ፍቓድ ኣምላኽ ኣብ መዓልታዊ ህይወት ምፍላጥን ምግባርን

ፍቓድ ኣምላኽ ክንፈልጥ እንተኾይና፡ ምስቲ ብሩኽ ሰብነት ጐይታና የሱስ ክርስቶስ ዝወዳደር የለን። ብፍጹም ሓቂ ከምዚ ኪብል ይኽእል ነበረ፡

“ኣምላኽ፡ ፍቓድካ ኽገብር መጺአ” (እብራውያን 10:9)።

ኣብ ኩሉ ቦታ ፍቓድ ሰባት ንኣምላኽ ብድፍረት ዝቃወምሉ፡ ዓመጽ፡ ምብልባል፡ ከምኡውን ብልሽውና ኣብ ኩሉ ሃገር ዝዓብለሉ ዘሎ እንተኾይኑ፡ ፍቓድ ኣምላኽ ኣብ ምድሪ ኪኸውን ይከኣል ድዩ? እቲ መልሲ ብጽቡቕ ኣብቲ ትሑት ሰብ ሓዘን፡ እሙን፡ ታዛዚ፡ ንፍቓድ ኣምላኽ ኣብ ኩሉ ዝርዝር ናይ ህይወቱ ብቐሊል፡ ጽኑዕ እምነት፡ ከምኡውን ብፍላይ ንርእሱ መስዋእቲ ኣብ መስቀል ቀራንዮ ብምቕራብ፡ ኣምላኽ ብምድሓን ብዙሓት ሓጢኣተኛታት ምእንቲ ኪኸብር ይርአ። ንልቢ ኩሉ ምእመን ኣብ ናይ ገዛእ ሓጺር ህይወቱ ኣብ ምድሪ ፍቓድ ኣምላኽ ንምግባር ብዕምቆት ኪምነይ ዘለዎ ክንደይ ዓብዪ ዕላማ እዩ!

ፍቓዱ ኣብ ዓበይቲ ነገራት

ፍቓድ ኣምላኽ ክንፈልጥ ንኽእል ድዩ? ኣብ ብዙሓት ነገራት፡ እወ፡ ግናኸ እዚ ብፍጹምነት ክንፈልጦ እንኽእል ኣብ ቃል ኣምላኽ ከም ዝተገልጸ ጥራይ እዩ። ንኣብነት፡ ኩሉ ሓቀኛ ምእመን ንዓብዪ በረኸት ወድነት ከም ዝተወሰነ ብፍጹምነት ክንፈልጥ ንኽእል ኢና፡

“ከምቲ ጽቡቕ ፍቓዱ [ናይ ኣምላኽ]” (ኤፌሶን 1:5)።

ከምኡውን፡ ብዛዕባ ማሕበር ኣምላኽ፡

“ሕጂ ኣምላኽ ንኣባላት፡ ንነፍሲ ወከፎም ኣብ ኣካል ከምቲ ዝደለዮ ገይሩ ኣቐሚጥዎም ኣሎ” (1 ቈረንቶስ 12:18)።

ቃሉ እዚ ይገልጽ፡ ስለዚ፡ ከም ፍጹም ፍቓድ ኣምላኽ ክንፈልጦ ንኽእል ኢና። ብተመሳሳሊ፡ ብዙሓት ካልኦት ዓበይቲ በረኸታት ኣምላኽ ኣብ ቃሉ ንምእመናን ከም ዝወሃቡ ተገሊጹ ኣሎ። ንሱ ንዓና ከምዚ ዝበለ ዓብዪ በረኸት ዝወሰነ ናይ ገዛእ ፍቓዱ ምዃኑ ገሊጹ እዩ። ብግርማዊ ክብሪን ጸጋን ጽባቐን ናይ ከምዚ ዝበለ ፍቓድ ብጽቡቕ ንሕጎስ።

