«ወዲ ሰብ ንዝጠፍአ ክደልን ከድሕንን መጺኡ እዩ እሞ።» ሉቃስ 19:10
ሓደ ሰብኣይ ክሕምብስ ዘይክእል ናብ ዓሚቝ ማይ እንተወዲቑ ንሓገዝ እንተጨደረ፡ እንታይ ምገበርካ፧ ብዛዕባ ሓሙሽተ ቐሊል ትምህርቲ ምሕንባስ ዝገልጽ መጽሓፍ ምድርቢኻሉ፧ ምትብባዕ ምጨደርካሉ፧ ናብ ማይ ምዝለልካ እሞ፡ «ኣብኣይ ጥራይ ተመልከት፡ ሓወይ! ንኣብነተይ ስዓብ! ከመይ ጌርካ ከም እትሕምብስን ንርእስኻ ከም እተድሕንን ክምህረካ እየ!» ምበልካ፧ ከምኡ ዝበለ ነገር ኣይትገብርን ኢኻ! እዚ ዝሰጥም ዘሎ ሰብኣይ ትምህርቲ ምሕንባስ ኣየድልዮን እዩ። ንእኡ ድሮ ሓሊፉ እዩ! ዘድልዮ ዘሎ መድሓኒ እዩ፡ ሓደ ኣብቲ ተስፋ ዝቖረጸሉ ኩነታት ናብኡ ዝመጽእ፡ ኢዱ ዘውርድ፡ ዘልዕሎ፡ ካብ መጥመዲ ሞት ድማ ዘድሕኖ።
ብመንፈሳዊ ኩነታት ሰብ ድማ ከምኡ እዩ። መጽሓፍ ቅዱስ «ኩሉ ሰብ ሓጢኣት ገይሩ» ከም ዝብልን «ደሞዝ ሓጢኣት ሞት እዩ» ከም ዝብልን ይነግረና። ኩሉ ናብዛ ዓለም እዚኣ ዝተወልደ ሰብ ኣብ ሓጢኣት ወዲቑ እዩ፡ ኣብቲ ሓጢኣት ድማ ንጥፍኣት ተፈርዱ። እቲ ናይ ምምላጥ እንኮ መገዲ ብ«መድሓኒ» ክኸውን ኣለዎ፡ ሓደ ብጸጋ ዝጎንበስን ንዝደለየ ነፍሲ ካብ ፍርዲ ዘድሕንን። ሓደ ሰብኣይ «ንርእሱ ከድሕን» ክምህር ዘይከኣል እዩ። ዝበለጸ ምፍታኑ ኣይጠቅምን፡ ንኣብነት ካልኦት ምኽታል ድማ ዋጋ የብሉን። ዘድልዮ ዘሎ መድሓኒ እዩ።
ሽዑ «ወዲ ሰብ ንዝጠፍአ ክደልን ከድሕንን መጺኡ እዩ» (ሉቃስ 19:10) ስለ ዝኾነ፡ ክንደይ ክንምስግን ይግባኣና! ንሱ ንኹሎም ንደሕነቶም ዝኣምኑሉ የድሕኖም። ከምቲ ዝሰጥም ዘሎ ሰብ ኣብ ቅድሚ መድሓኒኡ ክሕምብስን ምቅላስ ከቋርጽን ዘለዎ፡ ንሕና ድማ ምስዚ መድሓኒ፡ ጐይታ የሱስ ክርስቶስ፡ ከምኡ ክንገብር ኣለና።
«ብጐይታ የሱስ ክርስቶስ እመን እሞ ክትድሕን ኢኻ» (ግብሪ ሃዋርያት 16:31)
