“የሱስ ደው ኢሉ ጨደረ፡…ኣብኣይ ዚኣምን…ካብ ከብዱ ኣፍላግ ማይ ህይወት ኪውሕዝ እዩ” (ዮሃንስ 7:37–38)። “እቲ ኣባና ዘሎ መንፈስ ቅዱስ፡ ንክርስቶስ እናገለጸ፡ ኣብኣና ብምቕማጥ፡ ምስ ኣመንና፡ ኣብ ውሽጥና ፈለግ ይኸውን፡ በዚ ድማ ንኻልኦት ይኸውን።” ነዚ ሓቂ እዚ ኣብ ኣእምሮና ሒዝና፡ ንኻልኦት “ምንጪ በረኸት” ክንከውን እንኽእል ብኸመይ ምዃኑ ክንርኢ ሓሲበ። ከምቲ እታ ኣብ ጥንታዊ መዝሙራት ወንጌል ዘላ መዝሙር እትሓትቶ፡ “ህይወትካ ምንጪ በረኸት ድያ?”
ሓደ ምንጪ፡ ንኽሰርሕ፡ መእተዊ ነጥቢ የድልዮ።
ኣብቲ ልዕል ዘሎ ጽሑፍ ከምዚ ዝኣመሰለ ሓበሬታ ተዋሂቡና ኣሎ፡ “ኣብኣይ ዚኣምን።” እዚ እዩ ኩሉ ነገር ኪጅምረሉ ዘለዎ፡ ምኽንያቱ ሓደ ሰብ ንገዛእ ርእሱ በረኸት ከይረኸበ፡ ንኻልኦት ምንጪ በረኸት ኪኸውን ምምኞቱ ፍጹም ዘይጠቅም እዩ።
እዚ ምባል ዘየድሊ ኪመስል ይኽእል እዩ፡ ግናኸ ሓቂ እዩ፡ ኣብ ሰንበት ቤት ትምህርትን ካልእ ከምዚ ዝኣመሰለ ስራሕን ዘለዉ ሚእቲታት ሰብኡትን ኣንስትን ዘይተለወጡ እዮም። ቅድሚ በረኸት ምውሓዙ፡ ናብ ልቢ ኪቕበል ኣለዎ።
“ካብ ከብዱ ኣፍላግ ማይ ህይወት ኪውሕዝ እዩ።” ምንጪ በረኸት ኣብኡ ዘይኰነስ፡ ኣብቲ ዝኣመነሉ እዩ ዚርከብ።
“ኣብኣይ ዚኣምን”፡ እዚ እዩ ኣገዳሲን ዘየድሊን። ስለዚ፡ ብሓቂ ምንጪ በረኸት ንዝደኸየት ዓለም፡ ዝተለወጠ ሰብ ኪኸውን ከም ዘለዎ ብሓቂ ክንጅምር ኣሎና። እዚ ሓቂ እዚ እዩ እታ ሳምራዊት ሰበይቲ፡ ኣብ ዮሃንስ 4፡ ክትጅምረሉ ዝነበራ።
“እቲ ኣነ ዝህቦ ማይ ድማ ኣብኡ ናብ ዘለኣለማዊ ህይወት ዚፍልፍል ዔላ ማይ ኪኸውን እዩ።” ሓቀኛ ምንጪ ዘለኣለማዊ ህይወት ዝተቐበለ ሰብ ኪኸውን ኣለዎ። ኣብ ዮሃንስ 7፡ እግዚኣብሔር የሱስ ብዛዕባ ናብ ካልኦት ምውሓዝ ይዛረብ፡ ግናኸ፡ ከምቲ ኣብ ዮሃንስ 4 ዝተገልጸ፡ መጀመርታ መእተዊ ኪህልዎ ኣለዎ።
ንሓቀኛ ኣገልግሎት ኪኸውን፡ ሓደ ምንጪ ምስ ምንጪ ምምላእ ብምሉእ ኪተኣሳሰር ኣለዎ።
ኣብ መንጎ እዚ ነጥብን እቲ ቐዳማይ ሓሳብን ሒደት ፍልልይ ዘሎ ኪመስል ይኽእል እዩ፡ ግናኸ ፍልልይ ኣሎ። ምልዋጠይ፡ ብሓቂ፡ ንዓይ ፍርያም ምንጪ ኣይገብረንን።