ፍቓዱ ብዛዕባ ባህርይና

ብኻልእ ወገን፡ ኣምላኽ ፍቓዱ ኣብ ቃሉ ብዛዕባ ብዙሓት ነገራት ምስቲ ግብራዊ፡ መዓልታዊ ህይወትና ዝተሓሓዙ ገሊጹ እዩ። ብዛዕባ እቲ ባህርይና ኪኸውን ዘለዎ ፍቓዱ ንሕጎስ ድዩ? እዞም ነገራት እዚኦም እውን ብፍጹምነት ክንፈልጦም ንኽእል ኢና፡ ንኣብነት፡

“እዚ ፍቓድ ኣምላኽ እዩ፡ ቅድስናኹም፡ ካብ ምንዝርና ኽትረሓቑ።”

ብዙሓት ካልኦት ቅዱሳት ጽሑፋት ድማ እንታይ ዓይነት ባህርይ ቅኑዕን ዝግባእን ምዃኑ ብንጹር የርእዩና። ብምንባብን ብምሕሳብን ምስዞም ነገራት እዚኦም ብጽቡቕ ንተዓራረፍ።

ብርግጽ፡ ኣብ ኩሎም እዚኦም ፍቓድ ኣምላኽ እንታይ ምዃኑ ክንፈልጥ ንኽእል ኢና፡ ከመይሲ ኣምላኽ ገሊጽዎ እዩ።

ጐይታ የሱስ ፍቓድ ኣምላኽ ይፈልጥ ነበረ፡ ግናኸ ካብኡ ንላዕሊ፡ ፍቓድ ኣምላኽ ገበረ። ስለዚ፡ ካብ ኣፉ ቃል የድልየና፡

“ሓደ እኳ ፍቓዱ (ናይ ኣምላኽ) ኪገብር እንተደለየ፡ ብዛዕባ እቲ ትምህርቲ፡ ካብ ኣምላኽ እንተኾይኑ ኪፈልጥ እዩ” (ዮሃንስ 7:17)።

ፍቓድ ኣምላኽ ክንፈልጥ እንተደሊና፡ ቅድም ንርእስና ብኸመይ ምኽንያት ከም ዝኾነ ብቑምነገር ንመርምር። ንዓና ቅቡል እንተኾይኑ ወይ ዘይኮይኑ ክንፈልጥ ንደሊ ድዩ? ወይስ ብሓቂ ፍቓድ ኣምላኽ ክንገብር ንደሊ ኢና? ብርግጽ፡ ኣምላኽ ንሓሳባትና ይፈልጥ እዩ። እቲ ዝተረፈ እስራኤል ናብ ኤርምያስ መጺኦም ንኣምላኽ ኪሓትትዎ ምስ ለመንዎ፡ ቃል ኣምላኽ ምስ ተዋህቦም ብዘይ ምፍሻል ከም ዝእዘዝዎ ነገሩዎ (ኤርምያስ 42:5–6)፡ ግናኸ ኣምላኽ ኣብ ልቦም ከም ዝሓሰዉ ይፈልጥ ነበረ (ቁ. 20)፡ ንሓሳባቶም ዝሰማማዕ እንተኾይኑ ጥራይ ኪእዘዙ ድማ ይሓስቡ ነበሩ።

ፍቓድ ኣምላኽ ንምግባር ቅኑዕ ሓሳብ እንተ ዘይብልና፡ ወይ ከኣ ክንገብሮ ፍቓደኛታት እንተ ዘይኮንና፡ ሽዑ ንትምህርቲ ቃል ኣምላኽ ጽኑዕ ምእማን ኣይኪወሃበናን እዩ። ፍቓዱ ክንገብር እንተደሊና፡ ብዛዕባ እቲ ትምህርቲ ክንፈልጥ ኢና፡ ንዓና ህያው ከምኡውን ሓቀኛ ኪኸውን እዩ።

