ምስ ኣምላኽ ብምምልላስ ዘሎ ሓጎስን ጥቕምን ምምርማር

እምበኣር ንመላለስ

ብዙሓትና ምምልላስ ንፈቱ ኢና። ብሉጽ ምውስዋስ ኣካላት እዩ፣ ካብ ገዛና የውጽኣናን ንጹህ ኣየር ይህበናን። ሓሳባትና ከነወሃህድ ይሕግዘና። ምስ እንጕሂ የህድኣና። እቲ ዝበለጸ ክፋል ምምልላስ ግን ዘዐርፍ ምዃኑ እዩ። ከም ክርስትያን ምስ ክርስቶስ ምምልላስ ብሉጽ ምዃኑ ሰሚዕና ኢና። ሰላማዊ እዩ፣ ጭንቀትናን ስግኣትናን ንእኡ ንምሃብ ጽቡቕ ግዜ እዩ።

እታ «ኣሰር እግሪ ኣብ ሑጻ» እትብሃል ግጥሚ ከም ዘንበብኩምዋ ወይ ከም ዝሰማዕኩምዋ ኣይጠራጠርን። ምስ ኣምላኽ ምምልላስን ኣብ ዝበዝሐ ዝሕተግናሉ ግዜ ከም ዝሓገዘናን ትዛረብ። ልክዕ ከምቲ ንዳዊት ኣብ መዝሙር 23:4 (KJV) ዝሓገዞ፦

እንኳዕ ኣብ ጸልመተ-ሞት ሸለል በልኩ፣ ክፉእ ኣይፈርህን እየ፣ ንስኻ ምሳይ ኢኻ እሞ፣ በትሪኻን ደገፍካን የጸናንዓኒ።

እቲ ዘሕዝን ግን፣ መብዛሕትኦም ክርስትያናት ዋጋ ምስ ክርስቶስ ምምልላስ ብምሉኡ ኣይርድኦምን። ገሊኦም ምስ ኣዕሩኽ ምምልላስ ፈቲኖም እዮም፣ ግን ብዝኾነ ምኽንያት በይኖም ምምልላስ ይመርጹ። በይኖም ምምልላስ ከም ምስ ዓርኪ ምምልላስ ኣይተሓጉስን። ምስ ዝኾነ ሰብ ክንዛረብ ወይ ዝረኣናዮ ክንካፈል ኣይንኽእልን። እንተ ወዲቕና ወይ እንተ ተሰናኸልና፣ ዝሕግዘና የልቦን።

እዚ ኩሉ ኣብ ግምት ብምእታው፣ ገሊኦም ግን በይኖም ክመላለሱ ይደልዩ። ስለምንታይ? መጽሓፍ ቅዱስ ኣብ ሚክያስ 6:8 ይነግረና፦ «ኦ ሰብ፣ ንሱ ንኣኻ ጽቡቕ ዘበለ ኣርእዩካ እዩ፣ እግዚኣብሔር ካባኻ እንታይ ይደሊ፣ ግናኸ ቅንዕና ክትገብርን ምሕረት ክትፈቱን ምስ ኣምላኽካ ብትሕትና ክትመላለስን?» እምበኣር መጽሓፍ ቅዱስ ንጥቕምና ምስ ኣምላኽ ክንመላለስ ይነግረና!

ኣምላኽ ምስ ህዝቡ ምምልላስ ይፈቱ። ኣብ ዘሌዋውያን 26:12 ከምዚ ይብል፦ «ኣብ ማእከልኩም ክመላለስ እየ፣ ኣምላኽኩም ክኸውን እየ፣ ንስኻትኩም ድማ ህዝበይ ክትኾኑ ኢኹም።» ንእኡ ከም ኣምላኾም ምስ ዝደልዩ ክኸውን ይቕርብ፣ ገና ብዙሓት ግን ምስኡ ክመላለሱ ኣይደልዩን። ብኣእምሮኦም ምስኡ ክኸዱ ይኽእሉ፣ ግን ልቦም ምስኡ የብሎምን። ክርስትያናት እዮም፣ ግን ንመምህር ኣይስዕብዎን ምስኡ ኣይመላለሱን። በይኖም ካልእ መገዲ ምምርማር ይፈትዉ።

እዚ ኩሉ ድሕሪ ምርኣይ – ምስ ኣምላኽ ምምልላስ ካብ በይኑ ምምልላስ ዝበለጸ ምዃኑ፣ ንሱ ድማ ምስና ምምልላስ ከም ዝደሊ – ምስ ኣምላኽ ብቐጻሊ ክንመላለስን ኣብ ክርስትያናዊ መገዲ ክንስዕቦን ንጽዓር።

ምስ ኣምላኽ ክንመላለስ ከለና ብዙሕ ክንገብሮ ዘሎና ነገራት ኣሎ። ምስኡ ዕለታዊ ምዝራብ፣ ወይ ጸሎት፣ ንእኡ ኣብ ህይወትና ንምእታው ዓብዪ መገዲ እዩ። ካልእ መገዲ ድማ ኣብ ቃሉ ብንጹር ከም ዝቐረበልና ስጕምትታቱ ምኽታል እዩ። ሳልሳይ፣ ምስ ካልኦት ኣብ ቤተ ክርስቲያን ምምላኽ ንነፍሲ ወከፍ ሰሙን ምስኡ ምምልላስ ንምጅማር ብሉጽ መገዲ እዩ።

እዚ ኩሉ መገዲ ኣብ ምምልላስና ምስ ኣምላኽ ንምቕራብ ይሕግዘና። ናብ ካልእ ዝያዳ ዝስሕብ ዝመስል መገዲ ኣይትኺድ፣ ብፍላይ በይንኻ እንተ ትመላለስ! ኣብ ቅድሜኻ ዘለዉ ሓደጋታት ኣይትፈልጥን፣ ኣምላኽ ድማ ዝበለጸ መገዲ ንዓኻ ክህልዎ ይኽእል እዩ።

እምበኣር ምስ ዓርኪ – እቲ ዝዓበየ ዓርኪ፣ የሱስ – ተጓዓዝ፣ ንሱ ድማ ምስኡ ክትመላለስ ከለኻ ክመርሓካን ክከላኸለካን እዩ።