ብዙሓት መንእሰያት ክርስትያናት “ምስክርነቶም ኪህቡ” ይተባብዑ፡ እዚ ድማ ሓድሓደ ግዜ ጠቓሚ እኳ እንተዀነ፡ ሓድሓደ ግዜ ግና ብዘይጥዕና ብገዛእ ርእሶምን ብገዛእ ተመክሮኦምን ኪሕዙ ይገብሮም። እቲ ህያው ማያት ኣብኣይ ወይ ኣብ ተመክሮይ ኣይኰነን ዘሎ፤ ኣብ ክርስቶስ፡ ብመንፈስ፡ እዩ ዚርከብ፡ እቲ ምትእስሳር ድማ ኣብኡ ብጽኑዕ ኪግበር ኣለዎ።
ኣብቲ እግዚኣብሔር የሱስ ኣብ ዮሃንስ 15 ዝነገሮ ምሳሌ ወይኒ፡ ንደቀ መዛሙርቱ ከምዚ በሎም፡
“ብዘይ ብኣይ ገለ ኽትገብሩ ኣይትኽእሉን ኢኹም”። እቲ “ብዘይ” ተባሂሉ ዝተተርጐመ ቃል ማለት ካብ ወይ ተነጺሉ ማለት እዩ። ጨንፈር ወይኒ ካብቲ ቐንዲ እንተ ተፈልየ፡ ይደርቕን ይሞትንን እዩ፤ ንበይኑ ህይወት የብሉን፡ ግናኸ፡ ከም ህያው ክፋል እቲ ወይኒ ዀይኑ፡ ካብቲ ምንጪ ጽማቝ እናወሰደ ጥራይ እዩ ዚነብርን ፍረ ዜፍርን።
ክሳዕ ክንድዚ ፍርያም ኣገልግሎት ዝምልከት፡ ሓደ ሰብ ምስ ምንጪ በረኸት ብህይወት እንተ ዘይተኣሳሲሩን ካብቲ ምንጪ ንዝደልይዎ ሓገዝ ንምምጻእ እንተ ዘይተዋፊሩን፡ ምንጪ በረኸት ኪኸውን ኣይክእልን እዩ። ምስክርነት ሓደ ኣማኒ ንእግዚኣብሔር ፍርያም ኪኸውን ዚኽእል፡ ኣብ ገዛእ ህይወቱን ኣገልግሎቱን ምስኡ ብምሉእ ብጽኑዕ እንተ ተኣሳሲሩ ጥራይ እዩ።
ሓደ ምንጪ ሓቀኛ ዕላማኡ ንምምላእ ናብ ነጥቢ ምብጻሕ እዩ።
ኣመንቲ ንበረኸቶም “ኣብ ገዛእ ኣፍልቦኦም ኪሕዝዎ” ዘይኰነስ፡ ንኻልኦት ምንጪ በረኸት ኪኾኑ እዮም ተባሪኾም። ኣብ ካልእ ምሳሌ ጳውሎስ ንቆሮንቶሳውያን ከምዚ ይነግሮም፡ ኣምላኽ
ንፍልጠት ክብሪ ኣምላኽ ኣብ ገጽ የሱስ ክርስቶስ ንምብራህ ኣብ ልብና ኣብርሀ (2 ቈረንቶስ 4:6)።
ንሱ ነቲ ክቡር ብርሃን ብጸጋኡ ናብ ልብና ኣምሪሑዎ እዩ፡ ንሕና ድማ ኣብ ጸልማትን ድኻን ዓለም ንእኡ ብርሃናት ክንከውን።
ኩላትና ሓደ ዓይነት ተግባር ወይ ሓደ ዓይነት ክእለት የብልናን። ገሊኦም ብጐይታ ብሓደ ዓይነት ኣገልግሎት ኪጥቀሙ እዮም፡ ገሊኦም ድማ ብኻልእ። ሙሴን ኣሮንን ክልቲኦም ምሳሌያዊ ሰባት እኳ እንተ ነበሩ፡ ንገዛእ ርእሶም ከም ኣመንቲ ይነብሩ ነበሩ፡ ኣብ ኣገልግሎቶም ድማ ፍልይ ዝበሉ ነበሩ። ከምኡ ድማ ዳዊትን ሰሎሞንን ብዙሓት ካልኦትን።
በዚ መገዲ እዚ፡ ንሕና’ውን ፍሉይ ዓይነት ኣገልግሎትና ኣሎና።