ፍቓዱ ብዛዕባ ውልቃዊ ተመክሮታት

ግናኸ፡ ኣምላኽ ፍቓዱ ብፍላይ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዘይገለጸሉ ቦታ ኣሎ፡ እዚ ድማ ንኹሉ ምእመን ዜገድስ እዩ። እዚ ምስ ተመክሮና ዝተሓሓዘ እዩ፡ ብዛዕባ ስነ-ምግባራዊ ቅኑዕ ወይ ጌጋ ዘይኮነስ፡ ብዛዕባ እቲ ዝፍጠር ሽግራት እንታይ ክንገብር ከም ዘለና፡ ገዛ ክንዕድግ ወይ ክንካረይ፡ ናብ ካልእ ቦታ ክንሰጋገር፡ ንሓደ ቦታ ወይ ንሓደ ሰባት ክንበጽሕ፡ ሓደ መኪና ክንዕድግ፡ ንሓደ ዜድልዮ ሰብ ብኸመይ ክንሕግዝ፡ ከምኡውን ብዙሓት ካልኦት ከምዚ ዝበሉ ነገራት።

ገሊኦም ብዛዕባ እዞም ነገራት ብዙሕ ግዜ ኣዝዮም ጽኑዓት እዮም፡ ንኣብነት፡ ናብ ሓደ ቦታ ምኻዶም ፍቓድ ኣምላኽ ምዃኑ ይፈልጡ ከም ዘለዉ ይብሉ። ግናኸ ቅዱሳት ጽሑፋት ከምኡ እንተ ዘይበሉ፡ እዚ ቐድሚኡ ኣይፈልጡን እዮም። ስለምንታይ ንኻልኦት ከም ዝፈልጥዎ ኪነግሩዎም ኣለዎም? እዚ ትዕቢት ጥራይ እዩ ኣብ ዝሓሰብዎ ዓቕሚ ምስትውዓልኦም። ኣብ ያእቆብ 4:13 ከምዚ ተጠንቂቕና ኣሎና፡

ኩሉ ከምዚ ዝበለ ምምካሕ ክፉእ እዩ። ፍቓድ ኣምላኽ እንተኾይኑ ወይ ዘይኮይኑ ግዜ ኬርኢ እዩ።

ሮሜ 12:2 ብዛዕባ ፍቓድ ኣምላኽ ቅኑዕ ኣረዳድኣ ንምሃብ ኣዝዩ ሓጋዚ እዩ፡

“ንዛ ዓለም እዚኣ ኣይትምሰሉ፡ ግናኸ ብምሕዳስ ኣእምሮኹም ተለወጡ፡ እቲ ጽቡቕን ቅቡልን ፍጹምን ፍቓድ ኣምላኽ እንታይ ምዃኑ ምእንቲ ኽትምርምሩ።”

ፍቓድ ኣምላኽ ምፍላጥ ወይ ብተመክሮ ምምርማር ኣየናይ ይበልጽ? ብርግጽ፡ እቲ ዳሕረዋይ! ግናኸ ብኸመይ ክንምርምሮ ንኽእል? ብኣሉታዊ ወገን፡ ንዓለም ብዘይ ምምሳል፡ ብኣወንታዊ ወገን፡ ብምሕዳስ ኣእምሮ ብምልዋጥ። መትከላት ዓለም ብዛዕባ ጥበባዊ ስራሕ ኩሉ ግዜ ናይ ምቹእነት፡ ንዋታዊ ረብሓ፡ ሕጂ ዘሎ ምቾት እዮም። ሓደ ሰብ ጽቡቕ ደሞዝ ዘለዎ ማራኺ ስራሕ ካብ ማሕበር ርሑቕ እንተተዋሂብዎ፡ ንዓለም ዝመስል እንተኾይኑ ብቕልጡፍ ኪቕበሎ እዩ። እንተተለዊጡ፡ ንጥቕሚ ጐይታ ቅድም ኪገብር እዩ፡ ከመይሲ እቲ ዝሓደሰ ኣእምሮኡ ካብ ኣረኣእያ ጐይታ እዩ ዝምርምር። ሽዑ እቲ ጽቡቕን ቅቡልን ፍጹምን ፍቓድ ኣምላኽ ኬርኢ እዩ።

