ምድሓን ኣብ ዘለኣለማዊ ሕልና ኣምላኽ ነበረ፣ እቲ ናይ ምድሓን ኣገባብ ድማ ብውልቀን ብግብሪን ናይ ፍቑር ወዱ፣ ጐይታና የሱስ እዩ። ንግብሪ ምድሓን ክንሓስብ ከለና፣ ሓደ ካብቲ እንመሃሮ ሓቂ ክርስቶስ ምትካና እዩ። በዚ እንብሎ ዘሎና ጐይታ የሱስ ክርስቶስ ኣብ ክንዲ ሓጥኣን ሞተ ማለትና እዩ። እቲ ናይ ምትክእና ቃል ባዕሉ ኣብ መጽሓፍ ቅዱስ የለን፣ እንተኾነ ግን እቲ ትምህርቲ ኣብ ብሉይን ሓድሽ ኪዳንን ኣሎ። ንኣብነት፣ ኣብርሃም ወዱ ይስሃቅ ኣብ ደብረ ሞርያ መስዋእቲ ኪኸውን ከሎ፣ ኣብ መወዳእታ ሓደ ኣብ ቍጥቋጥ ብቐርኑ ተታሒዙ ዝነበረ ድዑል ምስ ረኣየ ተተክአ። «ኣብ ክንዲ ወዱ ድማ ንሱ ኸም ዝሓረሮ መስዋእቲ ኣዕረገ» ኢልና ነንብብ። ኣብ ክንዲ ወዱ።»
ብዛዕባ ትምህርቲ ምትክእና ክንሓትት እንኽእል ቀዳማይ ሕቶ ስለምንታይ ምትክእና የድልየና? መጽሓፍ ቅዱስ «ኵሉ ሰብ ሓጢኣት ገይሩ እዩ፣ ክብሪ ኣምላኽ ድማ ስኢኑ እዩ» ከምኡ’ውን «ደሞዝ ሓጢኣት ሞት እዩ» (ሮሜ 3:23, 6:23) ብንጹር ይገልጽ። ምስ ነፍስና ሓቀኛታት ክንከውን ኣሎና እሞ እዚ ቃል ንነፍሲ ወከፍና ከም ዝምልከት ክንቅበል ኣሎና። እንተኾነ ግን መጽሓፍ ቅዱስ ንዝቕበሎ ዘበለ መገዲ ምህዳም ይህብ።
ጐይታ የሱስ ኣብ ወንጌል «ወዲ ሰብ ኬገልግል እምበር፣ ኬገልግልዎ ኣይመጸን፣ ህይወቱ ድማ ምእንቲ ብዙሓት ቤዛ ኪህብ መጸ» (ማቴዎስ 20:28, ማርቆስ 10:45) ኢሉ ገሊጹ። ዝምህረና ዝነበረ ሞቱ ኣብ ክንዲ ብዙሓት ክፍሊት ከም ዝኸውን እዩ። ኣብ እብራውያን 9:27-28 «ንሰብ ሓንሳእ ኪመውት ተመዲቡሉ ኣሎ፣ ድሕሪኡ ድማ ፍርዲ፣ ከምኡ ድማ ክርስቶስ ሓጢኣት ብዙሓት ኪጸውር ሓንሳእ ተወፈየ።»
ኣብ ሓድሽ ኪዳን እዚ ናይ ምትክእና ሓሳብ ምስ «ኣብ ክንዲ» ከምኡ’ውን «ንጥቕሚ» ዝብል ሓሳብ ይሓዝ። እዚ ኣብ 2 ቈረንቶስ 5:21 «ንሱ ንዘይፈልጥ ሓጢኣት ምእንታና ሓጢኣት ገበሮ፣ ምእንቲ ኣብኡ ጽድቂ ኣምላኽ ክንከውን» ከምኡ’ውን ኣብ 1 ጴጥሮስ 3:18 «ክርስቶስ ድማ ሓንሳእ ምእንቲ ሓጢኣት ተሰቐለ፣ ጻድቕ ምእንቲ ዓመጸኛታት፣ ምእንቲ ናብ ኣምላኽ ኬምጽኣና፣ ብስጋ ሞተ፣ ብመንፈስ ግን ህያው ኾነ።»
ንሱ ምትካና ምእንቲ ኪኸውን፣ ሰለስተ ነገራት ክኸውን ነበሮ። ክርከብ፣ ብቑዕ ክኸውን፣ ከምኡ’ውን ድሉው ክኸውን ነበሮ። እዚ ሰለስቲኡ ኣብ ማቴዎስ 8:1-4 ብጽቡቕ ተገሊጹ ኣሎ፣ ሓደ ሰብኣይ ብለምጺ ተለኺፉ ናብ ጐይታ የሱስ መጸ። ካብ ከረን ወሪዶም ነበሩ፣ ንሱ ንርእሱ ኣቕረበ። እቲ ሰብኣይ የሱስ ብቑዕን ክሕውዮ ዝኽእልን ከም ዝኾነ ኣመነ፣ ሕቶኡ ግን «ጐይታይ፣ እንተ ደኣ ፈቒድካ፣ ከተንጽሃኒ ትኽእል ኢኻ።» ሽዑ የሱስ ኢዱ ዘርጊሑ ተንከዮ፣ «ፈቒደ ኣሎኹ፣ ንጻህ።» ኢሉ ድማ ወዲያው ለምጹ ጸረየ።
እቲ ሕቶ «ንመን ክሰድድ፣ መንከ እዩ ምእንታና ዝኸይድ?» ምስ መጸ፣ ጐይታ የሱስ «ኣነ ኣሎኹ፣ ስደደኒ?» ክብል እዩ። ንሱ ብቑዕ ዝኾነ «በጊዕ ኣምላኽ ንሓጢኣት ዓለም ዘርሕቕ» ዝኾነ ንጹህ፣ ሓጢኣት ዘይብሉ ወዲ ኣምላኽ እዩ ነይሩ። ጳውሎስ «ንኣይ ዝፈተወኒን ንርእሱ ምእንታይ ዝሃበን ወዲ ኣምላኽ» ስለ ዝኾነ ድሉው ከም ዝነበረ የዘኻኽረና።
ኦህ፣ ጐይታ የሱስ ምትካና ከም ዝነበረ ብሓድሽ መገዲ ክንፈልጥ፣ ከምቲ ደራሲ መዝሙር ክንብል ድማ ክንኽእል!
ኦ ክርስቶስ፣ እንታይ ጾር እዩ ርእስኻ ኣድኒዩ! ጾርና ኣብ ልዕሌኻ ተነቢሩ፤ ኣብ ክንዲ ሓጥኣን ደው ኢልካ፣ ኵሉ ክፉእ ምእንታይ ጸይርካ። መስዋእቲ ተመሪሕካ። ደምካ ፈሰሰ! ሕጂ ንኣይ ጾር የብለይን።
