ክርስቶስ ኣማላድና፡ ሰብነቱ፡ ቤዛነቱን፡ ምሕረቱን

ኣፕሉክ – ሓምለ/ነሓሰ 2015 — ጸጋን ሓቅን መጽሔት

ወረደ

ክልተ ነገራት ኣብ 1 ጢሞቴዎስ 2 ንመሓላዪ ይገልጽዎ:

ሰብ እዩ (ቁ.5)፤ ንሱ ንኹሉ ምእንቲ ኽፍዲ ነፍሱ ሃበ (ቁ.6)።

እቲ ጊዜ ናይዚ ምስክርነት እዚ ብእግዚኣብሄር ተሰሪዑ ነበረ።

ክቡር ሓቂ! ንሕና ድኹማት ኢና፤ ገበነኛታት ኢና እሞ ናብ ኣምላኽ ክንቀርብ ኣይንኽእልን ኢና። ንሕና መሓላዪ የድልየና ነበረ፣ ንሱ ኽኣ ንኽብሪ ኣምላኽ እናሓለወ፣ ንኣምላኽ ብጽድቂ ኸምቲ ክብሪ ኸቕርበና ዝኽእል ኣብ ከምዚ ዝበለ ቦታ ኸንብረና።

ክርስቶስ ንርእሱ ሃበ ኸም ፍድያ። ግናኸ ንሰብ ምእንቲ ኺሳቐን ንሰብ ምእንቲ ኺውክልን ሰብ ኪኸውን ኣለዎ – እዚ ኸኣ ነበረ! ግናኸ እዚ ጥራይ ኣይኮነን። ንሕና ኣብዛ ምድሪ እዚኣ ድኹማት ኢና፣ ኣብኣ ኸኣ ንገለጻ ኣምላኽ ክንቅበል ኣለና፣ ብዛዕባ ምጥቃም ንብረትና ኣብ ኣምላኽን ምሕብራትና ምስኡን ድኹማት ኢና፣ ገበንና ምስ ተደምሰሰ እኳ እንተኾነ። ይኹን እምበር፣ ኣብ ድኻምና ንገለጻ ኣምላኽ ክንቅበል፣ ክርስቶስ ንኣምላኽን ንኹሉ ዝኾኖን ኣብ ግሉጽ ሰብነቱ ገሊጽዎ ኣሎ፣ ኣብ ኩሉ እቲ ሰብ ሓጃ ኺህልዎ ዝኽእል ኩነታት፣ ብስጋ ይኹን ብነፍሲ። ናብ ዝተሓተ ጥልቀት ወረደ፣ ምእንቲ ሓደ እኳ፣ እቲ ዝበለጸ ድኻ እኳ እንተኾነ፣ ኣምላኽ ብጽቡቕነቱ ቀረባኡ ምዃኑን ብምሉኡ ኺበጽሖ ምኽኣሉን ኪስምዖ ምእንቲ ኸይከውን። ናብኡ ወረደ – ፍቕሩ ኣብ መከራኡ ዕድል ረኸበ፣ ኣብኡ ሓጃ ዘይብሉን ኪምልኦ ዘይክእልን ሓጃ ኣይነበረን።

ብኸምዚ እዩ ኣብ ምድሪ ንርእሱ ዘፍለጠ። ሕጂ ኣብ ላዕሊ ስለዘሎ፣ ሕጂ እውን ከምኡ እዩ። ንሰብኣዊ ተመክሮታቱ ኣይርስዖምን እዩ – ብመለኮታዊ ሓይሉ ኣብቲ ዝርሕርሕ ስምዒታት ሰብኣዊነቱ ተሓልዩ ኣሎ፣ ከምቲ ሓይሊ ናይቲ መለኮታዊ ፍቕሪ፣ እሱ እቲ ምንጪን መሪሕ ሓይሊን ዝኾነ። ሕጂ እውን ኣብ ክብርን ኣብ መለኮታዊ ፍጽምናን ሰብ እዩ። መለኮታዊነቱ ንሓይሊ ፍቕሩ ናብ ሰብኣዊነቱ የሰጋግር፣ ካብኡ ሓደ እኳ ኣየወግድን።

