ክርስቶስ እቲ ብኣምላኽ እተመርጸ፡ ኣብ ሕቕፊ ኣቦኡ ኵሉ ግዜ ዚነብር ፍቑር ወዱ እዩ (ዮሃ. 1:18)። የሱስ ክርስቶስ ንሓጢኣትና ፍርዲ ኺቕበልን ብኣምላኽ ኪሕደግን ዚነበሮ ብፍላይ ከምቲ ሓጢኣት ዘይብሉን ንጽህን ገንሸል ኣምላኽ እዩ። ጸልማት ነዚ ፍጻሜ እዚ ከቢብዎ ነበረ፡ እዚ ቕዱስ ቦታ ስለ ዝዀነ ድማ ብጥንቃቐ ኢና እንመላለስ። ስለዚ፡ ቅዱሳት ጽሑፋት ብዛዕባኡ ዚነግሩና ጥራይ ኢና እንጥቀመሉ (ማቴ. 27:45–50)።
እዚ ብወዲ ኣምላኽ እተነግረ ቓል፡ ዚገብሮ ዝነበረ ስለ ዘይተጸበየ ኣይኰነን፡ እዚ ድማ ቅድሚ ምሸት ኣብ ገነት ብዝገበሮ ጸሎት ብንጹር ተገሊጹ እዩ። ኣብ ቅድሚኡ እንታይ ከም ዘሎ ብንጹር ይፈልጥ ነበረ። ግናኸ ስለምንታይ ተሓደገ? ኣብኡ ገለ ጌጋ ኣይነበረን—ንሱ እቲ ኵሉ ግዜ ንኣምላኽ ዜሐጕስ ዝገብር ዝነበረ ባርያ ኣምላኽ እዩ (ኢሳ. 42:1)!
ብሓቂ ድማ፡ ዕዮ ጎልጎታ ንምፍጻም ኣብ መንጎ ኣምላኽ ሓድነትን ሓደ ዕላማን ነበረ። ብሓደ ወገን፡ ኣብርሃምን ይስሃቕን ናብ ከረን ሞርያ ሓቢሮም ኪኸዱ ንርኢ (ዘፍ. 22:8)፡ ገና ግና ወዲ ኣምላኽ ኣብ ቅድሚኡ እንታይ ከም ዘሎ ብንጹር ይፈልጥ ምንባሩ ዜደንቕ ፍልልይ ኣሎ። እቲ ብሩኽ ጐይታና ህይወቱ ብፍቓዱ ኣንቢሩ፡ ከምቲ ኣቦኡ ንወዱ ዝሃበ ድማ ብሓደ ዕላማ እዩ።
መልሲ እዚ ኵሉ ድማ ንሱ ምእንታና ሓጢኣት ከም እተገብረ እዩ (2 ቈረ. 5:21)። ነፍሱ መስዋእቲ ሓጢኣት ነበረት፡ ኣምላኽ ድማ ንሓጢኣት ከይፈረዶ ኺርእዮ ኣይክእልን እዩ—እዚ እዩ እቲ እቲ ብሩኽ ቅዱስ ወዲ ኣምላኽ ብኣምላኽ እተሓደገሉ ምኽንያት። ካልእ እንታይ ክንብል ንኽእል? ልብና ብኣኽብሮት ጥራይ ክንሰግድ ንኽእል ኢና።
ከም ተቐበልቲ ጸጋ ኣምላኽ መጠን፡ ናብ ድሕሪት ክንምልከትን ንጥበቡ ኽንፈርህን ንኽእል ኢና። ጽልኢ ዓለምን ምድሓግ እስራኤል ንክርስቶስን ንምድሓን መገዲ ነበረ፡ እዚ ምድሓግ ኣምላኽ ብኣካል ወዱ ድማ ኣምላኽ ፍጻሜ ፍቕሩ ናባና ኼርኢ ዕድል ነበረ። ሃሌሉያ!