እዚ እቲ ኣገዳሲ መትከል እዩ። ኣእምሮና ብኸምዚ መገዲ እንተሓዲሱ፡ ንቃል ኣምላኽ ንምምሃር ንልምድ ኢና። ፍቓድ ኣምላኽ ኣብ ዓበይቲ ነገራት ክንመሃር ከለና፡ እዞም ንኣሽቱ ነገራት እውን ብዛዕባ ፍቓዱ ዝያዳ ምስትውዓል ኪህልወና እዩ። ከመይሲ ክንብብ ከለና፡ ቃል ኣምላኽ ኣብ ገለ ጉዳያት ንምምሃርናን ንምብርትዓናን ከም ዝምልከት ብዙሕ ግዜ ኪርአ እዩ፡ ብፍላይ ልብና ንምምሃር ምስ ተለማመደ።

ብዛዕባ ሓደ ነገር “እወ” ወይ “ኣይፋል” ብቕልጡፍ ክንውስን እንተደሊና፡ ንርእስና ብምሉእነት ክንፍርድ ጥበባዊ እዩ፡ ከምኡ ድማ ብዝኾነ መልሲ ክንዕገብ። ሽዑ ነቲ ነገር ኣብ ቅድሚ ጐይታ ኣቕርቦ። ብዛዕባ እቲ ክንገብሮ ዘሎና ውሳነ ህዱእ ሰላም ንምሃብ ብምሉእነት ክንውከሎ ንኽእል ኢና። ብሓቂ ድማ ብዛዕባ እቲ ተጻራሪ ውሳነ ገለ ሰላም ኣይኪህብን ይኽእል እዩ። ግናኸ ሽዑ እውን ብዛዕባ እቲ ነገር ፍቓድ ጐይታ እንታይ ምዃኑ ንፈልጥ ኢና ኪንብል የብልናን፡ ግናኸ ንፍቓዱ ብተመክሮ ከም እንምርምር ኪርኢ ምዃኑ ኣብኡ እምነት ክህልወና ይኽእል እዩ።

ሓደ ነገር ንገለ ግዜ ምምልማል እንተሃበ፡ ጐይታ ነዚ ንነፍስና ብሓቀኛ ስምዒት ምትእምማን ኣብ ምሕረቱ ንምትንሳእ ኪፈቕድ ይኽእል እዩ። እዚ ድማ ንቐጻሊ ጸሎትን ንቃሉ ብምምልማል ምምሃርን የድልዮ። ኣብ ብዙሓት ጉዳያት ገለ ነገራት ኣብ ቃል ኣብ ልቢ ብኸምኡ መገዲ ኪሕተሙ እዮም፡ ፍቓድ ጐይታ እንታይ ምዃኑ ንምሕባር፡ ከምኡ ድማ ሓደ ሰብ ኣብ ህዱእ እምነት ጐይታ ብርግጽ ኪመርሕ ምዃኑ ዕረፍቲ ኪረክብ ይኽእል እዩ። እዚ ቦታ ባርያ ናይ ህጻን እምነት እዩ።

እቲ ምእመን ኩሉ ግዜ እዚ ቐሊል እምነት ይሃልዎ፡ ጐይታ ብጽቡቕ ኪመርሖ ብምሉእነት ክንውከሎ ንኽእል ኢና። እዚ ካብ ደፋር ርእሰ-እምነት ርሑቕ እዩ፡ ከምኡ ድማ ካብቲ ብሽግር ዝሰርሕ ትዕግስቲ ዘይብሉ ርሑቕ እዩ። ከመይሲ ኣምላኽ ኣብ ምፍጻም ፍቓዱ ህዱእን ብጥንቃቐ ዝሰርሕን እዩ፡ እምነት ኣብኡ ድማ ህዱእ ሰላም ኪህብ እዩ።

ፍቓድ ኣምላኽ ክንፈልጥ እንተደሊና፡ ንምግባሩ ዝያዳ ንደሊ፡ ስለዚ ድማ ኣብ መዓልታዊ ተመክሮ ክቡርነቱ ንምርምር።