ሓደ እኳ ኸምዚ ዝበለ መሓላዪ ኪመስል ኣይክእልን! ሓደ እኳ ንርህራሄ፣ ንፍልጠት ልቢ ሰብ፣ ንምርሕራሕ ወይ ንተመክሮ ሓጃ ኺመዓራረ ኣይክእልን። በቲ መለኮታዊነት ኪህቦ ዝኽእል መጠን ንዝገበሮ፣ ብሓይሊ ፍቕሩ ኸኣ፣ ወረደ፣ ኣብ ኩሉ ሓዘናት ሰብኣዊነት ተኻፈለ፣ ኣብ ኩሉ እቲ ልቢ ሰብ ኪኸውን ዝኽእል ኩነታት ኣተወ። ቆሰለ፣ ተጨቆነ፣ ተስፋ ቖረጸ – ኣብ ትሕቲ እከይ ሰገደ። ከምኡ ዝበለ ርህራሄ፣ ሓይሊ ምርሕራሕን ሰብኣዊነትን ኣይነበረን ወይ ኣይኪኸውንን እዩ። ሓደ እኳ ልቢ ሰብ ከምኡ ኺርድኣና ወይ ኺስምዓና ኣይክእልን እዩ፣ ዝኾነ ይኹን ጾር ንልቢ ሰብ ዝጨቁን። ኣብቲ ሰብ፣ ክርስቶስ የሱስ፣ እቲ መሓላዪና ዝኾነ ጥራይ እዩ ዝርከብ። ከምኡ ዝቐረበ የለን፣ ከምኡ ዝተሓተ ዝወረደ የለን፣ ብመለኮታዊ ሓይሊ ናብ ሓጃ፣ ኩሉ ሓጃ ሰብ ዝኣተወ የለን። ሕልና ብግብሩ ይነጽህ፣ ልቢ ኸኣ በቲ ዝነበሮን ንዘለኣለም ዝኾኖን ይረፍፍ።

ሓደ ጥራይ እዩ! ብዛዕባ ካልእ ምሕሳብ ክብሩ ኻብኡ ምንጣቕ፣ ካባና ኸኣ ፍጹም ምጽንናዕና ምውሳድ እዩ።

ብጆን ኤን. ዳርቢ (ካብ ሲኖፕሲስ፣ ጥራዝ 5 ዝተወስደ)

ኣብ ላዕሊ ዝተቐመጠ ኣብ ላዕሊ ዝተቐመጠ፣ ዘለኣለማዊ ቃል፣ ከም ወዲ ሰብ፣ ከም ልዑል ጐይታ፣ ሕጂ ብእምነት ኣብኡ ኢና እነዕርፍ፣ ክሳዕ ኩሉ ንስምካ ዝኣምን።

ንነፍስና ኻብ ሓጢኣት ኣንጺህካ፣ መንፈስካ ሓይሊ ይህበና፤ ንስኻ ኸኣ ንዓና ኣብ ኩሉ ሓጃና፣ ኣብ የማን ኣምላኽ ኩሉ ግዜ ትልምን። ኦ ኣብ ጸባብ መገዲ ሓልወና፣ ምእንቲ ኻባኻ ኣይንጥፋእ፤ ድኻምና ደግፍ፣ ፍርሃትና ኣህድእ፣ ናብ ቅድሜኻ ኸኣ ቀረባና ግበረና።

ኦ ኸምኡ ይኹን ክሳዕ እታ ብሩኽቲ መዓልቲ፣ ኣምላኽ ኩሉ ንብዓት ዜጥፍኣሉ፤ ቅልጡፍ፣ ኣብ ቃል ተስፋ ተዋሂቡ፣ እወ ከምኡ፣ ኣሜን፣ ንዓ፣ የሱስ ጐይታ። — ኣር. ሞርሸድ (መንፈሳዊ መዝሙራት፣ #264)