸት እግዚኣብሔር ንለምን! እግዚኣብሔር ብዙሕ ሂቡና እዩ፡ ግናኸ ዝያዳ ንምልማን ክንሓፍር የብልናን።

ለምኑ፡ ኪውሃበኩም እዩ፤ ድለዩ፡ ክትረኽቡ ኢኹም፤ ምታሕ፡ ኪኽፈተልኩም እዩ (ሉቃስ 11:9)።

ከም ኣኽሳ፡ «ጐይታይ፡ በረኸት ሃበኒ፤ ንዝሃብካኒ ዘበለ ዅሉ የመስግነካ ኣሎኹ፡ ግናኸ ፈልፋሊ ማይ’ውን ሃበኒ። ነፍሰይ ብህያው ወሓይዝ ምግበራ፡ ፍረ መንፈስካ ኣብ ውሽጠይ ምእንቲ ኽዓምብብ» ኢልና ንጸሊ። ነቲ ናይ ኣኽሳ ሕቶ ብምስዓብ፡ ኣብዚ ንህይወትካ ዝምልከቱ፡ ምስ ፍረ መንፈስ ዝመሳሰሉ፡ ምስጋናን ንፍሉያት በረኸታት ዝቐርቡ ሕቶታትን ዝሓዘሉ ገለ ኣብነታት ኣለዉ፦

«ጐይታይ፡ ንሰበይተይ/ሰብኣየይ የመስግነካ ኣሎኹ፡ ኣብ መርዓና ፍቕሪ ን ሓጎስ ሃበና።» «ጐይታይ፡ ንደቀይ የመስግነካ ኣሎኹ፡ ኣብ ገዛና ሰላም ን ትዕግስቲ ሃበና።» «ጐይታይ፡ ንፈተውተይ የመስግነካ ኣሎኹ፡ ኣብ ዝምድናታተይ ሕያውነት ን ጽቡቕነት ሃበኒ።» «ጐይታይ፡ ንስራሐይ ወይ ኣገልግሎተይ የመስግነካ ኣሎኹ፡ ንኽብረትካ ዅሉ ንምግባር እምነት ን ትሕትና ሃበኒ።» «ጐይታይ፡ ንቓልካ የመስግነካ ኣሎኹ፡ ምሳኻ ሕብረት ምእንቲ ኽጥዕመኒ፡ ነቲ ኣብ ከባቢ ዘሎ ምብታኻትን ሓጢኣታዊ ፈተናታትን ንምሕላፍ ርእሰ-ምቁጽጻር ሃበኒ።»