ሰላም ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ምምጻእ፡ ለውጢ ኣሳፍ

መጀመርታ ምድንጋርን ሽግር ኣሳፍን

ኣሳፍ ናብ መቕደስ ኣምላኽ ምስ ኣተወ፡ ርእይቶኡ ብምሉኡ ተለወጠ፡ ናይ ስነ-ምግባር ለውጢ ገበረ። ቅድሚ ምእታዉ ዕረፍቲ ኣይነበሮን፡ ብምሉኡ ነፍሱ ነቲ ዘሎ ኩነታት፡ ስለዚ ድማ ነቲ ኣብ ድሕሪ ኩሉ ዘሎ ኣምላኽ ትብድል ነበረት። ኣይዓገበን፡ ፍቓድ ኣምላኽ ድማ ክርድኦ ኣይከኣለን።

ኣይሓደግን፡ ኣምላኹ እግዚኣብሔር ዝነበረ ሰብ እዩ ነይሩ፡ ኣብ ዳግም ዝተወልደት ነፍሱ ድማ ቅኑዕ ዝነበረ ነገር ዓሚቝ ስምዒት ነበሮ፡ ግናኸ ብዙሕ ተደናገረ።

ኣብዚ ግዜ’ዚ ንብዙሓት ሰባት ምሳሌ እዩ ነይሩ፤ ንምንታይ እዩ እቲ ጽቡቕ ነገር ናብ ሕሱማት ዝፈስስ፡ ንምንታይከ እዩ ሽግር ንቕኑዓትን ጽቡቓትን ዝስዕብ ዝብል ክርድኦም ኣይከኣሉን።

ዓመጽ ብዓወት ብወርቂ ዝተሰርሐ ሰረገላ ወይ ምናልባት ብሓደ ምሉእ መኪና ይኸይድ፡ ጽድቂ ግና ብእግሩ ኣብ ሓመድ ዝመልአ ጐደና ይኸይድ። ስለምንታይ?

መቕደስ፡ ቦታ ለውጢ

ሓንቲ ሰዓት ኣብ መቕደስ ኣምላኽ ንኣሳፍ ኩሉ ነገር ለወጠቶ።

ኣብ ሓድሽ ኪዳን ነቲ ኣሳፍ ንኹሉ ኣጸጋሚ ሽግሩ መፍትሒ ዝረኸበሉ መቕደስ ዝምልስ ነገር ኣሎዶ? እወ፡ ኣሎ! ኣብ ሓድሽ ኪዳን መቕደስን ኣገልጋሊኡን ኣሎና። እብራውያን 10 ናብ ቅድስተ ቅዱሳን፡ ማለት ናብ ቅድሚ ኣምላኽ ንምእታው ትብዓት ከም ዘሎና ይነግረና፡ ኣብኡ ድማ ዘሎና ዓቢ ሊቀ ኻህናትና የሱስ፡ ናብ ብርሃንን በረኸትን ቦታ ክመርሓናን ክሕልወናን ባህ ይብሎ።

ሓይሊ ለውጢ ናይ ኣምላኽ ምህላው

ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ክንቕመጥ ከለና ነገራት ክቕየሩ ዘደንቕ እዩ። ንሕና ባዕልና ክንቅየር ከለና ድማ ዝያዳ ዘደንቕ እዩ።

ሓደ ካባና እዚ ተመክሮ እዚ እንተ ዘይብሉ፡ ክንፍትኖ ግዜ ከይንሰኣን ይግባእ። 2ይ ቈረንቶስ 3 ብዛዕባ ግርማ እግዚኣብሔር ምጥማትናን ናብኡ ምቕያርናን ይዛረብ። ኣብ ቅድሚ እግዚኣብሔር ክንቕመጥ ከለና እዚ እዩ ዝኸውን፤ ናይ ዓለም ጸብለል ከምኡ ብሩህ ኮይኑ ይበርህ፡ ግናኸ ንዓና ዘለዎ ስሕበት ይስእን። እቶም ሕሱማት ይበልጽዎም እዮም፡ ግናኸ ኣይንቀንኦምን፡ እቶም ዘንቀጥቀጡና ንኣሽቱ ህቦብላታት ይሃድኡ፡ ነፍስና ዕረፍቲ ትረክብን ብሰላም ትመልእን። ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ኩሉ ምድራዊ ነገር ክንደይ ግዜያዊ ምዃኑ ረኣየ፡ መወዳእታኦም ድማ ረኣየ—መወዳእታ ናይ ሓደ ነገር ዓቢ ፈተና እዩ።

