«ግናኸ ነቲ ኻብ ማሕፀን ኣደይ ዝፈለየኒ ብጸጋኡውን ዝጸወዓኒ ኣምላኽ ምስ ደለዮ ግና፡ ነቲ ወዱ ኣብ ኣህዛብ ምእንቲ ኽሰብኮ፡ ኣብ ውሽጠይ ኪገልጾ…» ገላትያ 1:15–16
ከምቲ ኣብ ምሉእ ቃል ኣምላኽ ዝረኣናዮ፡ ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዘለዉ «ግናኸ ኣምላኽ» ዝብሉ ግዜያት ኣብ ህይወት ሰባት ፍልልይ ይፈጥሩ። ኖህ፡ ኣብርሃም፡ ዮሴፍ፡ ዳዊት፡ መዝሙራዊ፡ ዮናስ፡ ነህምያ፡ ዳንኤል፡ ከምኡውን ብዙሓት ካልኦት ኩሎም ህይወቶም ተለዊጡ እዩ ብሰሪ «ግናኸ ኣምላኽ።» ጳውሎስ እውን ፍሉይ ኣይነበረን። ሳውል ዘጠርሴስ ተባሂሉ ኺፍለጥ ከሎ—ምፍርራሕ እናኣውፀአን እናፈጸመን ከሎ—ህይወቱ ኣብ መገዲ ደማስቆ ንዘለኣለም ተለዊጣ እያ (ግብሪ ሃዋርያት 9)።
ጳውሎስ ብዛዕባ ሓዋርያዊ ጽውዓኡ ኺሓስብ ከሎ፡ ኣምላኽ ንህይወቱ ካብ መጀመርታኡ ምሉእ ትልሚ ከም ዝነበሮ ተገንዘበ። ጳውሎስ ከምዚ ኢሉ ተናዘዘ፡
«ቀደም ተጻራፍን ሰጓግን ኣደፋፍርን እኳ እንተ ነበርኩ፡ ብዘይ እምነት ብዘይ ፍልጠት ስለ ዝገበርክዎ ግና፡ ምሕረት ረኸብኩ። ጸጋ ጐይታና ድማ ምስቲ ብክርስቶስ የሱስ ዘሎ እምነትን ፍቕርን ኣዝዩ በዝሔ» (1 ጢሞቴዎስ 1:13–14)። ኣብ ናይ ሎሚ ጥቕሲ፡ ጳውሎስ እቲ «ግናኸ ኣምላኽ» ዝብል ግዜኡ ቅድሚ ምውላዱ እውን ከም ዝጀመረ ይእመን—እቲ ዕላማኡ ድማ ወዲ ኣምላኽ ኣብኡን ብእኡን ኪግለጽ ምዃኑ እዩ። እዚ ናይ ኩሉ «ግናኸ ኣምላኽ» ናይ መወዳእታ ዕላማ እዩ ኪንብል ንኽእል ኢና።
ጴጥሮስ ነዚ ሓቂ እዚ ብኻልእ መገዲ ገሊጽዎ እዩ፡ «ቀደም ህዝቢ ዘይነበርኩም፡ ሕጂ ግና ህዝቢ ኣምላኽ ኢኹም፤ ቀደም ምሕረት ዘይረኸብኩም፡ ሕጂ ግና ምሕረት ረኺብኩም ኢኹም» (1 ጴጥሮስ 2:10)። እዚ ድማ ነቲ ኻብ ጸልማት ናብ ግሩም ብርሃኑ ዝጸወዓኩም ልዑል ግብሩ ምእንቲ ኽትነግሩ እዩ (1 ጴጥሮስ 2:9)።
ኣብ ቅዱሳት ጽሑፋት ዘለዉ «ግናኸ ኣምላኽ» ዝብሉ ግዜያት፡ ኣምላኽና ኻብቲ እንሓቶ ወይ እንሓስቦ ዅሉ ኣዝዩ ብልዑል ዝበዝሐ ኺገብር ከም ዝኽእል የዘኻኽሩና እዮም፡ በቲ ኣብ ውሽጥና ዚዓዪ ሓይሊ (ኤፌሶን 3:20)—ኵነታትና ወይ ምቹእ ዘይኮነ ነገራትና ዝኾነ ይኹን።
ከም ሰዓብቲ የሱስ ክርስቶስ፡ ተስፋ ኽንቆርጽ ወይ ተስፋ ኽንሓድግ የብልናን። ኣብ ህይወትና ዘጋጥሙና ነገራት ንድሕሪት ኽንምለስ ወይ ንድሕሪት ኽንብል የብልናን። ኣብ ክንዳኡስ፡ ኣብ ህይወትና ንዘለዉ «ግናኸ ኣምላኽ» ዝብሉ ግዜያት ክንደሊ ይግባእ።
መርከብ ንሎሚ፡
ነቲ ናይ ዝሓለፈ «ግናኸ ኣምላኽ» ዝብሉ ግዜያት ዘክር፡ ንኣብዚ ሕጂ ዘለዉ ኣመስግኖ፡ ኣብ መጻኢ እውን ዝበዝሐ ኺገልጽ እመን—ምእንቲ ኸኣ ወዱ ኣብ ውሽጥኻ ኺግለጽን ኣምላኽ ብጸጋኡ ኣብ ህይወትካ ዝፈጸሞ ኽትነግርን!
