«እዚ ሓሳብ እዚ ኣብ ኣባኻትኩም ይኹን፡ ንሱ ኸኣ ኣብ ክርስቶስ የሱስ ዝነበረ እዩ።» (ፊልጲ 2:5)
«የሱስ ኣቦ ኹሉ ኣብ ኢዱ ከም ዝሃቦ፡ ካብ ኣምላኽ ከም ዝመጸን ናብ ኣምላኽ ከም ዝምለስን ፈሊጡ ነበረ፤ ስለዚ ኸኣ ካብ ድራር ተንስአ፡ ልብሱ ኣውጺኡ፡ መሓረምቲ ድማ ኣብ ሕቖኡ ኣሰረ። ድሕሪኡ፡ ማይ ናብ ገበጣ ኣፍሲሱ፡ ኣእጋር ደቀ መዛሙርቱ ኺሓጽብ ጀመረ፡ በቲ ኣብ ሕቖኡ ዝነበረ መሓረምቲ ድማ የንቅዖም ነበረ!» (ዮሃንስ 13:3-5)
ክንደይ ዘይመወዳድር ስእሊ ትሕትና! ኣብቲ ዝፋኑ ዝረአሉ ዝነበረ ጊዜ — መዝሙራት መላእኽቲ ኣብ እዝኑ ዝንሳፈፋሉ — «ካብዛ ዓለም እዚኣ ዝወጽኣሉ» ጊዜ ምስ በጽሐ — ብዛዕባ ዘይመወዳድር ክብሩ ዓቢ ንቕሓት እናነበሮ፡ «ካብ ኣምላኽ ከም ዝመጸን ናብ ኣምላኽ ከም ዝኸድን»፤ ሽዑ «የሱስ መሓረምቲ ወሲዱ፡ ሕቖኡ ኣሰረ፡ ኣእጋር ደቀ መዛሙርቱ ኺሓጽብ ድማ ጀመረ!»
ኩሉ ሰማይ ኣብቲ ጊዜ እቲ ንሓባራዊ ኣኽሊላቶም ኣብ ኣእጋሩ ንምድርባይ ድሉው ነበረ። ግን እቲ ልዑልን ክቡርን ንዘለኣለም ዝነብር ኣብ ምድሪ «ከም ኣገልጋሊ» እዩ!
«እቲ ዘይወሰን ምትሓት! ንኹሉ ትሕትና ፍጥረት ናብ ዘይነበረ ይቕይሮ፡ ንሓደ ፍጥረት ድማ ንነፍሱ ንኸትሕት ዘይከኣል ይገብሮ።» (ኤቫንስ)።
ትሕትና ይስዕቦ፡ ካብቲ ዘይተኸብረ ቦታ ልደቱ — ናብቲ ዝተለቀሐ መቓብሩ። ኣብ ኩሉ ዝገበሮ ነገር ድሙቕ ብርሃን የንጸባርቕ። «ብመንፈስ ድኻታት» — «ሓዘንተኛ» — «ሕያዋይ» — ንቀዳሞት በረኸታቱ ይሓቱ። ንሓደ ዓይነት ሰባት ጥራይ እዩ ጽኑዕ ዝነበረ — ንኻልኦት ዝንዕቁ። ብዝኾነ ይኹን መገዲ ይጥቀም — ተኣምራዊ ስራሓቱ ይፍጽም፡ ወይ ንንኣሽቱ ቘልዑ ኣብ ቅብጸቱ ይወስድ — «ብትሕትና ተኸዲኑ» ይቐውም።
ኣይፋል፡ እዚ ትሕትና እዚ ናብ ክብሪ እናቐረበ ክኸይድ ከሎ ዝያዳ ይበርህ። ቅድሚ ሞቱ፡ ንደቀ መዛሙርቱ «ኣዕሩኽ» ይብሎም፤ ድሕሪኡ፡ «ኣሕዋት፡» «ደቂ»። ኣብ መንጎ ጐይታን ደቀ መዛሙርቱን ዘሎ ፍልልይ ክንደይ ዘሕዝን ኰን እዩ! ኣእጋሮም ምስ ሓጸበሎም ክልተ ሰዓት እውን ኣይሓለፈን፡ «ኣብ መንጎኦም መን እዩ ዝዓቢ ዝብል ክከራኸሩ ጀመሩ!»
