ንቅድሚ ኣምላኽ ንጠሚ ወይ ንጸምእ ዲና? ዳዊት ኣብ መዝሙራት፡ ንናፍቖት ነፍሱ ንቅድሚ ኣምላኽ ንምግላጽ ገለ ኣዝዩ ገላጺ ንጽጽራትን ምሳሌታትን ይጥቀም። እዚ ድሌት እዚ ንነፍሲ ዳዊት ካብቲ ንህይወት ባዕላ ኣዝዩ ኣገዳሲ ዝኾነ ምግቢን ማይን ዝበለጸ ሓያልን ኣገዳሲን ነበረ። ኣብ መዝሙር 42:2፡ «ነፍሰይ ንኣምላኽ፡ ንህያው ኣምላኽ ትጸምእ። መዓስ ኢየ መጺአ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ዝቐርብ?» ንብል። ድሕሪኡ ድማ ኣብ መዝሙር 63:1፡ «ነፍሰይ ንኣኻ ትጸምእ። ስጋይ ኣብ ደረቕን ጽሙእን ምድሪ፡ ማይ ዘይብሉ፡ ይናፍቐካ።» ነፍሲ ዳዊት ብሓቂ ዝናፈቐቶ፡ ኣምላኽ ባዕሉ እዩ ዝብል እምነት ኣለኒ፡ ምድራዊ ምግቢ ወይ ማይ ኣይኮነን።
ዳዊት ኣብ ህይወቱ ኣብ ምድረ በዳ ብዙሕ ሽግራት ከም ዘሕለፈ ይኸውን፡ ነቲ ዓሚቕ ናፍቖት ማይን ምግቢን ድማ ጽቡቕ ገይሩ ይፈልጥ ነበረ። ግናኸ ኣብ ደረቕን በረኻን ቦታታት ከምዚ ዝበለ ግዝያዊ ናፍቖት ክንደይ ዓሚቕን ሓያልን እንተኾነ እውን፡ ዳዊት ካብ ህይወት ባዕላ ንኣምላኽ ዝበለጸ ይናፍቕ ነበረ። «ምሕረትካ ካብ ህይወት ይበልጽ እዩ እሞ፡ ከናፍረይ ከኣ የውድሱኻ» ኢሉ ክዓውዕ ንሰምዖ (መዝ. 63:3)።
ንሕናኸ ከምዚ ዝበለ ናፍቖት ኣብ ነፍስና ምስ ጐይታና ንምርኻብ ኣለናዶ? ብሓቂ፡ እዚ ናይ ነፍሲ ጥሜትን ጽምእን ንቅድሚ ጐይታ ባህርያዊ ናይ ውሉዳት ኣምላኽ ክኸውን ይግባእ ዝብል እምነት ኣለኒ። ግናኸ፡ እንተ ዘይጠሚና ወይ እንተ ዘይጸሚእናኸ? ከምቲ ናይ ጥንቲ ዳዊት፡ ነዚ መንፈሳዊ ምግቢ ብሓቂ ክንደሊ ኣለና። ዳዊት ኣብ መዝሙር 63:1፡ «ንኣኻ ንግሆ ንግሆ ክደልየካ እየ» በለ። ነዚ ሕሰቡ፦ ጐይታና የሱስ ንቅድሚኡን ንምኽሩን፡ ምስኡ ንምርኻብን፡ ንግሆ ንግሆን ብተደጋጋሚ ክንደሊ ይደልየና። ምስ ጐይታ የሱስ ክንደሊ ዝከኣል ግዜ ክህልወና ይኽእል እዩ። ግናኸ ጐይታ ንርእሱ ኣይደፍኣናን እዩ—ንቅድሚኡ ክንደሊ፡ ኣብ እግሩ ክንቕመጥን ቃሉ ክንሰምዕን ድማ ድሉዋት ክንከውን ኣለና።