እቲ ብተስፋ ግርማ ኣምላኽ ዝሕጐስ፡ ወራሲ ኣምላኽ ምዃኑን ምስ ክርስቶስ የሱስ ብሓባር ወራሲ ምዃኑን ዝፈልጥ ክርስትያን፡ ነቲ ብዘይ ክርስቶስ፡ ብዘይ ኣምላኽ፡ ኣብ ዓለም ድማ ብዘይ ተስፋ ዘሎ ሰብ ምድራዊ ሃብቲ ኣይክምነን እዩ። ግናኸ ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ እዩ ነገራት ሓቂ ዝኾኑ፡ ኣሳፍ ድማ ነገራት ብኻልእ ብርሃን ረኣየ፡ እምነቱ ተናወጸት፡ እግሩ ድማ ክሰሓብ ቀሪቡ ነይሩ፡ ግናኸ ኣምላኽ ብየማናይ ኢዱ ደገፎ፡ ኣምላኽ ድማ ብምኽሩ፡ ኣብ ውሽጢ ህይወት ዝተሓላለኸ መንገዲ ክመርሖ፡ ድሕሪኡ ድማ ናብ ክብሪ ክቕበሎ ምዃኑ ተማህረ።

ካብኡ ዝበልጽ እንታይ ክምነይ ይኽእል?

ዕላማ ፍሉይ ሓልዮት ኣምላኽ ምዃን፡ ብፍርቂን ብልጓምን ዘይኮነስ፡ ብፍልጠት ኣምላኽ ብምስትውዓል ምምራሕን ምምሃርን፡ ልቢ ካብ ጭንቀትን ዘይምእምማንን ነጻ ምዃን።

ድሕሪኡ ድማ “ኣብ ሰማይ ካባኻ ሓሊፉ መን ኣሎኒ…” ኢሉ ክጭድር ምስማዕ። ኣምላኽ ናይ ዘለኣለም ግደኡ ይኸውን። ኣብ ፍልጠት ኣምላኽ ካብ ኣሳፍ ድሕሪት ክንተርፍ ኢናዶ? — ካብቲ ንዕኡ ዝበርሃሉ ዝበለጸ ብርሃን ንዓና ይበርህ፤ “ብቕኑዕ ልብን… ምሉእ ምትእምማን እምነትን ንቕረብ።” ኣብ ቅድሚኡ “መቕደስ” ኩሉ ነገር ብንጹር ንርኢ፡ ብዘይካዚ፡ ብርሃን ኣብ ገጽ የሱስ፡ ፈታዊ ሓጥኣንን መድሓንን ከም ዝበርህ ንፈልጥ—ንዓና ይሓልየልናን ንኹሉ ፈተና ናብ ቅኑዕ ፍጻሜ ከምጽኦ እዩ።

መጽሓፍ ቅዱሳዊ ምሳሌታት ለውጢ

ሓና (1ይ ሳሙኤል 1) ኣብ መቕደስ ተንበርኪኻ ሓዘና ኣብ ቅድሚ ኣምላኽ ምስ ኣፍሰሰት፡ ተንስአት እሞ ከደት፡ ገጻ ድማ ደጊም ኣይሓዘነንዶ?

ቶማስ ኣብ ቅድሚ ጐይታኡ ምስ ነበረ፡ ኣብ ኣእዳዉን ጎድኑን ዘሎ ቁስሊ ምስ ረኣየ፡ ጥርጣሬኡ ጠፍአ፡ “ጐይታይን ኣምላኸይን?” ኢሉ ኣይተናዘዘንዶ?

ማርያም ኣብ እግሪ የሱስ ብኣምልኾ ምስ ተንበርከኸት፡ ነቲ ኣብኡ ዘፍሰሰቶ ሽቶ ሽቶኡ ኣብ ኣካላታ ሒዛ ክትከይድ ምስ ተንስአት፡ ብነቀፌታ ኣሕዋታ ኣይተንቀጥቀጠትንዶ?

ጳውሎስ ብዛዕባ እሾኽ ስጋኡ ሰለስተ ግዜ ቅድሚት እግዚኣብሔር ምስ ደለየ፡ እግዚኣብሔር ድማ “ጸጋይ ይኣኽለካ እዩ… ስለዚ ድማ ብድኻመይ ብሓጐስ ክምካሕ እየ!” ብዝብል ቃላት ምስ መለሰሉ፡ ኣይተለወጠንዶ?

መደምደምታ፡ ሓጐስ ኣብ ኣምላኽና

እወ፡ ኩላትና ግርማ እግዚኣብሔር ክንርኢ ከለና ክንቅየር ኢና፡ ጾርን መጥቃዕትን ህይወት ክቕጽሉ ይኽእሉ እዮም፡ ኩነታት ድማ ከይተለወጡ ክተርፉ ይኽእሉ እዮም፡ ግናኸ ንሕና ክንቅየር ኢና፡ ብእምነት ድማ ሃብታማት ክንከውን ኢና፡ ግብሪ ዓቢ ኣምላኽና። ደጊም ብዘይምዕሩይነት ህይወት ኣይንጉረምርምን ኢና፡ ግናኸ ኣብ መቕደስ እናሓደስና፡ ብጐይታና የሱስ ክርስቶስ ብኣምላኽና ክንሕጐስ ኢና።