ስእሊ እቲ ትሑት መድሓኒ ኣብ ኣእምሮና ኩሉ ጊዜ ይንበር። ኣብነትና ብህድኣት ክዛረብ ይኽእል እዩ፡ ካብቲ ናይ ትዕቢትና መድረኽና ናብ ታሕቲ የውርደና። ንእኡ ክንደይ ዝተሓተ ስራሕ ፍቕሪ እውን እንተኾነ፡ ንዓና ዘይከኣል የለን — ንሱ ክንደይ ታሕቲ ምስ ወረደ። ነቲ ዝተሓተ ቦታ ንምውሳድ ንሕጐስ — ንዓወት ወይ ንልዕልና ናይ ካልእ ኣይንቕንእን፤ «ከም ዲዮጥሬፌስ፡ ቀዳምነት ንምፍቃር» ኣይኮነን፤ ግን ንኣሽቱ ጌርና ንኽንሕሰብ ድሉዋት ንኹን፤ ምስ መጥምቕ፡ ኣዒንትና ኣብ ጐይታና ገይርና፡ «ንሱ ኺዓቢ ኣነ ኸኣ ክንእስ ይግብኣኒ!» (ዮሃንስ 3:30) እናበልና።
ክንደይ ብዙሕ ምኽንያት ኣሎና ንኽንትሕት! — ናብ ነፍስና ዘሎ ርኽሰት ኩሉ ጊዜ ምጥባቕ፤ ኣብ ኣባና ዘሎ ብኸፊል ጽቡቕ እውን እንተኾነ — ክንደይ ምስ ጉድለት፡ ንነፍስኻ ምድላይ፡ ትዕቢት፡ ከንቱ ክብሪ ተሓዊሱ! ትዕቢተኛ ክርስትያን ኣብ ቃላት ፍልልይ እዩ። እኽሊ ግራት፡ እናበሰለ ክኸይድ ከሎ — ርእሱ የድንን፤ ከምኡ’ውን ክርስትያን፡ ኣብ መለኮታዊ ህይወት እናበሰለ ክኸይድ ከሎ፡ ኣብዛ ትሕትና እዚኣ ይድንን። ክርስቶስ ንህዝቡ «ኣበባታት» ይብሎም — ንሳቶም «ኣበባታት ሸኻ» እዮም፡ ኣብ ጽላል ጥራይ እዮም ክዓብዩ ዝኽእሉ!
«ኣነ ኣብ ልዑልን ቅዱስን ቦታ እነብር — ግን ምስቲ ዝተሰብረን ትሑት መንፈስ ዘለዎን እውን።» (ኢሳይያስ 57:15)
«ኣብ ትሕቲ እታ ብርቱዕ ኢድ ኣምላኽ ትሕትናኹም ግበሩ።»
«ብዝተሓተ መርከብ» ሩዘርፎርድ ዝብሎ ኺድ። ትሕትና ባህሪ እቲ ዝተባረኸ ጐይታኻ እዩ፤ ምልክት ስድራ — ምስሊ ስድራ። «ኣነ ኣብ ልዑልን ቅዱስን ቦታ እነብር — ግን ምስቲ ዝተሰብረን ትሑት መንፈስ ዘለዎን እውን።» እወ! እቲ ትሑት፡ ዝተቐደሰ ልቢ ካልኣይ ሰማይ ኣምላኽ እዩ!
«ንኣኻትኩም እውን በዚ ሓሳብ እዚ ተዓጠቑ።»