“ንነፍሲ ወከፍ ሰብ ስርሑ።” እቲ ጐይታ ናይ ኩሉ ስራሕ ንዓና ኽንገብሮ ዝሓሰቦ ዘበለ፡ እዚ እዩ ሓላፍነትና። ከም ምንጭታት፡ እቲ ኣገዳሲ ነገር ንዓና፡ እቲ ኣብ እምነትና ዝተዋህበና ዘበለ ናብ ነጥቢ ምብጻሕ ምብጻሕ እዩ። ከምቲ እንወስዶ፡ ከምኡ ድማ ክንፈስስ ኣሎና። ዘይወሰድናዮ ኽንህብ ኣይንኽእልን ኢና፤ ግናኸ፡ እቲ ኻልእ ሸነኽ ሓቂ’ውን ኣሎ፡ እቲ ንኻልኦት ኢልና ዝተቐበልናዮ ሓላፍነትና እዩ። ክንበጽሖ ኣሎና።
ሃዋርያ ጳውሎስ ንቆሮንቶሳውያን ኣገልግሎቱ ከም ምንጪ ብኸመይ ከም ዝፈጸመ ይነግሮም። ኣብ ቀዳማይ መልእኽቲ (11:23) ካብ ጐይታ ዝተቐበሎን ብኸመይ ከም ዝበጽሖምን ይጠቅስ፤ ድሕሪኡ ኣብ ምዕራፍ 15:3 እንደገና ካብ ጐይታ ንኣኦም ዝተቐበሎም ከም ዝበጽሖም ይጠቅስ። ኣብ ቀዳማይ እዋን ምንጪ ይጕልሕ። ንሱ እዩ እቲ ጐይታ ንቕዱሳን ኬበጽሖም ዘለዎ ዝነገሮ። ኣብ ካልኣይ እዋን፡ እቲ መልእኽቲ ብእምነት ከም ዝበጽሖም እዩ ዚጕልሕ።
ድሕሪኡ፡ ሓደ ምንጪ ንዝሓልፎ ነገር ብዘይብከላ ኬሰጋግር እንተ ዀይኑ፡ ጽሩይ ኪኸውን ኣለዎ።
ሓደ’ኳ ካባና ንገዛእ ርእሱ ሓጢኣት ከም ዘይብሉ ኬቕርብ ኣይደልን እዩ። ብሓቂ፡ እቶም ኣዝዮም ዝተወፈዩ ኣመንቲ ብውድቀት ኣዝዮም ከም ዝተሰምዖም ተገሊጹ እዩ። እዚ ተቐባልነት እንተ ረኸበ እኳ፡ ግናኸ፡ ህይወትና ብሓጢኣተኛ ተግባራት እንተ ተበከለ፡ ንኻልኦት ምንጪ በረኸት ክንከውን ኣይንኽእልን ኢና። ጽሩያት ክንከውን ኣሎና።
እንተላይ ኣብ ትሕቲ ሕጊ ከምዚ ተኣዘዘ።
ጽሩያት ኩኑ፡ ኣቕሑ እግዚኣብሔር እትስከሙ (ኢሳይያስ 52:11)።
ምናልባት እዚ ጽሑፍ እዚ ከምዚ ኪትርጐም ይኽእል እዩ።
“ንእግዚኣብሔር ምንጭታት ዝዀንኩም ጽሩያት ኩኑ።” ከም ምንጭታት በረኸት ፍርያማት ክንከውን እንተ ዀይንና፡ ካብቲ ኣብ ከባቢና ዘሎ ሕብረተሰብ ልሙድ ዝዀነን ኣብ ዓለም ድማ ሕጂ ልሙድ ተባሂሉ ዚቕበልን ብከላታት ነጻ ክንከውን ኣሎና።
ሓደ ምንጪ በረኸት ጠቓሚ ኪኸውን እንተ ዀይኑ፡ ካብ ዝዀነ ይኹን ዕንቅፋት ነጻ ኪኸውን ኣለዎ።
ብዙሓት ነገራት ምናልባት ከም ሓጢኣት ዘይተመደቡ ኪኾኑ ይኽእሉ እዮም፡ ግናኸ ዕንቅፋት ዝኾኑ ነገራት እዮም። ማለት፡ ንትርፊ ግዜ፡ ንመዘናግዒ ንጥፈታት፡ ንጉዳያት ንግድን ካልኦት ረብሓታትን ዘይግባእ ኣቓልቦ ምሃብ፡ ንውሕዚ በረኸት ዕንቅፋት ኪኸውን ይኽእል እዩ፡ ሓቂ እኩይ ከይኰነ።
