«ሽዑ ኣነ ኸኣ ኣብ ጥቓኡ ከም ዋና ሰራሕተኛ ነበርኩ። ንሱ ኸኣ ኩሉ ግዜ ባህታይ ነበረ፣ ኩሉ ግዜ ኸኣ ኣብ ቅድሚኡ ባህ ይብለኒ ነበረ።» (ምሳሌ 8:30)
ኣብዚ ብርሃናውን ምስጢራውን ጥቕሲ እዚ፡ ጥበብ ከም ሰብ ዝተገብረሉ፡ ብመንፈስ ዝተመስከረሉ ምሉእ መልሲ ኣብ ክርስቶስ ጥራይ ይርከብ። ከመይሲ፡ ካብኡ ወጻኢ ነዚ ዝቐረበ መረጋገጺታት ዝምልስ መን እዩ? ሃዋርያ ኣብ 1 ቈረንቶስ 1:24 «ክርስቶስ ሓይሊ ኣምላኽን ጥበብ ኣምላኽን እዩ» ይብለና። ኣምላኽ ኣብዚ ናይ ጸጋ ግዜ እዚ ዘርእዮ ዘሎ ኩሉ ሓይሉ ብክርስቶስ ይፍለጥ። ኣምላኽ ዘርእዮ ዘሎ ኩሉ ግሩም ሃብቱን ኣገባባቱን ድማ ብክርስቶስ ይግለጽ።
እቲ ኣብዚ ዝተዋህበ ምግላጽ፡ ክርስቶስ ኣብ ዘለኣለማዊ ምኽሪ፡ ቅድሚ መጀመርታ ናይ ኣምላኽ መገዲ፡ ከምኡ’ውን ቅድሚ ጥንታዊ ግብሩ (ቁ. 22)፡ «ኩሉ ግዜ ባህታኡ» ከምኡ’ውን «ኩሉ ግዜ ኣብ ጥቓኡ» ኾይኑ «ዝተሰርዐ» ምዃኑ እዩ። እዚ ኸኣ ከም «ዋና ሰራሕተኛ» (ቁ. 30 R.V.)፡ ነቲ መለኮታዊ ድንጋጌ ንምፍጻምን ነቲ መለኮታዊ ዕላማ ንምፍጻምን ኩሉ ግዜ ድሉው እዩ። እዚ ነቶም ንመለኮታዊ ጐይታና «ውሉድ ዘመኑ»፡ ብፍልጠት ዝተገደበ፡ ሓሳባቱ ኸኣ ብዘመን ህይወቱ ኣብ መንጎ ሰባት ከሎ ዝተቐረጸ እዩ ዝብሉ ሰባት ክንደይ ዝኸውን መልሲ እዩ። ኣብዚ ኣብ ቀዳሞት ቅዱሳት ጽሑፋት፡ ናይ ጐይታና ናይ ሓቂ ዘለኣለማውነት፡ ምሉእ መለኮትነት፡ ከምኡ’ውን ልዕልና ሓይሊ ብኸምዚ ዝኣመሰለ ቋንቋን ኣገባብን ተነጊሩ ኣሎ፡ ካብቲ ኣብ ደሓር ቅዱሳት ጽሑፋት ዝተመስከረሉ ወጻኢ ዝምልስ የልቦን። «ኣብ መጀመርታ ቃል ነበረ፡ እቲ ቃል ድማ ምስ ኣምላኽ ነበረ፡ እቲ ቃል ድማ ኣምላኽ ነበረ» (ዮሃንስ 1:2)፡ ንሱ ባዕሉ ምስ ኣቦ ሓድነትን ማዕርነትን ዝጠለበ (ዮሃንስ 10:31፤ 14:1-10)፡ ከም ኣምላኽ ድማ ዝተኣመነ (እብራውያን 1:8) «ንዘለኣለምን ንዘለኣለምን»—እዚ ቓላት እዚ ኸኣ ካብ «ኣብ ልዕሊ ኩሉ ዘሎ ኣምላኽ፡ ንዘለኣለም ዝተባረኸ» (ሮሜ 9:5)፡ «በይኑ ጥበበኛ ኣምላኽና መድሓኒና» (ይሁዳ 25)፡ «ምውጻኡ ኸኣ ካብ ጥንቲ፡ ካብ ዘለኣለም እዩ» (ሚክያስ 5:2)፡—«ካብ ዘመናት ዘለኣለም» (ሕዳግ) ወጻኢ ንዝኾነ ይኹን ክትግበር ኣይትኽእልን።
