«ስለዚ፡ ነፍሲ ወከፍ ከምቲ ኣብ ልቡ ዝሓሰቦ ይሃብ፡ ብምጕርምራም ወይ ብግዴታ ኣይኮነን፡ ከመይ ኣምላኽ ንሓጐስ ዝህብ ይፈቱ። ኣምላኽ ድማ ኩሉ ጸጋ ናባኻትኩም ከብዝሕ ይኽእል እዩ፡ ንስኻትኩም ... ንኹሉ ጽቡቕ ግብሪ ብዝሒ ክህልወኩም ምእንቲ።» 2 ቈረንቶስ 9:7-8 NKJV
እዚ ፍቕዲ እዚ፡ ኣምላኽ ንልቢ ህዝቡ ብፍቓድ ክህቡ ብምድፋእ፡ ንዕዮኡ ዘድሊ ኩሉ ከቕርብ ከም ዝኽእል የዘኻኽረና። ጐይታ ቅቡል ዝህብ ሰብ፡ «ብፍቓዱ፡ ብልቡ» ዝህብ እዩ ይብል (ዘጸኣት 25:2)። ኣብ ዘጸኣት 35:5 ጐይታ ንህዝቡ፡ «ፍቓደኛ ልቢ» ዘለዎም ጥራይ ክህቡ ከም ዘለዎም ይነግሮም።
ድሕሪኡ ዘጸኣት 35:21 ምላሽ ህዝቢ ይምዝግብ፦ «ኩሉ እቲ ልቡ ዝተደፋፍአ፡ ኩሉ እቲ መንፈሱ ፍቓደኛ ዝነበረ፡ መባእ ጐይታ ንዕዮ ኣምጽኡ።» ዘጸኣት 35:29 እቶም ንጐይታ ቅቡላት ዝነበሩ መባእ፡ ካብቶም «ልቦም ፍቓደኛ ዝነበረ» ሰብኡትን ኣንስትን ዝመጹ ፍቓደኛ «መባእ» ጥራይ ምዃኖም የረጋግጽ።
ኣምላኽ ምሃብና «ምጕርምራም ግዴታ» ክኸውን ኣይደልን፡ ግን «ልግሲ» ክኸውን እዩ ዝደሊ፡ ከመይሲ ንሱ ብሓቂ «ሓጐስ» ዝህቡ፡ «ብብዝሒ ዝሓፍሱ» ከምኡ እውን «ጸጋኡ» ናባና ከም ዝበዝሕ ዝርእዩ ክንከውን ይደሊ (2 ቈረንቶስ 9:5-8)። ብኻልእ ኣዘራርባ፡ ንሱ ነቶም ዝህቡ ክባርኾም ይደሊ፡ ኩሉ እቲ ክህብዎ ዘለዎም ካብኡ ከም ዝመጸ ብምፍላጥ። ዝበዝሐ እቲ ንሱ ዝሃበና ክንህብ ከለና፡ ኣምላኽ ዝበዝሐ ንኽንህብ ይህበና።
ኣብ 1 ዜና መዋእል 29:9፡ እቶም ንምህናጽ ቤተ መቕደስ ዝሃቡ «ተሓጐሱ፡ ከመይሲ ... ብእሙን ልቢ ብፍቓዶም ሃቡ ... ንጉስ ዳዊት እውን ኣዝዩ ተሓጐሰ» ተባሂሉ ተነጊሩና። ብፍቓድና፡ ካብ ልቢ ክንህብ ከለና፡ ኣብ ምሃብና ክንሕጐስ ንኽእል ኢና። ከምኡ ክንገብር ከለና ድማ፡ እቲ ዕዮኡ ዝኾነ እውን ይሕጐስ።