ንብዙሓት ካብዘን ጉዳያት እዚኣተን ክንገብር ምዃንና ቅኑዕ እዩ፡ ግናኸ ኣብ ሓደ ነገር ዘይግባእ ኣቓልቦ ምሃብ ዕንቅፋት ኪኸውን ይኽእል እዩ። ነፍሲ ወከፍ ኣማኒ ነዘን ነገራት እዚኣተን ንገዛእ ርእሱ ኺምርምረንን፡ ነቲ ምንጪ ንጹህ ንምግባር ዜድሊ ምምሕያሽ ኪውስንን ኣለዎ።
ሓደ ምንጪ በረኸት ቀጻሊ ኪኸውን ኣለዎ።
ምርኣይ ኣየድልን እዩ፡ ግናኸ ዓብዪ በረኸት ብዙሕ ግዜ ዚረጋገጽ፡ እሙን ክርስትያናዊ ኣገልግሎት ብህድኣት ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔርን ንኽብሩን ዚካየድ እንተ ዀይኑ እዩ።
ሓደ ኣብ ኬንያ ንነዊሕ እዋን ዝነበረ ዓርከይ፡ ሓደ ናይ ከባቢ ማይ ምምላእ ብሃንደበት ከም ዝተቋረጸ ነገረኒ። እቲ ምምላእ ብራም (ሓደ ዓይነት ፓምፕ ብሓይሊ ማይ ጥራይ ዚሰርሕ) ተሓልዩ ነበረ፡ እዚ ድማ ቅድሚ ነዊሕ እዋን ስለ ዝተተኽለ፡ ቦታኡ ዚፈልጥ ኣይነበረን። ስለዚ፡ ነቲ መትረብ ማይ ናብቲ ሓደስቲ ዓመታት ዝተተኽለሉ ንእሽቶ ምንጪ ምምላእ ምድላይ ኣድለየ። ብእምነትን ብዘይርኣይን ነቲ ኣገዳሲ ስርሑ ቀጺሉ ነበረ። ሓደ ዋሸር ከም ዝሓለቐ ተረኺቡ፡ እዚ ድማ ብሒደት ዋጋ ምስ ተተክአ፡ ነቲ ጠቓሚ ስርሑ ቀጸለ።
ንቃል ኪዳን ምእማን ኣገዳሲ ክፋል ኣገልግሎት እዩ። ኣብ ምምሕዳር፡ እዚ ቀንዲ ኣድላይነት ኪኸውን ዚኽእል ይመስል።
“ኣብ መጋቢታት ሰብ እሙን ኪርከብ የድሊ።” ግዜያዊ ወይ ዘይቀጻሊ ኣገልግሎት ከም ቀጻልነት ኣብ ስራሕ ኣይኮነን።
ሓደ ክርስትያን ከም ምንጪ በረኸት ኪሰርሕ ዚደሊ፡ ምሕረት ኪህልዎ ኣለዎ።
ዝዀነ ይኹን ከምዚ ዝኣመሰለ ስራሕ ኣድካሚ እዩ፤ ግዜን ጻዕርን የድልዮ፡ ሓደ ድማ ብምሉኡ ኪዋፈር ኣለዎ። ካብዚ ንታሕቲ ዚወርድ ዋጋ ዘለዎ ነገር ፍርያም ኣይኮነን።
እግዚኣብሔር የሱስ ነቲ ብሩኽ ኣገልግሎቱ ብኸምዚ መገዲ ከም ዝሃበ፡ ብርግጽ ካብ ዝዀነ ይኹን ካልእ ብዝያዳ ምሉእ ብምሉእ ከም ዘገልገለ፡ ኣብ ልቢ ዝዀነ ይኹን ሰብ ጥርጥር የብሉን። ንንበብ፡
“የሱስ…ብምሕረት ተንቀሳቐሰ፡ ንሕሙማቱ ድማ ፈወሰ።” ደጋጊምና ልቡ ብሓዘን ሰብ ከም ዝተንከፈን ብኸምኡ መንፈስ ከም ዘገልገለ ንርኢ። ሓደ ዝሑል፡ ልቢ ዘይብሉ፡ ስምዒት ዘይብሉ ኣገልግሎት ብርግጽ ኪወድቕ እዩ።