ኣብዚ ኸኣ ኣብ ዘለኣለማዊ ምኽሪ፡ ከም ፈጻሚ ኩሉ መለኮታዊ ድንጋጌታት፡ ብምሕረትን ብፍርድን፡ ናይ ኣምላኽ «ዋና ሰራሕተኛ» ኾይኑ፡ ኣብ ኢዱ ኸኣ ኩሉ እቲ ሰባትን መላእኽትን ናይ መለኮታዊ ፍቕርን ሓይልን ጥበብን ናይ ኣምላኽነት፡ ኣቦ፡ ወዲ፡ መንፈስ ቅዱስ፡ ብዝተፈጸመ ተግባር ዝርእይዎ ዘበለ ዝተዋህበ እዩ። ኣብዚ ኸኣ «ኩሉ ግዜ ኣብ ጥቓኡ ነበረ»፡ ኩሉ ግዜ ድሉው፡ ንተግባር ድሉው፡ ኣምላኽ ከም ዝውስንን ከም ዝእዝዝን ተነጊሩና ኣሎ። ስለዚ ኩሉ መለኮታዊ ዕላማታት ክሳዕ ክንደይ ምፍጻሙ ዘረጋግጽ ምዃኑ ምፍላጥ ክንደይ ጽቡቕ እዩ። ዝኾነ ይኹን ክፈሽል ኣይክእልን። ሓጢኣት ሰብ ንሓደ ግዜ ከዕንቅፍ ይኽእል እዩ፡ ግናኸ ኣምላኽ ዝተስፈዎ ሓንቲ እኳ ክወድቕ ኣይክእልን። ከመይሲ፡ ምፍጻም እዞም ኩሎም ዕላማታት ኣብ ኢድ ናይ ኣምላኽ ኩሉ-ጥበበኛን ኩሉ-ሓያልን ዋና ሰራሕተኛ እዩ። ኩሉ እቲ ብዛዕባ ፍጥረትን ምድሓንን እንፈልጦ ኸኣ ብእኡ፡ «ምውጻኡ ኸኣ ካብ ጥንቲ ዝነበረ» ብእኡ እዩ ዝተፈጸመ። «ኣብኡ» ኸኣ ኩሉ ጸኒዑ ይቕውም፡ ከም ዘለኣለማዊ ከውሒ።
ታሪኽ እዚ ዕዮ እዚ ኣብ ኩሉ ገጻት ቅዱስ ቃል ተነጊሩ ኣሎ። ከምቲ ናይ ፍጥረት፡ ብገዛእ ርእሱ ኣይመጸን። ከምቲ ዘመናውያን ኣግኖስቲካውያን፡ ኣብ ዝኾነ ይኹን ነገር መለኮታዊ ኢድ ዘይርእዩ፡ ዝብልዎ «ኣይተመሓየሸን»። እዚ ናይ ኣምላኽ «ዋና ሰራሕተኛ» ዕዮ እዩ። ከመይሲ፡ ሓደ መንፈስ ዝነፈሶ ሃዋርያ፡ «ኩሉ ብእኡ ተገብረ፡ ብዘይካኡ ኸኣ ካብ ዝተገብረ ሓንቲ እኳ ኣይተገብረትን» (ዮሃንስ 1:3, R.V.) ይብለና። ካልእ ሃዋርያ ኸኣ፡ «ኩሉ ነገር ብእኡ ተፈጥረ፡ ኣብ ሰማያትን ኣብ ምድርን—ኩሉ ነገር ብእኡ ን እኡ ተፈጥረ» (ቈሎሴ 1:16-18, R.V.) ይብለና። ዘይኣመንቲ ኣብ ፍጥረት «ቀዳማይ ምኽንያት» ከም ዘሎ ይቕበሉ፡ ግናኸ ንጐይታና የሱስ ክርስቶስ ናይ ኣምላኽ ዋና ሰራሕተኛ ኣብ ፍጥረት ዓለማት ዘለዎ ክብሪን ግርማን ይነጽግዎ፡ እኳ ደኣ ኣምላኽ ነዚ ክብሪ እዚ ንወዱ ሂብዎ እዩ። ሽዑ፡ ሓጢኣት ምስ ኣተወ፡ ሰብ ድማ ዝወደቐ ፍጥረት ምስ ኮነ፡ ፍጥረት ድማ ዝተነፍገ ዕንወት (ሮሜ 8:22)፡ መድሓኒን መመለስን ምስ ኣድለዮ፡ እዚ ዕዮ እዚ ነቲ ዕዮ ክሰርሕ ዝኽእል በይኑ ኣብ ኢድ እቲ ሓደ ተነበረ። ብኡንብኡ ኸኣ ዘርኢ ሰበይቲ (ዘፍጥረት 3:15) ንሰይጣን ዝሰብር፡ ንሓጥኣን ዝድሕን፡ ንሰብ ድማ ዝብጀው ከም ዝኸውን ተነግረ። ዕዮ ምድሓን ሰብ ከምኡ ኸኣ ኣብ ኢድ ክርስቶስ ተዋህበ፡ ኣብ ኢዱ ኸኣ ፍጻሜኡ ብዘለና ጸጋን ብዝመጽእ ክብሪን ንዘለኣለም ድሕንነት ኣለዎ።
ብቛንቋ ናይ ምሳሌታት፡ ከምቲ ኣብ ትንቢታት ነብያት፡ ኩሉ እቲ ኣብኡ «ኣብ ኩሉ ቅዱሳት ጽሑፋት ብዛዕባኡ» (ሉቃስ 24:27) ዝተነግረ፡ ኣምላኽ ከም ዝበሎ፡ ንኣምላኽ ብዝግባእ ክሰርሖ እዩ። እቲ ድማ ብዕዮኡ ዝተረጋገጸ ፡ ከምኡ’ውን ኣብ ሰብነቱ ንኹሎም ዝኣምኑ ዝተረጋገጸ በረኸት፡ ዘይጥሕስ እዩ፡ ክጠፍእ ወይ ክበላሾ ኣይክእልን። ስሙ ይባረኽ! ሰላሙ፡ ምትእምማኑ፡ ከምኡ’ውን ምጥቃሙ ብዘይ ፍርህን ጥርጣረን ናትና ይኹን። ከመይሲ፡ ኣብ ኢድ ናይ ኣምላኽ ዋና ሰራሕተኛ ዝተዋህበ ዘበለ ክናወጽ ኣይክእልን፡ ከምኡ’ውን ኢድ ሰብ ንሱ ዝሰርሖ ክፈርስ ኣይክእልን። መስቀልን ዓወታቱን ሓሊፉ፡ ትንሳኤን ዓወታቱን ህዝቡ ድሮ ይካፈሉ ኣለዉ፡ ምምጻእ ጐይታ ኸኣ፡ ምስ ኩሉ እቲ ንዝተዋሓጁ ዘምጽኦ ጸጋን ክብሪን፡ ከም ቃል ተስፋ ድሕንነት ኣለዎ። ከመይሲ፡ «እንደገና ኽመጽእ እየ፡ ናባይ ድማ ክወስደኩም እየ» (ዮሃንስ 14:3) ከምቲ ዝገልጽ ቃል ድሕንነት ኣለዎ። እቲ ዝስዕብ ክብሪ (1 ጴጥሮስ 1:11)፡ ኣብ ቅዱሳን ናይ ሰማያዊ ጽውዓ፡ ምእካብ እቲ ዝተበተነ ቤት እስራኤል፡ ምትሕትና ናብ ኣምላኽን ኣብ ትሕቲ ግዝኣት መንግስቱ ናይ ኩሉ ፍጥረት፡ ከምኡ’ውን ናይ ዝተመስገነ ጐይታ ኣብ ልዕሊ ኩሎም ጸላእቱ ዘለኣለማዊ ዓወት፡ ክሳዕ «ኩሉ ብርኪ ዝምብርከኽን ኩሉ ልሳን ድማ» ንእኡ ጐይታ ምዃኑ ዝእመን (ፊልጵስዩስ 2:11)፡ ንኽብሪ ኣምላኽ ኣቦ፡ ከምቲ ኢድ እቲ ዓዋቲ ጐይታ ከም ዝምጽኦ፡ ከምኡ’ውን ቃል ዘለኣለማዊ ኣምላኽ ከም ዝተዛረቦ፡ ብርግጽ ክመጽእ እዩ። ኩሉ ድሕንነት ኣለዎ፡ ከመይሲ ኩሉ ኣብ ዘለኣለማዊ ምኽሪ ናይ ሰለስተ ኣምላኽ ይቕውም፡ ኩሉ ኸኣ ኣብ ኢድ ናይ ኣምላኽ ዋና ሰራሕተኛ ተዋሂቡ ኣሎ።
